Πάρε τον... Tag!

Ε ναι λοιπόν ήρθε κι η σειρά μου. Εφόσον η αγαπητή συνάδελφος Ka8y με tagάρε, πρέπει κι εγώ να φανερώσω στο κοινό μου (το λιγοστό αυτό κοινό) 5 πράγματα για μένα! Δεν ξέρω αν μου έχουν ξαναζητήσει κάτι πιο δύσκολο! Αυτές ήδη τις τρεις φράσεις τις έχω σβήσει και ξαναγράψει τρεις φορές!

1. Αυτό που ο περισσότερος κόσμος βρίσκει παράξενο είναι το πόσο πολύ μου αρέσει να περπατώ στη βροχή (Χωρίς ομπρέλα και κυρίως το Χειμώνα). Δεν μπορώ να πω ότι έχω ιδιαίτερες σχέσεις με το νερό, (έλα - έλα αρχίσαμε τα πικρόχολα σχόλια ήδη, με την υγιεινή καλά τα πάω), όταν ήμουν μικρός πήγα κολυμβυτήριο και κόντεψα να πνιγώ. Κατά συνέπεια με τα μπρατσάκια πάω θάλασσα. Όταν βρέχει όμως είναι σαν να σταματάει ο χρόνος κι επειδή όλοι φοβούνται μη βραχούν φαίνεται σαν η πόλη να είναι δική σου.

2. Ότι έχω κάνει μέχρι σήμερα το οφείλω κυρίως στον άνθρωπο που με μεγάλωσε ολομόναχος από όταν ήμουν 5 χρονών. Πολλές από τις επιλογές μου ήταν για να γίνει περήφανος. Πριν 2 χρόνια υποσχέθηκα να μαζέψω όλα τα χρήματα που ξόδεψε για τις σπουδές μου και να του επιστρέψω σαν έκπληξη (φυσικά ποτέ δε θα τα δεχόταν πίσω). Τώρα βέβαια δε θα μπορέσει να δει την έκπληξη, αλλά η υπόσχεση είναι υπόσχεση.

3. "Ένα τακτοποιημένο γραφείο είναι παράγωγο, μη-παραγωγικού μυαλού!" Αυτή είναι η δικαιολογία μου για την ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ακαταστασία μου. Από το γραφείο μέχρι τα ρούχα. Υπάρχει μια κοπέλα που βασανίζεται αλλά τί να κάνουμε;

4. Μου αρέσει να διαβάζω πάρα πολύ. Όνειρό μου να γίνω μια μέρα συλλέκτης σπάνιων δερματόδετων βιβλίων σε 1η έκδοση. (Η ατμόσφαιρα της ταινίας 9η Πύλη μου έχει μείνει χαραγμένη στο μυαλό, πέραν του αδύναμου σεναρίου της). Προσπαθώ πάντα να αγοράσω βιβλία σε όσο πιο καλή έκδοση γίνεται και να γεμίσω το δωμάτιο βιβλιοθήκες.

5. Στο ΤΕΙ είχα βγάλει φήμη (δεν ξέρω από ποιους κακοήθεις) ότι έκανα σαρκαστικά σχόλια για τους άλλους. Η αλήθεια είναι ότι μπορώ να έχω αρκετά σαρκαστικό χιούμορ, όμως ποτέ δεν εννοώ κάτι με κακία. Έχουν γίνει διάφορες παρεξηγήσεις στο παρελθόν και κάποιοι με έλεγαν και κακό! Όμως ένα έχω σαν απάντηση... με τις κολακίες δεν κερδίζετε τίποτα!

Αυτά... Τώρα πρέπει με τη σειρά μου να tag-άρω 5 άλλους. Δυστυχώς δεν έχουν όλοι οι φίλοι μου blog οπότε θα πρέπει να tag-άρω και μερικούς που δεν έχω και πάρα πολύ επαφή.

http://nisyrios.blogspot.com/
http://redpill-bluepill.blogspot.com/
http://ilektra.blogspot.com/
http://nenyaki.blogspot.com/
http://ninafood.blogspot.com/

Under...pencils!

Τελευταία προσπαθώ να γίνω καλύτερος στο σχέδιο. Αντιλαμβάνομαι ότι έχω πολύ δρόμο μπροστά μου, κι ότι ίσως πρέπει να μάθω να χρησιμοποιώ τα μολύβια που μου πήραν οι φίλοι μου πιο σωστά, όμως νομίζω ότι πάω καλά. Πριν 2 - 3 χρόνια δε θα προσπαθούσα καν να κάνω κάτι τέτοιο, όμως σήμερα τέλειωσα αυτήν την εικόνα.

Κάποιοι ίσως να αναγνωρίσουν από που είναι η εικόνα

Που μένεις να σου στείλω ημέλι;

Κι έλεγα δε θα ακούσω τίποτα αυτή την εβδομάδα. Κι όμως. Έλεγα πως τα τελευταία χρόνια ο κόσμος έχει αρχίσει να αντιλαμβάνεται τι είναι το Internet κι αν μη τι άλλο να μπορούν να σου πουν ότι το διαδίκτυο είναι είναι υπολογιστές που ενώνονται μεταξύ τους. Πολλά ζητάς φίλε μου! ΠΑΑΑΡΑ ΠΟΛΛΑ!

Πριν 4 - 5 χρόνια περίπου πήγα στο ZeroOne για ένα σκληρό δίσκο. Μπαίνει τότε ένας τύπος με μια δισκέτα. (ΟΥΤΕ ΚΑΝ CD). Και ακολουθεί το παρακάτω:

-Γεια σας. -Γεια σας κύριε πως μπορώ να σας εξυπηρετήσω;
-Θα ήθελα παρακαλώ την τελευταία έκδοση του Ιντερνέτ (και του δινει τη δισκέτα)

Ναι ρε φίλε βεβαίως μήπως να σου το κάνω και ένα δεύτερο backup αντίγραφο στο περισσευούμενο χώρο της δισκέτας; Ε εντάξει λέω. Ο άνθρωπος δεν ήξερε, κι η αλήθεια είναι οτι πριν 5 χρόνια το internet δεν είχε εξαπλωθεί όσο έχει τώρα. Το αφήνω να πέσει.

Χτες όμως που προσπαθούσα να στείλω ένα e-mail σε μια υπηρεσία και πάντα το e-mail αυτό δεν παραδιδόταν. Τους παίρνω τηλέφωνο:

-Ναι γεια σας, προσπαθώ να στείλω ένα e-mail και μάλλον μου το έδωσαν λάθος. Αν μπορούσατε να μου το ξαναδώσετε
(Μου το ξαναδίνει η τύπισσα τέλος πάντων και ναι μου δίνει το ίδιο).
-Χμμ ναι σε αυτό στέλνω και μάλλον έχει πρόβλημα γιατί δεν το στέλνει. Σίγουρα είναι το σωστό αυτό;
-Ναι, ναι λαμβάνουμε συνέχεια e-mails σε αυτό. Μπορεί να μην ήρθε επειδή ο καιρός δεν είναι καλός.
- ...
(Δεν άντεξα και έγινα λίγο σαρκαστικός)
Ναι μπορεί να έχετε δίκιο και να είναι ο καιρός, και πριν λίγες μέρες που έιχε χιόνια εδώ και προσπαθούσα να δω ειδήσεις από την Ελλάδα, δεν άνοιγε γιατί είχαν αποκλειστεί τα φορτηγά.

Μα πως τα κάνουν ρε παιδί μου αυτοί οι επιστήμοναι; Που μένεις παιδί μου να σου στείλω ημέλι; piastaugokaikoureuto@papiapekinou.com ωραία το έγραψα πάνω στο φάκελο. Θα κολλήσω και το γραμματόσημο... ωραία. Τώρα θα το πάρει ο ταχυδρόμος και θα το πάει εκεί που πρέπει. Θα το διπλώσει και θα το βάλει σε εκείνη τη δισκέτα που είχε ο άντρας μου στο κομοδίνο... τι έγραφε πάνω η δισκέτα; "Ιντερνετ τελευταία έκδοση και αντίγραφο ασφαλείας". Θα έχει σίγουρα περισσευούμενο χώρο αυτή η δισκέτα. Θα το βάλει στο στόμα του γκουμπιούτερ και θα φανεί το γράμμα στην οθόνη. Ε ρε η τεχνολογία τι σου κάνει; Θαύματα!

NO S**T SHERLOCK!

Κάθε πρωί παίρνω την εφημερίδα METRO καθώς πηγαίνω στη δουλειά. Κατά καιρούς δημοσιεύουν επιστημονικές ανακαλύψεις σε ένα μικρό αρθράκι με τον παραπάνω τίτλο. Η σημερινή είχε το εξής:

Press Release from the department of the bleeding obvious:

"Surgeons that check a patient's details before surgery reduce the risk of operating on the wrong part."

-Journal of the American College of Surgeons

Αν δείχνεις κάτω των 21

Χτες βγήκαμε για φαγητό και μετά για ποτάκι. Για άλλη μια φορά είδα την υπέροχη αυτή πινακίδα που βλέπω στα περισσότερα καταστήματα που πουλάνε αλκοόλ. Για ακόμη μια φορά δεν μπορώ να καταλάβω ποιο τζιμάνι σκέφτηκε αυτό το σλόγκαν.

"Αν δείχνεις κάτω των 21, θα ζητήσουμε ταυτότητα που να δείχνει ότι είσαι άνω των 18".

...

Σώπα ρε μεγάλε! Σου πήρε πολύ ώρα να το σκεφτείς αυτό; Τι είναι δηλαδή αυτό εξυπνάδα; Εφόσον το νόμιμο όριο είναι 18 γιατί δε λες απλά "αν δείχνεις κάτω των 18 θα ζητήσουμε ταυτότητα". Δηλαδή αν είμαι 17 και δείχνω 22 δε θα μου ζητήσουν τίποτα. Αλλά αν είμαι 17 και δείχνω 20 θα μου ζητήσουν; Και γιατί; Δε δείχνω 20; Άντε και πες οκ, πόση διαφορά έχει κάποιος από τα 20 μέχρι τα 22;

ΜΑΣ ΔΕΛΕΥΕΤΕ ΡΕ ΜΑΓΚΕΣ;

αι σιχτίρι, μεσημεριάτικα!

Η απίθανη μνήμη των ελεφάντων!!!

Από ένα e-mail που ήρθε σήμερα:

Το 1986, ο Mkele Mbembe ήταν σε διακοπές στην Κένυα, εφόσον αποφοίτησε από Northwestern University. Σε ένα σαφάρι, βρέθηκε κοντά σε έναν ελέφαντα, με το ένα πόδι σηκωμένο στον αέρα. Ο ελέφαντας έδειχνε ενοχλημένος, οπότε ο Mbembe τον πλησίασε προσεκτικά. Γονάτισε μπροστά και έλεγξε το πόδι του ελέφαντα και βρήκε ένα μεγάλο κομμάτι ξύλο βαθειά καρφωμένο μέσα του. Με πολύ προσοχή και και φροντίδα, ο Mbembe έβγαλε το ξύλο έξω με το κυνηγητικό του μαχαίρι, και μετά ο ελέφαντας κατέβασε το πόδι του κάτω. Ο ελέφαντας στράφηκε προς τον άντρα, και με ένα περιεργαστικό ύφος, τον κοίταξε για μερικές έντονες στιγμές. O Mbembe καθόταν παγωμένος, σκεφτόμενος πως σε λίγο θα τον ποδοπατήσει. Τελικά ο ελέφαντας φώναξε δυνατά, γύρισε και έφυγε μακρυά.

Ο Mbembe ποτέ δεν ξέχασε τι έγινε εκείνη την ημέρα.

Είκοσι χρόνια αργότερα, ο Mbembe περπατούσε στο ζωολογικό κήπο του Σικάγο, με τον έφηβο γιο του. Καθώς πλησίασαν, την περιοχή των ελεφάντων, ένας από αυτούς γύρισε και περπάτησε προς τον Mbembe και το γιο του Tapu. Ο μεγάλος ελέφαντας κοίταξε τον Mbembe, σήκωσε το μπροστινό του πόδι, και το ξανα-ακούμπησε κάτω. Ο ελέφαντας, το επανέλαβε πολλές φορές, και φώναξε, καθώς κοιτούσε επίμονα τον άντρα. Ο Mbembe θυμήθηκε το 1986, κι αναρωτήθηκε αν ήταν ο ίδιος ελέφαντας.

Μάζεψε το κουράγιο του σκαρφάλωσε τα κάγκελα, και μπήκε στην περιοχή των ελεφάντων. Προχώρησε μπροστά στον ελέφαντα και τον κοίταξε με δέος. Ο ελέφαντας φώναξε πάλι, τύλιξε την προβοσκίδα του γύρω από τα πόδια του Mbembe και τον χτύπησε στο κάγκελο, σκοτώνοντας τον ακαριαία.

Μάλλον δεν ήταν ο ίδιος ελέφαντας.

Μου βγήκε άλλο τόσο να το αφήσω;

Μας ήρθε στη δουλειά χτες ένα πακέτο πολυαναμενόμενο από την IBM. Ενα BladeCenter H Chassis με εγκατεστημένο Cisco Switch πάνω και 2 Blades me 2 intel Duo processors το ένα και 2 AMD το άλλο. Και τα δυο blades με 1 GB RAM και 2 σκληρούς δίσκους το καθένα.

Το συναρμολογήσαμε χτες το μηχανηματάκι. Στην αγορά το σύστημα πιάνει 10000 λίρες (15000 ευρώ) και εμείς το πήραμε στην προνομιακή τιμή των 8 λιρών από την IBM. Ναι 8, οχτώ, eight, acht, huit. Δηλαδή 12 ευρώ. Έλεος δηλαδή, τι σημαίνει ότι το πήραμε τόσο φτηνά επείδη είμαστε αποκλειστικοί αντιπρόσωποι της IBM. Να σας δώσω εγώ και 20 λίρες αν θέλετε αλλά απλά δώστε μου ένα....

σας παρακαλώ το ΘΕΛΩΩΩΩΩΩ

The Clock is ticking away!

Επηρρεασμένος από την τηλεοπτική σειρά Jericho βρήκα αυτό στο δίκτυο κι είπα να σας το αναφέρω. Όσο κι αν τραγουδάει "ένα ρολόι σταματημένο" ο Τόλης Βοσκόπουλος, δυστηχώς υπάρχει ένα ρολόι που συνεχίζει και χτυπά. Μιλάω φυσικά για το "Doomsday clock" ή αλλιώς το ρολόι του τέλους του κόσμου. Το ρολόι του Bulletin of the Atomic Scientists δείχνει πόσο κοντά είναι η ανθρωπότητα στην απόλυτη καταστροφή (ή αλλιώς στα "Μεσάνυχτα") και παρατηρεί τις μεθόδους που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει η ανθρωπότητα για να εξολοθρεύσει τον εαυτό της. Πρώτα και κύρια, τα πυρηνικά όπλα, αλλά λαμβάνουν υπόψη και τις τεχνολογίες που αλλάζουν το κλίμα και το περιβάλλον καθώς και νέες τεχνολογίες και εξελίξεις στις επιστήμες και στη νανο-τεχνολογία που θα μπορούσαν να προκαλέσουν ανεπανόρθωτο κακό.

Στις 17 Ιανουαρίου 2007 λοιπόν το ρολοί προχώρησε στα 5 λεπτά πριν τα Μεσάνυχτα ή την απόλυτη καταστροφή. Το ρολόι ξεκίνησε αρχικά στα 7 λεπτά πριν την καταστροφή κατά τη διάρκεια του ψυχρού πολέμου το 1947, και κάθε χρόνο προχωράει μπροστά ή πίσω ανάλογα με την παγκόσμια κατάσταση και την πιθανότητα πυρηνικού πολέμου.

Παρακάτω μπορείτε να δείτε ένα chart από την εξέλιξη του ρολογιού στο πέρασμα των χρόνων . Αν θέλετε να μάθετε τι έγινε σε κάθε έτος και προκάλεσε την αλλαγή μπορείτε να το βρείτε εδώ.

Αυτά είναι από ένα βιβλίο που λέγεται Disorder in the American Courts, κι είναι πράγματα που ο κόσμος έχει πραγματικά πει στα δικαστήρια, λέξη προς λέξη και δημοσιεύτηκαν από δημοσιογράφους που ήταν εκεί κατά τη διάρκεια.

Q: Are you sexually active?
A: No, I just lie there.
__________________________________
Q: What is your date of birth?
A: July 15th.
Q: What year?
A: Every year.
______________________________________
Q: What gear were you in at the moment of the impact?
A: Gucci sweats and Reeboks.
______________________________________
Q: This myasthenia gravis, does it affect your memory at all?
A: Yes.
Q. And in what ways does it affect your memory?
A: I forget.
Q: You forget? Can you give us an example of something that you've forgotten? _______________________________________
Q: How old is your son, the one living with you?
A: Thirty-eight or thirty-five, I can't remember which.
Q: How long has he lived with you?
A: Forty-five years.
_____________________________________
Q: What was the first thing your husband said to you when he woke up that morning?
A: He said, "Where am I, Cathy?"
Q: And why did that upset you?
A: My name is Susan.
______________________________________
(A Classic interchange!)
Q: Do you know if your daughter has ever been involved in voodoo or the occult?
A: We both do.
Q: Voodoo?
A: We do.
Q: You do?
A: Yes, voodoo.
______________________________________
Q: Now doctor, isn't it true that when a person dies in his sleep, he doesn't know about it until the next morning?
A: Did you actually pass the bar exam?
___________________________________
Q: The youngest son, the twenty-year-old, how old is he? _____________________________________
Q: Were you present when your picture was taken? ______________________________________
Q: So the date of conception (of the baby) was August 8th?
A: Yes.
Q: And what were you doing at that time? ______________________________________
Q: She had three children, right?
A: Yes.
Q: How many were boys?
A: None.
Q: Were there any girls?
______________________________________
Q: How was your first marriage terminated?
A: By death.
Q: And by whose death was it terminated? ______________________________________
Q: Can you describe the individual?
A: He was about medium height and had a beard.
Q: Was this a male, or a female?
______________________________________
Q: Is your appearance here this morning pursuant to a deposition notice which I sent to your attorney?
A: No, this is how I dress when I go to work. ______________________________________
Q: Doctor, how many autopsies have you performed on dead people?
A: All my autopsies are performed on dead people. _____________________________________
(I am still laughing at this one!)
Q: ALL your responses MUST be oral, OK? What school did you go to?
A: Oral.
______________________________________
Q: Do you recall the time that you examined the body?
A: The autopsy started around 8:30 p.m.
Q: And Mr. Dennington was dead at the time?
A: No, he was sitting on the table wondering why I was doing an autopsy. ______________________________________
Q: Are you qualified to give a urine sample? _____________________________________
Q: Doctor, before you performed the autopsy, did you check for a pulse?
A: No.
Q: Did you check for blood pressure?
A: No.
Q: Did you check for breathing?
A: No.
Q: So, then it is possible that the patient was alive when you began the autopsy?
A: No.
Q: How can you be so sure, Doctor?
A: Because his brain was sitting on my desk in a jar.
Q: But could the patient have still been alive, nevertheless?
A: Yes, it is possible that he could have been alive and practicing law somewhere.

Στη μικρή οθόνη!

Όπως με παρότρυναν χιλιάδες φανατικοί θαυμαστές μου, αποφάσισα να σας προτείνω μερικές τηλεοπτικές σειρές που πιστεύω θα σας αρέσουν. Πέραν της γνωστής σειράς "Lost" και "Prison Break" υπάρχει και μικρή λίστα από άλλες εξίσου συναρπαστικές σειρές. Φυσικά δεν πρόκειται όλες να σας αρέσουν αλλά η παρακάτω λίστα σίγουρα θα έχει κάτι για όλα τα γούστα...

Η πρώτη σειρά είναι η

"Jericho. "
Μια ιστορία που σου εξηγεί τι γίνεται όταν ένα το σύννεφο πυρηνικής έκρηξης ξαφνικά εμφανίζεται στον ορίζοντα, βυθίζοντας ταυτόχρονα τους κατοίκους μιας μικρής επαρχιακής πόλης στο Kansas (ναι παίζει κι η Ντόροθυ) στο χάος, αφήνοντας τους τελειώς απομονωμένους και χωρίς να γνωρίζουν αν έχουν απομείνει οι μόνοι ζώντες Αμερικάνοι. Ο φόβος για το άγνωστο σπρώχνει την Jericho σε ένα κοινωνικό, ψυχολογικό και φυσικό χάος όταν όλες οι τηλεπικοινωνίες και το ρεύμα κόβονται. Η πόλη αρχίζει να καταρρέει καθώς ο τρόμος, ο θυμός κι η αναστάτωση βγάζουν τον χειρότερο εαυτό κάποιων κατοίκων. Αλλά μέσα από αυτή την κρίση όπου οι λογικοί άνθρωποι γίνονται παρανοικοί, τα προσωπικά σχέδια κυριαρχούν και μυστικά κινδυνεύουν να αποκαλυφτούν, υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που θα βρουν μια εσωτερική δύναμη που ποτέ δεν ήξεραν ότι είχαν και θα γίνουν οι πιο απίθανοι ήρωες.

Μια από τις πρωταγωνίστριες της σειράς είναι η κακάσχημη "Ashley Scott" που φαίνεται στη φώτο παρακάτω. Επίσης μπορείτε να δείτε και ένα στιγμιότυπο της σειράς.

Η επόμενη σειρά που με έχει κερδίσει τους τελευταίους μήνες είναι μια σχετικα παλιά σειρά (λέγοντας παλιά εννοώ 10 χρόνων). Πρόκειται για την:

"Stargate SG-1"

Ακριβώς μετά το τέλος της μέτριας κινηματογραφικής ταινίας, η σειρά ξεκινά με τον βασικό ήρωα της ταινίας μόνο που αυτή τη φορά τον παίζει ο Richard Dean Anderson ή αλλιώς γνωστός ως MacGyver. Ο στρατηγός Hammond καλεί και πάλι τον Συνταγματάρχη Jack O'Neill να βγει από τη σύνταξη για να ξεκινήσει για μια μυστική αποστολή σωτηρίας. Ο Ο'Neill ομολογεί ότι παράκουσε τις εντολές που είχε να καταστρέψει τη stargate στον πλανήτη κι ότι ο επιστήμονας φίλος του Daniel Jackson μπορεί να ζει ακόμα.

Όταν λοιπόν αναλαμβάνει να πάει να ξαναβρεί τον παλιό του συνεργάτη, ανακαλύπτουν πως τελικά ακολουθώντας τις σωστές συντεταγμένες κάτι σαν τηλεφωνικός αριθμός ή IP διεύθυνσης ένα πράγμα, μπορούν να καταλήξουν σε κάποια άλλη stargate σε όλο το γαλαξία.

Ήμουν αρκετά αρνητικός για αυτή τη σειρά εφόσον είχα δει μερικά τυχαία επισόδεια και δεν καταλάβαινα την τύφλα μου. Όμως όταν την είδα από την αρχή τότε με κράτησε. Η σειρά διανύει σήμερα τη 10η σαιζόν της και δικαίως μπορώ να πω εφόσον μέχρι και σήμερα καταφέρνει και διατηρείται φρέσκια.

Τα καλά της σειράς; χμμ, 1ον θα έλεγα πως μάλλον έχει σωστούς επιστημονικούς συμβούλους εφόσον οι επιστημονικές επεξηγήσεις των αστρικών φαινομένων αν μη τι άλλο τις περισσότερες φορές έχουν βάση. Επίσης κάτι που με κέρδισε είναι ότι ό,τι συναντήσουν οι πρωταγωνιστές στη σειρά (νέα τεχνολογία, όπλα κλπ) θα το δεις να το χρησιμοποιούν παρακάτω. Οι πρωταγωνιστές δηλαδή εξελίσσονται καθώς και η τεχνολογία της γης.

Κάτι τελευταίο... Ώντας μεγάλος θαυμαστής του MacGyver με ξένισε αρχικά ότι ο Richard Dean Anderson που στον προηγούμενο μεγάλο ρόλο του, δεν ήθελε να πιάσει καν όπλο και ήξερε τα πάντα (φυσική, χημεία, τραγωδία κλπ) τώρα παίζει ένα στρατιωτικό που δεν ξέρει την τύφλα του από επιστήμη. Το humor που έχει ο ρόλος του είναι δικός του αυθορμητισμός που τελικά κρατήσαν ως χαρακτήρας του Jack O'Neill.

"Stargate - Atlantis"

Κατά την 7η σαιζόν του Stargate SG-1 ξεκινά κι η Stargate Atlantis που βασίζεται φυσικά στην ίδια μυθολογία. Από τότε οι σειρές παίζουν παράλληλα, και μπορείς να δεις πως η μια επηρρεάζεται από την άλλη (οι τεχνολογικές εξελίξεις στην SG-1 βελτιώνουν την κατάσταση για τους ήρωες στην άλλη και το αντίστροφο).

Ένα στοίχειο που έχει η μυθολογία των σειρών αυτών είναι ότι συνδυάζουν αρχαίους μύθους και ιστορικά γεγονότα και τα αποδιδούν μια sci-fi οπτική γωνία. Ας πούμε ... πως οι θέοι των αρχαίων Vikings (Thor, Odin κλπ) είναι μια φυλή εξωγήινων που υποδύονταν τους θεούς για να καθοδηγήσουν τους ανθρώπους. Έτσι λοιπόν καταφέρνουν και βρίσκουν τη χαμένη ατλαντίδα. Εκεί οι πρωταγωνιστές συναντούν μια ακόμα πιο επικύνδυνη απειλή από αυτό που τους ώθησε να την ψάξουν αρχικά.

Αρκετά σας κούρασα όμως πάμε για την επόμενη σειρα:

" the 4400"

Mια σειρά που και πάλι αρχικά δεν με εντυπωσίασε. Οι 4400 είναι μια ομάδα ανθρώπων που έπεσαν θύματα απαγωγής από την εποχή του 1930 μέχρι και σήμερα. Ξαφνικά μέσα από ένα κομήτη που έπεσε σε μια αμερικανική λίμνη (εφόσον κι όλα γίνονται εκεί), και οι 4400 εμφανίζονται στο ίδιο σήμειο όπως ήταν τη μέρα που τους απήγαγαν χωρίς να θυμούνται ούτε που πήγαν ούτε τι πέρασαν.

Η σειρά θυμήζει αρχικά X-Files αλλά γρήγορα αλλάζει ρόλο. Οι 4400 γύρισαν αλλαγμένοι, κάποιοι διαθέτουν ιδιαίτερες δυνάμεις και είναι ευθύνη 2 κυβερνητικών πρακτόρων να μάθουν τι συνέβη (το X-Files που σας έλεγα). Όμως τα πράγματα περιπλέκονται καθώς η κυβέρνηση αρχίζει να φοβάται τους 4400 και αρχίζει ένας "πόλεμος μεταξύ των απλών ανθρώπων κι αυτών που διαθέτουν δυναμείς όπως οι 4400.

Η σειρά αυτή έχει παίξει τα τελευταία 3 καλοκαίρια.

"John Doe"

Την έχω ξανα-αναφέρει αυτήν αλλά παραμένει αγαπημένη, άσχετα με το άν έπαιξε μόνο μια σαιζόν. Η σειρά αφορά τη ζωή του John Doe (το όνομα που δίνουν οι Αμερικάνοι σε όσους δεν έχουν ταυτότητα), ενός μυστηριώδους άντρα που βγαίνει ναυαγός σε ένα απομονωμένο νησί, έχοντας γνώση για τα πάντα στον κόσμο. ΝΑΙ ΤΑ Π Α Ν Τ Α. Παρά όλα αυτά δεν έχει την παραμικρή ανάμνηση του ποιος ή του τι έιναι. ο Doe γρήγορα βρίσκει το δρόμο του στο Seattle όπου συνεργάζεται με την αστυνομία και χρησιμοποιεί τα ταλέντα του για να τους βοηθήσει να λύσουν αδύνατα εγκλήματα σε κάθε επισόδειο, καθώς συνεχίζει το μυστήριο του ποιος είναι και από που έρχεται.

Θέλετε να ξέρετε τον πλυθησμό του Περού το 1853; Πόσα γαλάζια αυτοκίνητα υπάρχουν στην πολιτεία της Washington; Ή ακόμα καλύτερα, να προβλέπει ποιο άλογο θα κερδίσει κάθε αγώνα στον ιππόδρομ, γνωρίζοντας όλες τις πιθανές παραμέτρους! Τα γνωρίζει όλα. Αλλά πως είναι; Οικογενειάρχης ή μόνος; Ήρωας ή κακοποιός; Δεν έχει ιδέα

Αξίζει να το δείτε. Πρωταγωνιστής της σειράς ο Dominic Purcell.

Και τέλος για να κλείσω αυτό το θησαυρό γνώσης θα προτείνω κάτι διαφορετικό.

"House"

O Dr. Gregory House είναι μια ιατρική ιδιοφυία που ηγείται μια ομάδα νέων ιατρών στο Princeton University στο New Jersey. Τα περισσότερα επισόδεια ξεκινούν κάπου εκτός νοσοκομείου, δείχνοντας τα συμπτώματα του ασθένους. Έπειτα μας δείχνει τα βήματα που ακολουθούν οι επιστήμονες ώστε να μπορέσουν να διαγνώσουν τι έχει.

Ο ασθενής κατά κανόνα λαμβάνει λάθος διάγνωση 2 -3 φορές σε κάθε επισόδειο και παίρνει θεραπείες που εμπλέκει την καταστασή του παραπάνω. Συχνά δεν μπορούν να κάνουν σωστή διάγνωση διότι ο ασθενής λέει ψέματα για το τι έχει εξαιτίας του ότι δε θέλουν να αποκαλύψουν πτυχές της ζωής τους που τους οδήγησαν εκεί. ο House συχνά λέει "Όλοι λένε ψέματα" και η συμπεριφορά του απέναντι στους ασθενείς του (αυτό που λέμε bedside manner) δεν είναι και ο καλύτερος.

Η σειρά έχει πάρει πάρα πολυ ψηλές κριτικές και αξίζει την προσοχή σας.

Τέλος για 6η συνεχή σαιζόν:

"24"

Το σενάριο απλό για άλλη μια φορά η Αμερική απειλείται από τρομοκράτες. Ο Jack Bauer ένας πράκτορας της αντι-τρομοκρατίας καλείται να θυσιάσει τα πάντα για την πατρίδα του. Σχετική αμερικανιά μεν, με ένα Kiefer Sutherland να παίζει εκπληκτικά έναν πράκτορα δέκα φορές καλύτερο από το Rambo, τον James Bond και τον Άη - Βασίλη μαζί.

Η σειρά έπαιξε στην Ελλάδα αλλά από ότι κατάλαβα ούτε η 1η σαιζόν δεν τέλειωσε. Παίζει λοιπόν σε πραγματικό χρόνο κάθε λεπτό που περνά στην οθόνη είναι και ένα λεπτό δικό μας. Απιστευτα δυνατή περιπέτεια που σε κρατά σε αγωνία συνέχεια. Με το πέρασμα των σαιζόν, η σειρά γίνεται πιο σκοτείνη, παρουσίαζοντας προδοσίες, πολιτική ίντριγκα και σκληρή περιπέτεια. Σε μετέπειτα σαιζόν δε διστάζει να σκοτώσει και κεντρικούς ήρωες της σειράς ώστε να στηρίξει το story-line.

Όπως είπα υπάρχουν στοιχεία υπερβολής αλλά που ζείτε αν δεν το περιμένατε;

Ουφ. Αυτά ελπίζω να σας βοήθησε καθόλου. Άντε φιλάκια πολλά!

A politically correct Christmas Wish!

Ο φόβος που έχει πιάσει τους Βρετανούς έχει φτάσει στο απροχώρητο. Χριστουγεννιάτικα πάρτυ ακυρώνονται , το Λονδίνο φέτος για πρώτη φορά δεν στολίστικε ουσιαστικά, κάλαντα δεν ακούγονταν στους δρόμους (εκτός από το καταραμένο-να-ναι-να-του-καεί-το-βίντεο Last Christmas), στα σχολεία τα χριστουγεννιάτικα πάρτυ ονομάστικαν πάρτυ χειμερινών διακοπών, τα γραμματόσημα που παραδοσιακά κάθε χρόνο είχαν χριστιανικές φιγούρες την εποχή των Χριστουγέννων είχαν φέτος ένα στολισμένο δεντράκι και τέλος δεν επέτρεψαν σε μαθητές να ανταλλάξουν χριστουγεννιάτικες κάρτες για να μη στενοχωρηθούν οι αλλόθρησκες μειονότητες που γιορτάζουν οι Χριστιανοί τα Χριστούγεννα.

ΕΛΕΟΣ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ! Ξεκολλάτε! Έχουμε ανεξιθρησκεία ή δεν έχουμε; Υποτίθεται πέθαναν τόσοι άνθρωποι για να κερδίσουμε αυτό το δικαίωμα. Ο υπερβολικός ζήλος για politically correctness έχει καταντήσει ζυγός! Δεν μπορούνε λέει στα σχολεία να λένε το γνωστό πίνακα "blackboard" για να μην παρεξηγηθούν τα μαύρα παιδάκια. Μα δεν καταλαβαίνουν ότι με αυτές τις πράξεις προσβάλλουν περισσότερο τις εθνικές μειονότητες;

Όμως σε αυτή τη χώρα ζω... όποτε σύμφωνα με το αγγλικό πνεύμα του χειμερινού ηλιοστασίου σας δίνω τις θερμότερες ευχές μου:

Please accept without obligation, express or implied, these best wishes for an environmentally safe, socially responsible, low stress, non addictive, gender and religion neutral celebration of the winter solstice holiday and further for a fiscally successful, personally fulfilling, and medically uncomplicated onset of the generally accepted calendar year (including, but not limited to, the Christian calendar, but not without due respect for the calendars of choice of other cultures (even the Welsh).

The preceding wishes are extended without regard to the race, creed, colour, age, physical ability, religious faith, ‘choice of computer platform’ or sexual preference of the wishee.

Καλά Χριστούγεννα σε ΟΛΟΥΣ!

Christmas Doo!

Την παρασκευή έγινε το πάρτυ της δουλειάς μου. Αισίως έκλεισα 16 ώρες την παρασκευή στο Harrogate εφόσον ήμουν από τις 7 το πρωί εκτός σπιτιού. Στο πάρτυ ήρθαν εργαζόμενοι της εταιρείας από όλα τα γραφεία (ακόμα και τη στοκχόλμη) και έμειναν στο ξενοδοχείο που έκλεισε το αφεντικό μας με τον οποίο είμαστε ευτυχείς που δουλεύουμε στο ίδιο κτίριο. (Αν καταλάβαινε και ελληνικά θα συνέχιζα το γλύψιμο).

Όλα πληρωμένα, φαγητό, ποτά αρκετά για να μεθύσουν όλοι 5 φορές, όλα πληρωμένα. Όμως τι να το κάνεις; Αγγλικό πάρτυ. Συγνώμη κιόλας, αλλά αυτός ο λαός δεν ξέρει να διασκεδάζει. Μετά τη δουλειά πήγα κι άλλαξα στο σπίτι ενός συνεργάτη. Όλα εντάξει δε λέω, και μετά 2 μπυρίτσες σε pub άξιζαν, αλλά στο πάρτυ, πολύ ξενέρωτα. Δεν ξέρω αν ήταν η χάλια μουσική του ξενοδοχείου ή ο λαός αλλά ένιωσα ότι δεν κολλάω. Κι έιναι γενικό το φαινόμενο. Ποτέ δε κατάλαβα γιατί η μοναδική ερμηνεία διασκέδασης σε αυτό το λαό πάει χέρι χέρι με τους Ανώνυμους Αλκοολικούς. Δε λέω κι εμείς πίνουμε σα λαός αλλά δεν γίνομαστε έτσι, και πάνω από όλα ξέρουμε να διασκεδάζουμε.

Φοβάμαι πως στα 26 μου, δε θα μπορέσω να προσάρμοστω σε ένα τέτοιο τρόπο διασκέδασης ποτέ. Όμως τις δημόσιες σχέσεις μου τις έκανα. Την παρασκευή που έρχεται η εταιρία κλείνει και η τρίμηνη δοκιμαστική περίοδος τελειώνει. Το ερώτημα είναι θα με κρατήσουν μόνιμα; Η απάντηση φαίνεται να είναι πως ναι. Σε μια συζήτηση με το αφεντικό μου (και δεν εννοώ κάποιο προιστάμενο αλλά τον ίδιο τον ιδιοκτήτη) μου είπε πως μετά από το παρόν project θα πρέπει να αναλάβω 2 άλλα επειδή είμαι ο καταλληλότερος για τη δουλειά. ΟΛΕΕΕ λέγε μου τέτοια άρχηγε!

Άντε τώρα να συζητήσουμε και για αυξησούλα, αυτοκινητάκι εταιρικό, κινητό, πλοίο, σπίτι και τα άλλα που θα πρέπει να μου προσφέρει η δουλειά! Με συγχωρείτε τώρα πρέπει να ξυπνήσω και να πάω δουλειά!

Κατεστημένο; ... ποιο κατεστημένο;

Με αφορμή του post του Νισυρίου θα θέλα να καταθέσω σε εσάς τους θαυμαστές μου τις δικές μου σκέψεις να τις κάνετε ευαγγέλιο και να προσκηνάτε κάθε πρωί, προ και μετά του φαγητού.

Έχω μαζέψει πολλά χαρτιά, σαν αυτά που αναφέρει ο φίλτατος νισύριος, Αγγλικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Πτυχίο Πληροφορικής, Μαστερ και σύντομα θέλω να πιστεύω το διδακτορικό μου. Για πολλά χρόνια είχα κι εγώ τη λογική της συλλογής χαρτιών ώστε να μπορέσω να βρω δουλειά εύκολα κλπ. Όμως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Ποτέ δεν είναι άσπρο - μαύρο εκτός αν είναι στο δημόσιο. Σήμερα δε χρειάζεσαι χαρτιά, χρειάζεσαι "την ευκαιρία".

Χρειάζεσαι έναν εργοδότη που να σου δώσει την ευκαιρία να μπεις σε ένα χώρο να τρίψεις τη μούρη σου και να μάθεις τη δουλειά. Εντάξει υπάρχουν επαγγέλματα που αναγκαστικά θέλεις τα χαρτιά, αλλά κι όσοι τα έχουν νομίζετε ότι βρίσκουν δουλειά εύκολα;

Όταν θα τελειώσεις με το πτυχίο, δε θα έχεις την απαιτούμενη εμπειρία για τις δουλειές που θα μπορείς να κάνεις και θα θέλες να έχεις, και θα θεωρείσαι "overqualified" για αυτές που μπορείς να κάνεις με κλειστά τα μάτια. Για να βρω τη δουλειά που έχω τώρα, μου πήρε πάνω από 100 αιτήσεις και ξέρετε σε πόσες συνεντεύξεις με φώναξαν; Πέντε!

Υπάρχει ένα ρητό που λέει : " Those who can't do, teach". Ισχύει ; Δεν ξέρω. Αυτή τη στιγμή η δουλειά που έχω είναι αυτή που ονειρευόμουν να έχω όταν πρωτομάθαινα τις πρώτες γραμμές pascal στο γυμνάσιο. Ονειρευόμουν όμως να γίνω και καθηγητής στο πανεπιστήμιο. Τα τελευταία δύο χρόνια και μετά από τόσες και τόσες απορρίψεις άρχισα να αναθεωρώ τη συλλογή των χαρτιών μου. Άρχισα να αμφιβάλλω για τις γνώσεις και ικανότητες μου! Δεν ήξερα αν τελικά διάλεξα λάθος δρόμο. Ξέρω κατά κάποιο τρόπο τι περιλαμβάνει το καθηγητιλίκι. Δίδασκα σε δημοτικό τα βασικά περί Υπολογιστών όσο ήμουν φοιτητής στην Ελλάδα, και ένα εξάμηνο στο πανεπιστήμιο εδώ στην Αγγλία. Δεν είναι και ιδιαίτερα δύσκολο. Μου έρχεται πολύ φυσικό να διδάσκω, αν και μερικές φορές δεν έχω υπομονή με άτομα που δεν ενδιαφέρονται να μάθουν. Όμως δεν μπορώ να αρνηθώ το πόσο σημαντικό είναι να υπάρχουν καθηγητές. Ξέρω πολλούς συμφοιτητές μου που διορίστικαν και επειδή τους ξέρω, είμαι σίγουρος πως τα παιδιά τους θα αποκτήσουν καλές βάσεις. Είναι όλοι οι νεο-διοριζόμενοι έτσι όμως; Και ακόμα πιο σημαντικό, θα μείνουν έτσι;

Δεν μπορώ να αρνηθώ ότι πέραν του ότι μου αρέσει να είμαι καθηγητής, σκέφτηκα και τα καλά των 3.5 μηνών διακοπών, και τους καλούς μισθούς και τη μονιμότητα. Όμως τώρα είμαι ιδιωτικός υπάλληλος. Σαν "Αρχιτέκτονας Συστημάτων" (πιασάρικος τίτλος που σημαίνει ότι είμαι προγραμματιστής) εδώ που δουλεύω έμαθα περισσότερα σε 3 μήνες από όσα θα μάθαινα σε 2 χρόνια σπουδάζοντας. Πάντα πίστευα ότι το πανεπιστήμιο, απλά σου μαθαίνει να "μαθαίνεις". Σου βάζει τις βάσεις και όταν αρχίσεις δουλειά μαθαίνεις κανονικά. Τώρα άρχισα να αναθεωρώ. Δε βιάζομαι να διοριστώ καθηγητής. Ίσως το επιδιώξω όταν κουραστώ, όμως άρχισα να σκέφτομαι την πιθανότητα να φτιάξω μια καριέρα στον ιδιωτικό τομέα πρώτα. Γιατί; Μα γιατί κάποιος μου έδωσε την ευκαιρία. Την ευκαιρία για να αποκτήσω την πολυπόθητη εμπειρία.

Πριν τη δουλειά που έχω τώρα έπρεπε να βρω κάτι άμεσα για να σταθώ στα πόδια μου. Βρήκα τότε μια δουλειά σε τηλεφωνικό κέντρο. Πίστευα ότι με τα προσόντα μου θα με προωθήσουν σε ανάλογο πόστο πολύ σύντομα. Η εταίρια (Μεγάλη εταιρία φυσικού αερίου της Μεγ. Βρετανίας) δεν ήθελε σκεφτόμενους υπαλλήλους. Ήθελε άτομα που να μη σκέφτονται, να μην παίρνουν πρωτοβουλίες να ακολουθούν εντολές και να λειτουργούν σαν φυλακισμένοι. Εκεί κατάλαβα ότι τα χαρτιά μου δε θα μετρούσαν ποτέ αν δεν ήμουν καλός στις πωλήσεις.

Είναι όμως αυτό το χαρτί που θα μου επιτρέψει στο μέλλον να κάνω αίτηση για δουλειά στο πανεπιστήμιο. Όμως εγώ είμαι υπέρ των ιδιωτικών πανεπιστημίων, Θα ανοίξουν θέσεις για δουλειά και περισσότερα παιδιά θα μπορέσουν να μορφωθούν. Στο δημόσιο θα υπάρχει πάντα ανταγωνισμός, μέσο, μαχαιρώματα. Εντάξει θα χειροτερέψει λίγο το πράγμα με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, όμως για τα παιδιά που τα ενδιαφέρει ο ιδιωτικός τομέας θα τους δώσει τα απαραίτητα εφόδια για τη δουλειά που θέλουν να κάνουν.

Το μόνο που θα θέλουν μετά θα είναι η "ευκαιρία".

Ο ιππότης των ... αιθέρων!

Να χαρώ εγώ ελληνικό Δαιμόνιο. Όχι μόνο γαμεί και δέρνει στο χώρο των επιχειρήσεων αλλά νάτος που μας χρήζεται και ιππότης από τη Βασίλισσα της Αγγλίας για την προσφόρα του στην κοινωνία. Κατώτερο μέλος των ιπποτών μεν, αλλά Ιππότης όπως και να το κάνεις.

Ο Στέλιος Χατζηιωάννου, ο ιδρυτής της EasyJet έγινε Ιππότης χτες και κόλλησε κι ένα ωραίο Sir πριν το όνομα του. Άντε κι η σειρά μας τώρα. ... Sir Compiler.

Για όσους θέλουν να μάθουν περισσότερα για τον Sir Stelios Haji-Ioannou ακολουθείστε το link.

People at the train platform!

Δυστηχώς η δουλειά μου είναι στα τσακίδια. Κάθε πρωί σηκώνομαι στις 07:00 και γυρνάω σπίτι 19:00. Καλό ε; Τι να κάνεις όμως που δεν παίζει αυτοκίνητο και η δουλεία, ναι δουλεία γράφει όπως λέμε σκλαβιά, είναι σε άλλη πόλη;

Κάθε πρωί λοιπόν βλέπω τα ίδια πρόσωπα που παίρνουν το ίδιο τρένο με μένα. Πράγματα που προσέχεις όταν βαριέσαι. Μια κοπέλα με ένα συνεχές θυμωμένο ύφος, που μιλάει επί μισή ώρα στο κινητό της. ΝΑΙ ΚΑΘΕ ΡΗΜΑΔΑ ΜΕΡΑ. Απίστευτο.

Ένας ψηλός γεροδεμένος τύπος, τα κορίτσια σίγουρα θα θέλαν να του πιάσουν κουβέντα, ο άνθρωπος είναι αντικειμενικά ωραίος. Έλα όμως που ο τύπος πιθανότατα μόλις έπιασε δουλειά σε γραφείο εδώ στην Αγγλία και δεν έχει προλάβει να αγοράσει πολλά κοστούμια ακόμα. Κάθε μέρα φοράει το ίδιο μπεζ κοστούμι, που μάλλον το είδα κιόλας στο τοπικό ΝΕΧΤ να κοστίζει 120 λίρες. Τώρα μόλις που έσφιξαν τα κρύα τον είδα με ένα νέο παλτό. Και πάνε πάνω από δυο μήνες που τον βλέπω.

Μια κυρία στα 35 - 40 της. Διαβάζει τη σείρα βιβλίων του Stephen King - The Dark Tower. Έχει φτάσει στο 4ο βιβλίο της σειράς (ναι διαβάζει λίγο αργά φαίνεται). Μια φορά κάθησε απέναντι μου. Όταν χτύπησε το κινητό της, άρχισε να λέει στη φίλη της τι προβλήματα περνάει ο γάμος της. Ο άντρας της είναι μα...ας και τα σχετικά.

Αλλά από όλες ... η αγαπημένη μου φιγούρα είναι ένας πυροβολημένος. Δεν ξέρω τι παίρνει ο τύπος αλλά είναι όλα τα λεφτά. Μακρύ μαλλί, με ένα κόκκινο σημάδι στο πρόσωπό του. Φοράει ΠΑΝΤΑ ένα κοστούμι, με ένα μαύρο παλτό από πανω του. Μόλις έβαψε τα κόκκινα του μαλλιά ΚΑΤΑΜΑΥΡΑ προχτές, και κάθε μέρα φτάνει στο σταθμό διαβάζοντας βιβλίο, περιοδικό ή manga. Όλα του τα βιβλία είναι fantasy epic - lord of the rings στυλ. Μόνο μια φορά άκουγε μουσική και όλοι τον έβλεπαν να χορεύει στην πλατφόρμα. Όταν δε, ανέβηκε στο τρένο μου φάνηκε πως τα μάτια του δεν εστίαζαν... σαν να είχε πάρει κάτι "ευχάριστο".

Είναι πολύ περιέργο δεν ξέρω κανένα τους, αλλά ξέρω τόσα για αυτούς. Και μάλλον το ίδιο κι αυτοί για μένα. Πάει και τέλειωσε όσοι ταξιδεύουν με Μέσα Μαζικής Μεταφοράς γίνονται πρώτης τάξεος κουτσομπόληδες.

Τρέχω τώρα έχω ένα τρένο να προλάβω.

Μεγάλη Μέρα .... πέρασε!

Η μεγάλη μέρα ήταν βέβαια την περασμένη πέμπτη αλλά καιρός να ρίξω μια μικρή ενημέρωση του τι έγινε. Δε μάθαμε πολλές λεπτομέρειες από τον πωλητή που ανέλαβε το πρόγραμμα μας. Τη Δευτέρα καθώς ερχόμουν στην εταιρία συνάντησα τον ιδιοκτήτη και γενικό διευθυντή της εταιρίας. Μετά τις σχετικές καλημέρες μου λέει εμμέσως πλην σαφώς ότι το πρόγραμμα πήγε καλά. Τον ρώτησα περισσότερες λεπτομέρειες για το πως πήγε η παρουσίαση και μου είπε πήγε πάρα πολυ καλά. Όμως μου αποκάλυψε και κάτι που δεν ήξερα.
Την Παρασκευή έγινε μια δεύτερη παρουσίαση του προγράμματος σε εταιρία ΚΟΛΟΣΣΟ που έδειξαν όχι απλό ενδιαφέρον αλλά λέει το "ΛΑΤΡΕΨΑΝ". Η συγκεκριμένη εταιρία (δεν μπορώ να αποκαλύψω όνομα λυπάμαι) έχει τη δυνατότητα να αγοράσει και να εγκαταστήσει μέχρι και 40.000 αντίτυπα (αν και ρεαλιστικά κοιτάμε για τα μισά περίπου) που θα φέρει εκατομμύρια λίρες στην εταιρία. Ακολουθούν και άλλες εταιρίες παρακάτω. Είναι βέβαιο πως όταν η μια το αγοράσει, όλες οι ανταγωνίστριες εταιρίες θα το αγοράσουν σύντομα, με τροποποιήσεις φυσικά. Διότι η κάθε εταιρία δε θα το αγοράσει αποκλειστικά! Το αποτέλεσμα; Όπως γίνεται πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις. Οι developpers παίρνουν μην πω καλύτερα, και οι πωλητές και τα αφεντικά όλα τα κέρδη. Τέλεια... άντε σας αφήνω τώρα πάω να κλάψω με την ησυχία μου!

Μεγάλη μέρα αύριο!!

Σήμερα είμαι ό μόνος από την ομάδα που έσκασε μύτη στη Δουλειά. Η υπόλοιπη ομάδα έφυγε για νότο καθώς είχαν προγραμματισμένο διήμερο ταξίδι. Κι έτσι έμεινε μοναχούλης ο μικρός Compiler για δυο μερούλες. Όχι κι άσχημα το γραφείο δικό μου, μουσικούλα κλπ. Στο κάτω κάτω της γραφής το demo για το presentation αύριο είναι έτοιμο.

Πόσο γελασμένος ήμουν.

Α ναι δε σας είπα, το demo το έχει πλέον στα χέρια του ο πωλητής της εταιρίας. Είναι αυτός που θα κάνει την προώθηση στα κατάλληλα άτομα. Αύριο έχει ραντεβού με μια εταιρία κολοσσό που αν πετύχει και πουν το ναι, θα φέρει μερικές εκατοντάδες χιλιάδες λίρες στα χρηματοκιβώτια της εταιρίας. Έλα μου όμως που χτες το βράδυ μετά το σχόλασμα με ενημέρωσαν για bugs τα οποία έπρεπε απαραιτήτως να φύγουν μέχρι άυριο.

Σήμερα είμαι στη δουλειά από τις 8:30, και δουλεύω για να βγάλω bugs από κώδικα που έγραψαν άλλοι διότι εντελώς συμπτωματικά αυτοί οι "άλλοι" δεν είναι παρώντες σήμερα και αύριο. Ευτυχώς τα κατάφερα, αλλά είναι πολύ εύκολο, ώντας ο νεότερος στην ομάδα αν πάει κάτι στραβά να τα ρίξουν σε μένα όλα. Θέλω να πιστεύω πως όλα θα πάνε καλά. Έκανα τεράστιες αλλάγες στον κώδικα, και ποντάρω ότι το έκανα πιο σταθερό.

Άντε θα σας πω αύριο πως πήγε.

Εργασιακός Τομέας...

Με αφορμή το post της Ka8y θα θέλα να καταθέσω κι εγώ τις εντυπώσεις από τον ιδιωτικό τομέα του εξωτερικού. Παντού είναι τα ίδια. Όλοι είναι ευγενικοί, εξυπηρετικοί και καλοί μέχρι να στρίψεις την πλάτη σου. Τότε βγαίνουν τα μαχαίρια, ρόπαλα, σιδερογροθιές και μυγοσκοτώστρες εναντίον σου.

Έχω διαπιστώσει ότι στη δουλειά που είμαι όλοι μα Όλοι, θα κατηγορήσουν τον άλλο για μια μαλακία που γίνεται. Στην ομάδα μου είμαστε τρία άτομα με εμένα να είμαι ο τελευταίος τροχός της αμάξης. Έχουμε έναν Project Manager, ενα Senior Systems Architect και εμένα που είμαι απλά Systems Architect. Η όλη κόντρα πηγάζει από το 2ο που ενώ είναι πιο πολλά χρόνια στην εταιρία, έκαναν τον άλλον Project Manager κι όχι επειδή το αξίζει απλά γιατί τα πράγματα είναι λίγο φλου.

Ο τύπος λοιπόν είναι 35 χρονών, (και για να προσθέσω το κουτσομπολιό μου, έχει 2χρονο παιδί με 19 χρονη... ) you do the math. Αλλά φέρεται σαν παιδί. Είναι πραγματικά ευφυέστατος, και πολλές φορές οι γνώσεις του προκαλούν το θαυμασμό, αλλά όποτε ανοίξει το στόμα του να κάνει κάποιο σχόλιο, θα θέλεις να του σπάσεις τα μούτρα.

Μόλις προχτές μου ζητήσαν τελευταία στιγμή να γράψω μια ρουτίνα. Εντάξει λέω εφόσον το θέλετε θα το κάνω άσχετα αν πλησιάζουμε πολυ κοντά στη προθεσμία για το demo. Το γράφω κι εγώ όπως όπως για να πετύχω functionality και τίποτα παραπάνω γιατί δεν έχω το χρόνο να κάνω κανονικό design και έρχεται ο τυπάς με ένα υφάκι...

-"Έκανες τη ρουτίνα όπως σου την είπα;"
-"Όχι, δουλεύει όμως και μετά την παρουσίαση του Demo, θα το αλλάξω γιατί θα είμαι πιο χαλαρός"
-"Ok, μου λέει, αν είναι πέρα των δυνατοτήτων σου πες μου να το κάνω εγώ"

ΤΙ ΛΕ ΡΕ ΜΠΑΡΜΠΑ;;; μην ανέβω πάνω και σε κάνω γκάιντα στο βρωμόξυλο. ΗΜΟΥΝ ΣΑΦΗΣ, δεν έχω το χρόνο τώρα γιατί ΑΠΛΑ ΞΑΝΑΓΡΑΦΩ ΟΤΙ ΚΩΔΙΚΑ ΕΓΡΑΨΑ ΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ 2 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΜΕΣΑ ΣΕ 2 ΜΕΡΕΣ, ΑΠΛΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑΤΙ ΣΟΥ ΚΑΥ...Ε ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙΣ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΤΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ.

Και όλη του η στάση είναι τέτοια. Θα βρει μια οποιαδήποτε τρύπα κάπου, και θα κρατήσει το στόμα του κλειστό. Δε θα το φανερώσει. Ακόμα κι αν ήταν να γίνει παρουσίαση, δε θα πει τίποτα για να σε δει να γελοιοποιήσαι. Αλλά έτσι είναι ο άνθρωπος, δεν χάνει ευκαιρία να το παίξει ΜΕΓΑΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΑΡΑΣ αλλά σαν συνεργάτης σκάτα με ρίγανη... και δε μου αρέσει κι η ρίγανη.

Χτες συγκεκριμένα, πιάνω τον project manager και του λέω μην κάνεις το τάδε, γιατί δε θα δουλέψει πρέπει να τελειώσουμε το δείνα κομμάτι πρώτα. Δεν το σκέφτηκε ο άνθρωπος πιο πριν και του το είπα εγώ... βέβαια κι αυτός δε το σκέφτηκε διότι δεν έχει δουλέψει το πρόγραμμα τόσο πολύ ώστε να ξέρει τα τερτίπια του. Μόλις το ανέφερα το περιστατικό στην ΠΡΟΣΩΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ C++ επάνω μου λέει:

-"Α ναι το είχα δει το λάθος αλλά δεν του το είπα για να δω πως θα αντιδράσει όταν θα το δεί ο διευθυντής".

Από εκεί κατάλαβα τι γίνεται. Ζούγκλα - ζούγκλααα λέω

Μια Lounge ατμόσφαιρα, με trendy φατσούλες και καλή μουσική...

Αυτό μας χαρακτηρίζει την τελευταία εβδομάδα εφόσον η παρέα απέκτησε νέο στέκι. Όχι απαραίτητα από επιλογή μας αλλά ως συνέπεια κάποιων συμβάντων. Η 28η Οκτωβρίου γιορτάζεται πολλαπλώς εδώ στο leeds και σε μια μικρή παρέα Ελλήνων και Κυπρίων. Πέραν της εθνικής εορτής, έχουμε 2 ακόμα λόγους... Τα γενέθλια της Chrys μου και την επέτειο δύο καλών φίλων.

Όσο εμείς κάναμε το παρτάκι μας το περασμένο Σάββατο, το φιλικό μας αυτό ζευγάρι βγήκαν για φαγητό για ένα πιο ρομαντικό δείπνο πριν έρθουν στο πάρτυ λίγο αργότερα. Μαζί τους έφεραν και ένα δώρο στην Chrys... το τηλέφωνο του ιδιοκτήτη του Bar - Restaurant. Δύο μέρες μετά έπιασε δουλειά ως πιανίστρια να παίζει τα βράδια στο Bar του εστιατορίου... Κατά συνέπεια όλοι πηγαίνουμε εκεί για να απολαύσουμε τη μουσική και να πιούμε τα cocktails μας. Είναι ωραία όταν μπορείς να κάνεις και παραγγελιές στην πιανίστρια!!!

Το καταπληκτικό ήταν όταν η Chrys είπε ότι δεν είχε τι άλλο να παίξει το τελευταίο εικοσάλεπτο, κι άρχισε να παίζει τραγούδια ελληνικά αλλά σε πιάνο instrumental έκδοση όπως το "Παρθένα της γειτονιάς" (Βουγιουκλάκη "Μέσα σε αυτή τη βάρκα είμαι μονααααχήηη") που ενώ τα Αγγλάκια δεν καταλάβαιναν τίποτα εμείς πεθάναμε στο γέλιο.

The_Compiler ... Resurrection

Μαύρα μάτια βρε παιδί... Έγιναν τόσα πολλά από το τελευταίο post μέχρι τώρα. Δεν έχει νόημα ούτε να τα αναφέρω ούτε να τα ανακυκλώνω. Ήταν η χειρότερη ίσως περίοδος της ζωής μου, αλλά... ΤΕΛΕΙΩΣΕ!

Το blog θα ξανα-ξεκινήσει όπως παλιά.. με φάσεις αξιόλογες για σχολιασμό που συναντάμε όλοι εδώ στο "νησί" καθώς και art, comics και σχέδια που κάνω στο σχεδόν ανύπαρκτο ελεύθερο χρόνο μου.

Επίσης θα ξεκινήσει ένα νέο. Αυτό θα είναι λίγο διαφορετικό... λίγο πιο τεχνικό και μάλλον κατά κανόνα πιο βαρετό αλλά όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να κοιτάξει. Περισσότερα εκεί!

αυτά προς το παρόν.... τα ξαναλέμε σύντομα