tag:blogger.com,1999:blog-143916322011-04-22T00:08:35.081+03:00Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.comBlogger811100tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-82087355997513741392008-07-07T13:10:00.007+03:002008-12-12T07:50:53.368+02:00<div><div><div><div>...να βγεις στη σύνταξη επειδή δεν πρόλαβες να με γνωρίσεις Βασιλάκη μου, αλλά να ξέρεις ότι το εκτιμώ βαθύτατα. Το σύντομο ταξιδάκι στις ΗΠΑ έλαβε τέλος πριν από λίγες μέρες. Δεν μπορέσαμε να κάνουμε ιδιαίτερο τουρισμό, αλλά τι περιμέναμε αφού πήγαμε επαγγελματιό ταξίδι. </div><br /><div>Από που να ξεκινήσω λοιπόν; Από το ταξίδι μάλλον. Πετάξαμε μέσω Άμστερνταμ, και ξεκινήσαμε στις 09:00 (ώρα Άγγλιας). Στο Seattle φτάσαμε 14:25 (τοπική ώρα - 8 ώρες πίσω δηλαδή). Το αεροπλάνο ήταν κουραστικό και στενάχωρο, αν ακούτε ιστορίες του στυλ, τα υπερατλαντικά έχουν πιο πολύ χώρο μην τους πιστέψετε, εκτός αν πετάτε Business Class. Το μόνο θετικό ήταν το video on demand που σου παρείχε τη δυνατότητα να επιλέξεις τι ήθελες να δεις από μια μεγάλη λίστα ταινιών και μάλιστα τελευταίας προβολής. </div><br /><div>Υποθέτω το πιο εκνευριστικό πράγμα μετά από ένα 10ωρο ταξίδι είναι τα τελωνεία της Αμερικής. Η ουρά που περιμένεις μέχρι να σου κάνουν ανάκριση για το που θα μείνεις, πόσο θα κάτσεις, γιατί είσαι εκεί κλπ είναι ατελείωτη... </div><div></div><br /><div>δηλαδή δεν τελειώνει... </div><div></div><br /><div>ναι ακόμα εκεί είμαι...</div><div></div><br /><div>Αφού πήραμε τις βαλίτσες μας και πήραμε ταξί για το Redmond, Washington. Το ίδιο βράδυ πήγαμε στο <a href="http://www.redrobin.com/">http://www.redrobin.com/</a> για φαγητό. Το σοκ που προκάλεσα όταν ζήτησα fanta (κατά την αγγλική προφορά) κι όχι faintaaah (κατά την αμερικάνικη) ήταν απίστευτο. Συνεννοηθήκαμε τελικά βέβαια και πήγαμε και ξεραθήκαμε όσο πιο αργά μπορούσαμε για να προσαρμοστούμε στο νέο ωράριο. </div><div></div><br /><div>Το Redmond είναι ένα προάστιο του Seattle που έγινε βασικά μια δεύτερη ονομασία για τα κεντρικά της microsoft. Είναι ένα μικρό προάστιο 45000 κατοίκων πάνω κάτω, κι αν σκεφτείς ότι στα κεντρικά της Microsoft δουλεύουν 30000 ψυχές (αφού τις έχει αγοράσει ο διάολος Bill) τότε βγάζεις το συμπέρασμα ότι το μισό Redmond δουλεύει στη Microsoft.</div><br /><div></div><div>Το Microsoft Corporate Campus δε σου δίνει σε καμιά περίπτωση την αίσθηση εταιρίας. Η τεράστια έκταση του (750 στρέμματα) και ο αριθμός των κτιρίων (100 πάνω κάτω) σου δίνουν την αίσθηση ότι είσαι σε ένα τεράστιο πανεπιστήμιο. </div><br /><div></div><div>Είχαμε 3 μέρες training στα κεντρικά, και κατά τη διάρκεια αυτή γνωρίσαμε, άτομα μέσα <a href="http://2.bp.blogspot.com/_vMQqTlzSi_c/SHHtr6kXl2I/AAAAAAAAACs/4zLY2n7k3MY/s1600-h/DSC00153.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5220214781811070818" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_vMQqTlzSi_c/SHHtr6kXl2I/AAAAAAAAACs/4zLY2n7k3MY/s320/DSC00153.JPG" border="0" /></a>στην εταιρία με αρκετά υψηλές θέσεις. Το εκπληκτικό ήταν ότι όλοι όσοι γνωρίσαμε μας ήξεραν. Και δεν εννοώ όλους τους εκπαιδευόμενους που ήρθαν από διάφορες εταιρίες, εννοώ εμάς προσωπικά. To 1o πράγμα που μου είπε ο Senior Product Manager ήταν ότι χάρηκε που όλα πήγαν καλά με τη Βίζα μου, κι ότι τον ενδιαφέρει πάρα πολύ το προϊόν μας. Αυτό βέβαια οφείλεται στην εξαιρετική συνεργασία τους με το αφεντικό μας τόσα χρόνια, καθώς και στην αξία που δίνει το προϊόν μας στο δικό τους. </div><br /><br /><div></div><div>Για όλους εσάς που μισείτε τη μονοπωλειακή της πολιτική, και τα ακέφαλα κοτόπουλα που θυσιάζουν στο σατανικό βωμό του χρήματος σταματήστε εδώ διότι δεν ξέρω πόσο θα αντέξει η καρδιά σας. Δε θα μπω στη διαδικασία να πλέξω το εγκώμιο της Microsoft, αλλά το περιβάλλον είναι εξαιρετικά ανθρώπινο, κι αυτό που με εξέπληξε θετικά είναι ότι πήγαμε εκεί για εκπαίδευση, αλλά σε πολλά θέματα και παρουσιάσεις, οι επικεφαλείς του τμήματος με το οποίο δουλεύουμε, ρωτούσαν εμάς (τους συνεργάτες) ποια κατεύθυνση θα θέλαμε να ακολουθήσουν για να κάνουν τη δική μας ζωή ευκολότερη, αντί να μας πουν "έτσι θα γίνει live with it".</div><br /><div></div><div>Μέσα στο χώρο της εταιρίας, συζητήσεις ακούγονται δεξιά και αριστερά από program managers κλπ, που κριτικάρουν κάποιες αποφάσεις που έχουν πάρει, τις συγκρίνουν με παρόμοιες της Google και Apple ανοιχτά, και προσπαθούν να μάθουν από τα λάθη τους καθώς και από τα λάθη και τις επιτυχίες των άλλων. Είχα την εντύπωση ότι θα φοβόσουν να αναφέρεις τα ονόματα άλλης εταιρίας λογισμικού. Κάθε άλλο παρά όμως!</div><br /><div></div><div>Το περιβάλλον είναι εκπληκτικό. Οι εργαζόμενοι έχουν στη διάθεση τους ψυγεία τοποθετημένα στις κουζίνες κάθε κτιρίου, που προσφέρουν τα πάντα δωρεάν (αναψυκτικά, γάλατα, χυμούς, παγωτά κλπ) καθώς και μπισκότα, δημητριακά και καφέ starbucks εντελώς δωρεάν. Δεν ξέρω αν προσφέρουν και φαγητό καθημερινά σε όλους τους εργαζόμενους, φαντάζομαι αυτό είναι γενικά ακριβό, όμως στο κτίριο που είμασταν μάθαμε ότι φαγητό προσφέρεται καθημερινά δωρεάν από catering (μόνο για τους εργαζόμενους στο κτίριο εκείνο όμως). Οπότε κάθε μέρα υπήρχε επιλογή από almond croissants, pain au chocolat, κρεατικά, vegetarian, σαλάτες και άλλα. </div><br /><div></div><div>Επίσης επωφελούνται από το Microsoft store, με τιμές κόστους για όλους τους υπαλλήλους. <a href="http://4.bp.blogspot.com/_vMQqTlzSi_c/SHHt-clLfPI/AAAAAAAAAC0/TsPoD6biJPc/s1600-h/DSC00162.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5220215100178922738" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_vMQqTlzSi_c/SHHt-clLfPI/AAAAAAAAAC0/TsPoD6biJPc/s320/DSC00162.JPG" border="0" /></a>Μπορείς να βρεις όλα τα προϊόντα της εταιρίας σε εξευτελιστικές τιμές (software αλλά και hardware). Μας επέτρεψαν να πάμε και μας έδωσαν ειδική άδεια με όριο 120$ για να αγοράσουμε ότι θέλουμε (έτσι πήρα το εργονομικό wireless πληκτρολόγιο και mouse με 20 λιρίτσες!!! ). Το λογισμικό ήταν ακόμα φτηνότερο. Vista Ultimate με 20 - 30 λίρες (λυπάμαι δεν θυμάμαι ακριβώς), αλλά και το expression blend ( 30 λίρες - λογισμικό που σου επιτρέπει να δημιουργήσεις το δικό σου GUI για WPF εφαρμογές σε .ΝΕΤ 3.5 ) αντί για £453.99 που πουλιέται στην αγορά! Μπορείς να πεις ebay;;;;</div><div></div><div>Δεν προλάβαμε να δούμε πολύ το Seattle και τη γύρω περιοχή. Τα social events περιλάμβαναν barbeque στο χώρο του campus (εξαιρετικό φαγητό και πάλι!!!!!!!), καθώς και επιδειξη <a href="http://3.bp.blogspot.com/_vMQqTlzSi_c/SHHv2f2SkkI/AAAAAAAAADM/cjclerrkjak/s1600-h/DSC00158.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5220217162640298562" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_vMQqTlzSi_c/SHHv2f2SkkI/AAAAAAAAADM/cjclerrkjak/s320/DSC00158.JPG" border="0" /></a>μπιλιάρδου από επαγγελματία στο Bellevue (ένα άλλο προάστιο του Seattle). Οπότε η μοναδική ευκαιρία να δούμε το Seattle ήταν την τελευταία μέρα του ταξιδιού. Πήραμε τη λιμουζίνα λοιπόν από το ξενοδοχείο (ναι ναι λιμουζίνα γιατί παραξενεύεστε), και πήγαμε στην καφεδούπολη της αμερικής. </div><br /><br /><br /><div></div><br /><br /><div> </div><div> </div><div>Στη μέκκα του Starbucks.</div><br /><div></div><div>Ένα παράξενο φαινόμενο ήταν ότι δεν είδαμε MacDonalds πουθενά. Αντίθετα σε κάθε <a href="http://2.bp.blogspot.com/_vMQqTlzSi_c/SHHu0AzWq-I/AAAAAAAAADE/IQwSBPA5vHA/s1600-h/DSC00178.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5220216020435119074" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_vMQqTlzSi_c/SHHu0AzWq-I/AAAAAAAAADE/IQwSBPA5vHA/s320/DSC00178.JPG" border="0" /></a>τετράγωνο υπήρχε ένα καφέ (μην πάει το μυαλό σας σε ποικιλία, Starbucks ή Best Seattle Coffee). Αυτά τα δυο έβλεπες παντού. Βέβαια εκεί άνοιξε το 1ο - 1ο Starbucks οπότε καταλαβαίνετε τη λόξα τους. Δυστυχώς τα ποτηράκια από εκεί ήταν άθλια, οπότε δεν άξιζε να αγοράσεις κάτι, αρκέστηκα στις φωτος. </div><br /><br /><div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-8208735599751374139?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-36601953991651666062008-06-06T16:22:00.000+03:002008-06-06T16:23:38.217+03:00<div align="justify">...σου έρχομαι. Όλα εξελίχτηκαν ομαλά. Πριν από περίπου ένα μηνα μου ανακοίνωσαν ότι θέλουν να στείλουν τους δυο lead-developers της εταιρίας για εκπαίδευση στα κεντρικά της Microsoft στο Redmond. Ο ένας από αυτούς τους δυο είμαι εγώ φυσικά (τι γελάτε ρε;). Βέβαια αυτό είχε και σαν συνέπεια την ανάγκη να πάω να βγάλω βίζα για τις Ηνωμένες Πωλητείες Αμερικής. </div><div align="justify"><br />Η διαδικασία του να βγάλεις βίζα είναι άκρως εκνευριστική. Το τηλέφωνο που παίρνεις στην πρεσβεία για να κλείσεις ραντεβού χρεώνει 1 λίρα και 20 πένες το λεπτό!!! Σιγά ρε μεγάλε όυτε ροζ τηλέφωνα να κάναμε. Μου είπαν αρχικά ότι δεν έχουν διαθέσιμα ραντεβού μέχρι τον Ιούλιο (το ταξίδι μου είναι στις 16 Ιουνίου). Αμέσως με έπιασε μια μικρή τζι... καλά ας μη λέμε και βλακείες μιας και ζούμε σε εποχές μεγάλου αδερφού! </div><div align="justify"><br />Ευτυχώς τελικά υπήρξε μια ακύρωση για τις 2 Ιουνίου, έκλεισα το ραντεβού (χρέωνε $131). Αρχιματζίρηδες. Και καλά η βίζα είναι δωρεάν! Η Ελλάδα παραμένει η μόνη χώρα της ΕΕ (από τα αρχικά 12 μέλη) που χρειάζεται ακόμα βίζα για να πάει στις ΗΠΑ. Εν τω μεταξύ ακούτε ραντεβού και χαίρεστε. Δεν υπάρχουν ραντεβού είναι χειρότερα από ελληνική υπηρεσία εκεί μέσα. Όταν ήρθε το χαρτί με τα δικαιολογητικά που έπρεπε να έχω μαζί μου τρόμαξα! Μόνο αίμα για DNA δε μου ζήτησαν. Μου τόνισαν επίσης ότι πρέπει να προσέχω να μην κοπώ στα δάχτυλα ή να μη βγάλω φουσκάλες γιατί τότε δε θα μπορούν να πάρουν τα αποτυπώματα μου και δε θα προχωρήσουν την άιτησή μου. Λες και είναι κάτι που κάνεις για ευχαρίστηση και πρέπει να το κόψεις λόγω νηστείας. Οπότε περίμενα να δω κάτι το οργανωμένο. </div><div align="justify"><br />Με το που μπαίνω έπαθα το σοκ. Περίπου 300 – 500 άτομα σε ένα μεγάλο χώρο. Όλα με νουμεράκι, περιμένοντας τη σειρά τους. Και εντάξει αυτό πάει κι έρχεται, είχα περίπου 30 – 40 άτομα μπροστά μου λέω οκ θα ξεμπερδέψουμε σύντομα. Μετά την ψιλιάζομαι τη δουλειά. Η διαδικασία ακολουθεί 3 στάδια. Το 1ο είναι απλά για να παραδώσεις τα έγγραφα. Περίμενα 45 λεπτά για αυτό. Μετά μου λένε καθήστε και θα σας ξαναφωνάξουμε για τη συνέντευξη. Δε σου λένε όμως ότι τα νούμερα για το 2ο στάδιο τα φωνάζουν τυχαία. Δεν πήγαιναν με τη σειρά... από το 1125 στο 1378, σαν καγκουρώ (εγώ είχα το 1263). Μετά από 2 ώρες περίπου, φωνάζουν και το δικό μου. </div><div align="justify"><br />Προετοιμασμένος πλησιάζω έτοιμος να τους μιλήσω και να τους εξηγήσω γιατί θέλω να πάω Αμερική. Ήταν εκεί μια σαχλή αμερικάνα με φωνή bimbo ξανθειάς, που χωρίς ένα γεια ένα κάτι ρε αδερφέ, αρχίζει: “Computer Systems Architect, what’s that?” Άντε τώρα να της εξήγησεις, αυτή μπορεί να νόμισε ότι σχεδιάζουμε ηλεκτρονικά κτίρια! Η 2η ερώτηση ήταν “What are you doing for Microsoft?”. Έπεσα στον πειρασμό να της πω «το θέμα είναι τι κάνει η Microsoft για μένα» παραφράζοντας το γνωστό “it’s not what your country can do for you, it’s what you can do for your country” του JFK ξέρετε. Τρίτη και τελευταία ερώτηση πόσα λεφτά βγάζω. Σιγά μην κάνω και φορολογική δήλωση. Τι σε νοιάζει πόσα βγάζω, αφού σου λέω ότι ο εργοδότης μου θα τα πληρώσει όλα. Τέλος μου λέει ότι σου εγκρίνω την βίζα και τουριστική και επαγγελματική για 120 μήνες. Της λέω δηλαδή για 10 χρόνια. Όχι μου λέει για 120 μήνες... Μαάαλιστα. 120 παίρνουμε αν πολλαπλάσιάσουμε το IQ σου με το 8. </div><div align="justify"><br />3ο Στάδιο είναι η ουρά για το κούριερ που πρέπει να πληρώσεις για να σου στείλουν το διαβατήριο. Φεύγοντας μου λέει η τύπισσα, πρέπει να έχετε ένα είδος ταυτότητας για να παραλάβετε το διαβατήριο. Της λέω ότι έχω την ταυτότητα της χώρας μου. Έχει και φωτογραφία επάνω κλπ. Η απάντηση της ήταν εκπληκτική: «Δεν είναι αρκετά καλή, πρέπει να έχετε μια τραπεζική κάρτα καλύτερα». </div><div align="justify"><br />ΕΛΕΟΣ. Μια ταυτότητα που εκδίδεται από ένα κράτος και είναι αρκετό για όλη την Ευρώπη, δεν κάνει για έναν κούριερ; Αντίθετα με χρεωστική κάρτα με τυπογραφικό λάθος στο όνομα που εκδίδεται από τράπεζα είναι αρκετό; </div><div align="justify"><br />Μετά αναρωτιέσαι πως γίνεται οι επιθέσεις! </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-3660195399165166606?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-56635180998843211412008-02-28T12:23:00.001+02:002008-02-28T12:23:18.549+02:00<span xmlns=''><p>Πριν 10 μέρες περίπου, έφυγα για Σουηδία για ένα συνέδριο και ένα σεμινάριο. Ο supervisor μου με ένα τελείως δημοκρατικό τρόπο με έβαλε, να γράψω ένα paper και να παρουσιάσω γιατί θα ήταν καλή κίνηση για το διδακτορικό μου. Δεν είχα πρόβλημα με αυτό, αλλά όταν σου το αναθέτει μια εβδομάδα πριν το συνέδριο καταλαβαίνετε τι δουλειά πέφτει. <br /></p><p>Να μην τα πολυλογώ το paper γράφτηκε, και η παρουσίαση έγινε την τελευταία μέρα του συνεδρίου. Τα αρχικά 68 slides κόπηκαν στα 27 για να μπορέσω να την κάνω μέσα σε 20 λεπτά. Το θετικό της υπόθεσης ήταν ότι ήμουν πολύ άνετος κατά τη διάρκεια της παρουσίασης κι το feedback που έλαβα από τους διοργανωτές ήταν εξαιρετικό. Μάλιστα ο ένας μου είπε ότι ήταν η καλύτερη που παρακολούθησε σε αυτό το συνέδριο, κι αυτό σημαίνει πολλά!<br /></p><p>Εκεί περάσαμε όμορφα (ειδικά που ήταν όλα πληρωμένα από το πανεπιστήμιο). Είχαμε και ένα φίλο ο οποίος είναι από εκεί και μας έδειξε όλα τα όμορφα μέρη. Έπρεπε να φέρω και αλμυρή γλυκόριζα από εκει που μου την έκαναν παραγγελία (salmiakin). Πως την τρώνε αυτή την αηδία δε μπορώ να καταλάβω. <br /></p><p>Μετά την επιστροφή το πήρα λίγο χαλαρά (όχι όσο θα θέλα διότι είχα και τη δουλειά) αλλά τουλάχιστον δε διάβαζα στο σπίτι όσο πριν τη Σουηδία. Είναι δύσκολο να ξαναρχίσω σε εκείνους τους ρυθμούς πάλι αλλά σιγά σιγά πρέπει να πιεστώ και να ξαναρχίσω. Το διδακτορικό πρέπει σιγά σιγά να τελειώσει. <br /></p><p>Στη δουλειά τα πράγματα δεν είναι πολυ καλά. Δεν έχει κανένας παράπονο από μένα (πως θα μπορούσαν άλλωστε), αλλά έχω εγώ από αυτούς. Αρκετά μάλιστα. Το περιβάλλον δε μου κάνει πλέον. Γενικά ο φόρτος εργασίας δε μου επιτρέπει να γράφω πολλά άρθρα αλλά ευελπιστώ ότι αυτό θα αλλάξει σε κάποια φάση. <br /></p><p>Θα επέλθουν αρκετές αλλαγές σύντομα, οπότε stay tuned.</p></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-5663518099884321141?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-76684092011584024142008-01-09T17:17:00.001+02:002008-01-09T17:17:07.095+02:00<span xmlns=''><p>Έχω μαζεμένα πράγματα να γράψω... από το μυαλό μου βγαίνουν όμως όλα μαζί άτακτα. Αν και θα προσπαθήσω να τους δώσω μια συνοχή μην τρομάξεις αν δεν καταλάβεις τα πάντα. Οι σκέψεις του καθενός στο κάτω κάτω είναι προϊόν των βιωμάτων του, και πολλές φορές τα βιώματα αυτά δεν έρχονται με τη σειρά. Πολλές φορές σε βομβαρδίζουν με ένα ρυθμό που σε κάνει να τα χάνεις. <br /></p><p>Είναι αυτά τα βιώματα που μας κάνουν να παίρνουμε αποφάσεις για τη ζωή μας. Πόσοι όμως μαθαίνουν από τα λάθη τους; Και πόσοι είναι αρκετά <em>σοφοί </em>ώστε να μάθουν από τα λάθη άλλων; Υπάρχει μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων που δυστυχώς πρέπει να κάνουν αυτοί οι ίδιοι τα λάθη τους για να καταλάβουν το μάθημα τους. Δεν είναι έτσι όμως. Βιώματα δεν είναι μόνο αυτά που περνούμε εμείς οι ίδιοι αλλά και αυτό που ζούμε κι εμείς ως τρίτοι παρατηρητές σε ένα πρόβλημα που περνάει ο διπλανός μας. <br /></p><p>Κάθε μέρα παίρνουμε μαθήματα όμως αρνούμαστε να τα προσέξουμε σκεφτόμενοι ότι αυτό που είδαμε να παθαίνει ο διπλανός μας δεν πρόκειται ποτέ να συμβεί σε εμάς, όπως σκέφτεται ένας έφηβος όταν λέει γιατί να μάθω τα μαθηματικά αφού δε θα τα χρειαστώ ποτε; Έρχεται όμως μια μέρα που αυτός ο έφηβος γίνεται ενήλικας και πρέπει να ξέρει να υπολογίζει φορολογία κλπ κλπ ώστε να μην τον κλέβει το κράτος ο εργοδότης του ή γενικά άλλοι όχι απαραίτητα πιο έξυπνοι, αλλα που πρόσεχαν όταν έπρεπε και τώρα εκμεταλλεύονται καταστάσεις. <br /></p><p>Βέβαια πρέπει πάντα να κρατάς το μυαλό σου αρκετά ανοιχτό και να ακούς τις γνώμες και τις συμβουλές των άλλων. Και να τις σκέφτεσαι ΟΛΕΣ καλά πριν αποφασίσεις τι θα ακολουθήσεις. Με ενοχλεί αφάνταστα το γεγονός ότι άνθρωποι είναι περισσότερο διαθέσιμοι να απομονωθούν απο το οικείο τους περιβάλλον όταν αυτό τους πάει κόντρα παρά να ανοίξουν τα στραβά τους και να ακούσουν. Φάσκω όμως και αντιφάσκω εδώ. Γιατί ναι μεν να ακούς και να τους ακούς όλους... αλλά όχι τυφλά και όχι πάντα με το ίδιο βάρος. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν αποδείξει πολλάκις τι αξίζουν και είναι κρίμα να τους αγνοείς απλά και μόνο επειδή δε σου αρέσει τι έχουν να σου πουν. Στο τέλος όμως ένας θα πάρει την απόφαση. Θα έχει μάθει όμως από τα βιώματα των άλλων;<br /></p><p>Όταν λέω να μην ακούς τυφλά εννοώ να προσπαθείς να καταλάβεις γιατί κάποιος σου λέει αυτά που σου λέει. Γιατί ο φίλος σου θα πει <em>«όλες οι γυναίκες είναι πουτάνες» </em>και η φίλη σου <em>«όλοι οι άνδρες είναι γουρούνια;»</em>. Που βασίζουν τις απόψεις τους; Εντάξει καποιες και κάποιοι μπορεί να είναι, αλλά τι έζησαν αυτοί για να τους κάνει να έχουν τέτοιες απόψεις; Κακές σχέσεις, κακοί γονείς όλα παίζουν ρόλο... Έτσι λένε οι ψυχολόγοι τουλάχιστον. <br /></p><p>Μέχρι εδώ δεν ήξερα τελικά αν θα το ανέβαζα αυτό εδώ.. γιατί δεν ξέρω αν βγήκε κάτι από όλη αυτή τη μαλακία που έγραψα. Ξέρω μόνο ένα πράγμα, από τα δικά μου βιώματα αν θέλετε κρατήστε το κι εσείς. Αναγνωρίστε τι είναι σημαντικό και τι έχει αξία στη ζωή σας, και κρατήστε το με νύχια και με δόντια. Μη μεγαλώσετε ποτέ... Ωριμάστε αλλά μείνετε νέοι! </p></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-7668409201158402414?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-43068433830369555152007-12-14T12:17:00.001+02:002007-12-14T12:17:24.795+02:00<span xmlns=''><p>Αγαπητέ γεράκο... ΤΙ ΣΚΑΤΑ; Αντιλαμβάνομαι ότι ενδεχομένως ζεις στο δικό σου φανταστικό κόσμο, ότι τα πράγματα ήταν καλύτερα το 1712 που ήσουν εσύ παιδί, αλλά ειλικρινά... τι στο διάλο; Γυρνούσα πίσω στο γραφείο όταν σε είδα να τρεκλίζεις στο πεζοδρόμιο. Απείχες τουλάχιστον 15 μέτρα από μένα όταν πέρασα από μπροστά σου και στάθηκα να περιμένω στη διάβαση. Ελπίζω να καταλαβαίνεις κι εσύ την απορία μου, όταν αναρωτιέμαι <em>«Γιατί ο γέρος, άλλαξε την πορεία του, επιτάχυνε και έπεσε πάνω μου ουρλιάζοντας μέσα στο αυτί μου <strong>ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ! </strong>ειρωνικά»</em>. <br /></p><p>Δηλαδή τι ακριβώς νόμισες; Ότι σε «έκοψα», σου έκοψα την ορμή; Σιγά ρε Κεντέρη! Ποιος νομίζεις ότι είσαι ο γιος του ανέμου; Η οποιαδήποτε σχέση με τον άνεμο που μπορεί να έχεις τώρα είναι αυτός που δημιουργείς όταν τρως baked beans. Αλλά και συγγένεια με τον άνεμο να είχες, το πιο πιθανό είναι να ήσουν προπάππος του πόσο μάλλον γιος του. <br /></p><p>Όχι δηλαδή ειλικρινά... πως λειτουργούν τα λίγα εναπομείναντα εγκεφαλικά κύτταρα σου; <em>Βγαίνεις και πέφτεις πάνω σε τυχαίους περαστικόυς επειδή σου έκοψαν το δρόμο; ... 5 λεπτά πριν τους φτάσεις;;;;;; <br /></em></p><p>Μα ειλικρινά τι <strong><em>πεζός</em></strong> που είσαι</p></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-4306843383036955515?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-31806246367705044802007-10-13T22:42:00.001+03:002007-10-13T22:42:13.501+03:00<span xmlns=''><p>...Και επιτρέπουν σε όποιον – όποιον να το τραβα; Βασιλιάς Αρθούρος συνέχεια. Είχαμε 2 – 3 ωραίες ήσυχες εβδομάδες μακρυά από τον ενοχλητικό Αρθούρο. Όμως φυσικά δεν έλειπαν τα περίεργα emails. Ο λόγος που τον αναφέρω σε αυτό το blog είναι επείδη δε μου επιτρέπουν να του απαντώ όπως του αξίζει ή όπως θα ήθελα. Ο τυπάκος αποφάσισε να πάει στην Τουρκία για κάποιες δουλειές. Οπότε γράφει ένα ημέλι και μου λέει: <em>«Είμαι στην Τουρκία για δουλειές, μόλις κανονίσω να αποκτήσω ένα τούρκικο τηλέφωνο, θα σας το στείλω να με πάρετε να με ενημερώσετε σε ποιο στάδιο βρισκόμαστε»</em>. <br /></p><p>ΣΩΩΩΠΑ ΡΕ ΜΕΓΑΛΕ! Εγώ στην καλύτερη μου, δε θέλω να μιλάω στο τηλέφωνο ούτε να παραγγείλω pizza και θα σε πάρω από μόνος μου στην Τουρκία να σε ενημερώσω κιόλας; Βρε άι σιχτίρι από δω χάμω να στο πω και τούρκικα! Θες αρχηγέ μου να μάθεις που βρισκόμαστε πάρε τηλέφωνο μόνος σου, ποιος νομίζεις ότι είσαι ο Graham Bell; Αν στην τελική βρίσκεις το τηλέφωνο ακριβό, στείλε μηνύματα καπνού, περιστέρια και πτεροδάκτυλο άμα θες. Αλλά αν νομίζεις ότι θα σε πάρω εγώ λες και είσαι ο προϋστάμενος μου είσαι τρομέρα γελασμένος. <br /></p><p>Περιττό να σας πω πως επικοινωνία δεν υπήρξε. Προχτές, με παίρνει τηλέφωνο (αυτή η κακιά του συνήθεια να μιλάει με μένα αντί με τον υπεύθυνο που έρχεται σε επικοινωνία με όλους τους πελάτες δεν την καταλαβαίνω). Μου λέει <em>πως πάμε με τις αλλάγες που ζήτησα;</em> Του εξηγώ ευγενικά ότι πρέπει να μιλήσει με έναν άλλο developer διότι δε ανατέθηκαν σε μένα. Και με ρωτά <em>Δηλαδη εσύ σε τι δουλεύεις;</em><br /> </p><p>ΡΕ ΠΛΑΝΗΤΑΡΧΗ ΔΕ ΜΑΣ ΧΕΖΕΙΣ; Δουλεύω τον κόσμο ολόκληρο εσύ τι ζόρι τραβάς; Δεν ήξερα ότι θα με παίρνει ο κάθε άσχετος και θα μου ζητά αναφορά για το τι ακριβώς κάνω. Εγώ ρε δε λέω τι κάνω ούτε στο αφεντικό μου και θα το πω σε σένα; Λες και αν σου πω θα καταλάβεις... άντε και σου λέω ότι δουλεύω σε emulator IP πακέτων με incoming traffic με Self-similarity &amp; Long Range Dependence, εσύ θα το κατάλαβεις; Εδώ καλά καλά δεν καταλαβαίνεις όταν σου μιλά κάποιος Αγγλικά και είναι και η μητρική σου γλώσσα και θα καταλάβεις και σε τι δουλεύω που θα σου δώσω και αναφορά; Αντε τράβα να δεις teletubbies να ησυχάσουμε κι εμείς... <br /></p><p>... απλά προσπάθησε να τα δεις με υπότιτλους γιατί δε βλέπω να τα πιάνεις αλλιώς!</p></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-3180624636770504480?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-26700484410117471032007-09-26T13:39:00.001+03:002007-09-26T13:39:08.361+03:00<span xmlns=''><p>Τελικά αν απειλήσεις όλα γίνονται. Με πολύ όμορφο τρόπο διέρευσε στην εταιρία ότι ψάχνω να βρω αλλού δουλειά. Ο προϋστάμενος μου, πρωτοπαλλήκαρο στην προπαγάνδα αυτή, κατάφερε να πιέσει και να με δώσουν προαγωγή... δηλαδή μισή προαγωγή, με μισή αύξηση. (Η υπόλοιπη σε 6 μήνες). Κατά συνέπεια είμαι ακόμα εδώ. <br /></p><p>Τον τελευταίο καιρό έχουμε πιέσει τρομερά, να ολοκληρώσουμε το ένα από τα διάφορα projects ώστε να αρχίζει ο αγαπημένος μας αντιπρόσωπος να το προωθεί στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Όμως ο συγκεκρίμενος αντιπρόσωπος μας έχει κάνει τα νεύρα κρόσια, τα αρ....α τσουρέκια, τα νεύρα κάγκελο τελος πάντων το πιάνετε το νόημα. Το όνομα αυτού; Αρθούρος! Ο οποίος την είδε <em>«έχω-τραβήξει-σπαθί-από-το-βράχο-και-κάνω-ότι-γουστάρω»</em>, κοινώς έπιασε τον παπά απ'τα γένια για να μην πω τίποτα χειρότερο, και μας δίνει όλη μέρα διαταγές λες και δουλεύουμε για αυτόν. <br /></p><p>Μιλάμε για έναν τύπο ο οποίος οδηγεί Mercedes 80000 λιρών αλλά όταν μας παίρνει τηλέφωνο μας ζητά να τον παίρνουμε πίσω τηλέφωνο εμείς για να μην χρεώνεται το κινητό του. Είναι το είδος του ανθρώπου που θα πει ψέματα, θα διαστρεβλώσει κουβέντες και θα πατήσει επί πτωμάτων για να πετύχει αυτό που θέλει, και προπαντώς άσχετα με ότι του λες, θα ακούει αυτό που θέλει ή δε θα ακούει καθόλου μέχρι να γίνει το δικό του. <br /></p><p>Για να μην μακρυγορώ, ο Βασιλιάς-Αρθούρος λοιπόν είναι ένας τυπάκος<strong> ΤΟΣΟ ΗΛΙΘΙΟΣ που μπορεί να σκοντάψει σε ασύρματο τηλέφωνο. </strong>Αδυνατεί να καταλάβει ότι ένας υπολογιστής με οθόνη αφής, ΕΙΝΑΙ ΠΑΛΙ ΕΝΑΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗΣ. Στέλνει κάτι emails κάθε μέρα λέγοντας: <em>«Πάρε με τηλέφωνο τώρα!»</em>... για στάκα ρε Φιντέλ Κάστρο! Πως την έχεις δει; Δε δουλεύω για σένα. Θα σε εξυπηρετήσω όσο καλύτερα μπορώ αλλά μέχρι εκεί. Για ξεκαβάλα λίγο. <br /></p><p>Το τελεύταιο email του το απόλαυσα πάντως. Σε κάθε email του προσθέτει σαν παραλήπτες, εμένα, τον προϋστάμενο μου, τον Γενικό διευθυντή, τον Τεχνικό Διευθυντή και τον Product Manager. Μετά από μια σειρά τέτοιων emails λοιπόν, στέλνει χτες ένα γκρινιάζοντας ότι η εφαρμογή δείχνει μόνο 9 από τα 10 βίντεο που δημιούργησε... και το έστειλε και πάλι σε όλους.<br /></p><p>Με χαρά λοιπόν του απάντησα: <em>Δείχνει 9 από τα 10 διότι μόνο 9 δημιούργησες, όχι 10. <br /></em></p><p>Ήθελα να προσθέσω <strong><em>Είσαι τόσο στόκος που θα προσπαθούσες να βάλεις και τα Μ&amp;Μs ακόμα σε αλφαβητική σειρά</em></strong> αλλά δε νομίζω να το έπιανε! </p></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-2670048441011747103?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-73953550531289002572007-07-09T16:08:00.001+03:002007-07-09T16:08:21.562+03:00<span xmlns=''><p>Και πολύ κράτησε! Δεν ξέρω πως να αντιδράσω με τις νέες εξελίξεις. Λόγω φόρτου εργασίας, η εταιρία θα προσλάβει 2 ακόμα προγραμματιστές για να αναλάβουν ένα νέο project. Όλα καλά ως εδώ. Το πρόβλημα είναι ότι κι οι δυο που θα προσληφθούν, θα έχουν περισσότερη εμπειρία από μένα, σε όλα όσα συνήθως αναθέτονται σε μένα. Οπότε αρχίσεις να νιώθεις την καρέκλα σου να τρίζει εκεί που την έβλεπες να βγάζει ρίζες. Και αναρωτιέσαι τι γίνεται τώρα;<br /></p><p>Πάντα έλεγα ότι το καλύτερο ξεκίνημα το κάνεις από μικρή εταιρία, διότι θα ανέβεις πολύ γρήγορα. Εκεί λοιπόν που αρχίζεις και αποκτάς μια κάποια ειδικότητα στην εταιρία, σου έρχονται 2 άλλοι, με μεγαλύτερους μισθούς και περισσότερη εμπειρία να αναλάβουν ένα project που ενδεχομένως θα φέρει περισσότερα λεφτά στην εταιρία από το δικό σου, αλλά και ενδεχομένως θα κάνουν καλύτερη δουλειά από σένα. <br /></p><p>Κι αρχίζω να αναρωτιέμαι που κολλάω εγω; Αν θεωρητικά, μπορούν να κάνουν ό,τι εγώ και ίσως καλύτερα... έγω τι ρόλο παίζω στην εταιρία και πόση ανέλιξη μπορώ να ελπίζω; Είναι για αυτό το λόγο που οι προγραμματιστές έχουν γίνει οι μισθοφόροι του μέλλοντος. Σε προσλαμβάνουν τελειώνεις μια δουλειά και μετά φεύγεις στον επόμενο πλειοδότη για να κάνεις κάτι άλλο. Ειλικρινά, αρχίζω να σκέφτομαι την επόμενη μου κίνηση. Έχοντας εναν senior προϋστάμενο, και άλλους δυο να έρχονται και στην ουσία να μπαίνουν πάνω από σένα, δε βλέπω πως θα μπορούσα να πάρω κάποια ανώτερη θέση αν αυτή ανοίξει. <br /></p><p>Δε λέω ότι κινδυνεύει η θέση μου... λόγω πρότερης καλής διαγωγής ίσα ίσα το αντίθετο θα έλεγα. Αλλά δε βλέπω και ανέλιξη γρήγορα από εδώ και στο εξής, κι αυτό είναι που με στενοχωρεί. Δε με φοβίζει ο ανταγωνισμός ιδιαίτερα, το βλέπω και σαν ευκαιρία να μάθω καλύτερα τους τομείς που διάλεξα να δουλεψω από κάποιους που ξέρουν καλύτερα από μενα. <em>«Η τέχνη κλέβεται»</em> μας έλεγε κάποτε ένας δάσκαλος, κι έχει δίκιο. Ίσως είναι και ευκαιρία να μάθουμε μερικά νέα κόλπα, ίσως και να αποδειχτεί πως δεν ξέρουν και πάααρα πολλά παραπάνω, οπότε να μου δώσουν το πάτημα να ζητήσω περισσότερα στο μέλλον. <br /></p><p>Δεν ξέρω πως ο καθένας σας εκεί έξω θα αντιδρούσε ή αντιδρά σε τέτοιες καταστάσεις, όμως στην περίπτωση που πραγματικά, νιώσω ότι δεν έχω τίποτα παραπάνω να κερδίσω από αυτό το περιβάλλον ή από τους συνεργάτες μου, ή ακόμα αν αντιληφθώ ότι η δουλειά που μου δίνεται δεν έχει το κύρος που είχε κάποτε, με βλέπω να παίρνω τα κουβαδάκια μου και να πηγαίνω σε άλλη παραλία.</p></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-7395355053128900257?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-35893200431730044292007-06-15T14:39:00.001+03:002007-06-15T14:39:09.548+03:00<span xmlns=''><p>Η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται και τα σχετικά... σωστά; Ξύπνησα από τις σταγόνες της βροχής που έπεφταν στο μπαλκόνι. Πήρα ομπρέλλα και έφυγα για δουλειά. 5 λεπτά πριν ξεκινήσει το τρένο ήμουν εκεί και μπροστά μου βλέπω μια λαοθάλασσα να περιμένει μπροστά σε μια οθόνη σαν τα ζόμπι από το Dawn of the Dead (ή μήπως Shaun of the Dead) και να περιμένουν να εμφανιστεί στην οθόνη ο μαγικός αριθμός της πλατφόρμας από όπου φεύγει το τρένο. Γαμώτο, ένα από τα ζόμπι είναι γνωστό, ταξιδεύουμε μαζί κάθε μέρα. Όπως καταλαβαίνετε το τρένο μου δεν ήρθε. <br /></p><p>Σαν άλλος επιζών από το 28 εβδομάδες αργότερα λοιπόν πάω να βρω τρόπο να φτάσω στη δουλειά μου που είναι στο Harrogate περίπου 25 λεπτά με το τρένο. Οι αρχές που σε προστατεύουν από το να γίνεις κι εσύ ζόμπι, μας είπαν να πάρουμε τρένο για York και να πάμε από εκεί στο προορισμό μας. Πριν υποθέσετε ότι το York είναι κάπου ανάμεσα στο προορισμό και την αφετηρία μου κάνετε λάθος. Είναι αντιδιαμετρικά σχεδόν. Αφού λοιπόν κάναμε τον κύκλο και σταματούσαμε σε κάθε σταθμό στη διαδρομή για 5 – 10 λεπτά για άλλα αργοπορημένα τρένα φτάσαμε δυο σταθμούς πριν το Harrogate.<br /></p><p>Όπου μας λένε κατεβείτε, έπεσε δέντρο στις ράγες.<em><br /> </em>Οπότε και πήραμε λεοφορείο για το υπόλοιπο της διαδρομής. Η βροχή δεν είναι ιδιαίτερα δυνατή. Απλά συνεχής τις τελευταίες 2 μέρες. <br /></p><p>Το συμπέρασμα είναι πως έτσι και ξανακούσω κανένα να λέει ατάκες του στυλ: <em>«Αυτά δε γίνονται στο εξωτερικό, και μόνο η Ελλάδα καταρρέει σε πλυμμήρες... και ότι στην Ευρώπη αν γίνει κάτι τέτοιο σε παίρνουν με λιμουζίνα στη δουλειά σου για αποζημίωση» </em>θα έρθω να τον δείρω... ειλικρινά!</p></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-3589320043173004429?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-28230309720866372902007-06-14T12:00:00.000+03:002008-12-12T07:50:53.637+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_vMQqTlzSi_c/RnED9mOLNZI/AAAAAAAAACk/LGUogy1UiDQ/s1600-h/microsoftGoldPartner.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5075842611790165394" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_vMQqTlzSi_c/RnED9mOLNZI/AAAAAAAAACk/LGUogy1UiDQ/s320/microsoftGoldPartner.JPG" border="0" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-2823030972086637290?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-84680394031892555512007-06-12T13:22:00.001+03:002007-06-12T13:22:13.204+03:00<span xmlns=''><p>Η εταιρία μου ήταν Microsoft Partner ήδη όταν με προσέλαβαν. Κάποιος βέβαια αποφάσισε ότι θα φέρει πολλά έσοδα στην εταιρία αν γίνουμε Gold Partner. Για να γίνει η εταιρία Gold Partner έπρεπε να μαζέψουμε κάποιους πόντους. Όποτε κάποιος στο IT Department (αν τον πιάσω θα τον σκίσω τον μπινέ) είπε «<em>Αα να κάνουμε την εφαρμογή που δουλεύει ο Compilerakos vista certified να πάρουμε τους πόντους που χρειαζόμαστε!». </em>Απλό πράγμα είπε είναι. Ε Άι σιχτίρ. <br /></p><p>Για να γίνει μια εφαρμογή Vista Certified, απαιτείται να περάσει απο 32 test cases για x86 συστήματα κι άλλα τόσα για x64 συστήματα. Κάθε test case απαιτεί με τη σειρά του μέρες εργασίας και προγραμματισμού να αλλάξεις την εφαρμογή ώστε να τα περάσει. Τα μην-τα-χαρακτηρίσω vista έχουν βασικές διαφορές στον τρόπο που πρέπει να κατασκευάζονται τα προγράμματα και που εγκαθίστανται και να σας πω κάτι είναι για τον !@&amp;#^%!. <br /></p><p>Όπου και να κοιτάξεις στα διάφορα φόρουμ, θα δεις ότι χρειάζονται περίπου 2 μέρες ανά test case για να σιγουρευτείς ότι όλα είναι εντάξει. Έ φυσικά εμένα μου είπαν <em>«έχεις 15...»</em>. Έλα όμως που επειδή έφευγα Νορβηγία οι μέρες μου έγιναν 10. Γαμάτα ε; <br /></p><p>Με τα πολλά το στείλαμε, δούλεψα ταχύτατα σε αυτό το θέμα, κι έφτασα να δίνω διαταγές και στους προυσταμένους μου, οι οποίοι με έβλεπαν και απλά εκτελούσαν. Ακόμα κι ο ιδιοκτήτης της εταιρίας μου είπε <em>«εκείνες τις μέρες σε έβλεπα κι άλλαζα δρόμο»</em>, ο οποίος μάλλον έδωσε εντολή να εκτελείται ό,τι πω ώστε να πετύχουμε το σκοπό μας. <br /></p><p>Σήμερα ήρθαν τα αποτελέσματα. Επίσημα η εφαρμογή μας είναι η 343^η στον κόσμο, που είναι Vista Certified. Ναι δεν αξίζουν μία τα vista αλλά στην εταιρία θα φέρει έσοδα. Ήδη το marketing department τρίβει τα χέρια του με το νέο όπλο που πήραν. Ο ιδιοκτήτης και γεν. Διευθυντής δεν το ξέρει ακόμα. Ελπίζω όταν το μάθει να μην προσέξει ότι ένα από τα χαρτιά του που πρέπει να υπογράψει λέει να μου δώσει αύξηση και εταιρικό αυτοκίνητο. <br /></p><p>Can you say subliminal message??? </p></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-8468039403189255551?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-29821478061916867822007-05-26T03:14:00.001+03:002007-05-26T03:14:27.226+03:00<span xmlns=''><p>Δε σου δίνεται συχνά η ευκαιρία να πας σε συνέδριο στη Νορβηγία με όλα τα έξοδα πληρωμένα. Πήρα λοιπόν μια εβδομάδα άδεια από τη δουλειά μου, και έκλεισα το ταξιδάκι μου. Έφτασα στο αεροδρόμιο Κυριακή, και περίμενα τον supervisor μου να σκάσει μύτη για να κάνουμε check in μαζί. Κλασσικός Ελληνάρας, ο supervisor σκάει μύτη με ένα μπλουζάκι «300» με όλα τα άιματα και λοιπά του logo. <br /></p><p>Η πτήση είχε την ταλαιπωρία της, διότι, τη μια ξέχασε ο προφέσορας τη μπανάνα με τα λεφτά διαβατήρια κλπ κάπου και έτρεχε όλο το αεροπλάνο να τα βρει. Απορίας άξιον! Πως ανέβηκε στο αεροπλάνο εφόσον το διαβατήριο ήταν στη μπανάνα; Γενικά τα πράγματα στο Όσλο ήταν ολίγον τι ανοργάνοτα. Τίποτα απολύτως δε σε εμποδίζει να βγεις στη νορβηγία, χωρίς να δείξεις το διαβατήριο σου. Πριν πείτε, ότι το βλέπουν στην χώρα από όπου ξεκινάς, θα σας πω το εξής: «κι αν το όσλο είναι απλά ενδιάμεσος σταθμός και δεν έχεις βίζα για εκεί;» Πράγματι στο Όσλο γίνεται της κακομοίρας. Εφόσον είναι εκτός ΕΕ πρέπει να πάρεις τη βαλίτσα σου άσχετα αν ταξιδεύεις για αλλού μετά για να περάσεις από τελωνείο. Και εκεί χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί το κουμπάρο. Σε κάθε γραμμή βγαίνουν οι βαλίτσες από 4 πτήσεις όλες ανακαταμένες, και μπορεί να κάνεις και 40 λεπτά μέχρι να έρθει η βαλίτσα σου. Τι γίνεται όμως, όταν το transit σου είναι 45 λεπτά, και στο όνομα σου έχει χρεωθεί και η βαλίτσα του προφέσσορα από μαλακία του υπάλληλου, και ο προφέσσορας που είναι σε άλλη πτήση βασίζεται σε σένα να πάρεις και τη δική του βαλίτσα να περάσεις και από τα δυο τελωνεία να κάνεις ξανά check in για να μην χάσεις την πτήση μέσα στα 5 λεπτά που σου απομένουν; <br /></p><p>Η απάντηση είναι τίποτα! Χάνουμε την πτήση, με προλαβαίνει εν τω μεταξύ κι ο προφέσσορας, πάω εγώ να κανονίσω να πετάξω με μια άλλη αφού βρήκα τη βαλίτσα μου, κι ο προφέσσορας ψάχνει με αγωνία να βρει τη βαλίτσα του με ένα απόκκομα που έγραφε το όνομα μου επάνω. ΧΑΜΟΣ. Τελικά τη βρήκαμε τη δική του, εκείνη ξεκίνησε για το Trondheim (ο τελικός μας προορισμός) πριν από εμάς με την πτήση που έχασα για να περιμένω τη δική μου βαλίτσα. Και καλά εντάξει, η δική μου βγήκε, έλα που όμως στο σύστημα κι η άλλη δική μου ήταν. Γιατί τέτοιες διακρίσεις ρε φίλε;<br /></p><p>Τέλος πάντων να μην τα πολυλογώ φτάσαμε στο Trondheim. Το ξενοδοχείο ήταν αρκετά καλο (4 αστέρων) και όταν έμπαινες έβλεπες στην τηλεοράση: «Καλώς ορίσατε Compiler» Σε άπταιστα νορβηγικά! Τι σου είναι η τεχνολογία. Οι τρεις μέρες που ακολούθησαν ήταν του συνεδρίου. <br /></p><p>Δεν έλεγε πολλά το συνέδριο. Τα papers που παρουσιάστικαν δεν είχαν καμιά απολύτως σχέση με τη δική μου έρευνα, αλλά πήγα απλά για τις δημόσιες σχέσεις. Έχοντας παρευρεθεί σε πολλά τέτοια συνέδρια, είναι ωραίο να βρίσκεις ξανά ανθρώπους που θαυμάζεις διότι έχεις διαβάσει καμιά 200αριά papers τους και να μιλήσεις μαζί τους στα ίσια για να ξεκαθαρίσεις απορίες, να κάνεις συνεργασίες κλπ. Έτσι κι έγινε, επίσης βρήκα και έναν σουηδό professor με 2 phd και εγώ δεν ξέρω πόσες δημοσιεύσεις. Είμαστε φίλοι με το γιο του, και ήταν πολύ φιλικός μαζί μου. Πέρυσι ο άνθρωπος αυτός με εμπιστεύτικε με το χειρόγραφο βιβλίο του, για να μπορέσω να ξεκολλήσω από ένα αδιέξοδο που είχα στην έρευνα μου. Απίστευτος τύπος και με πολύ πλάκα. <br /></p><p>Υπήρχαν όμως και τα κακώς κείμενα. Ο ένας ήταν ένας Γερμανός καραγκιόζης που δεν έχανε ευκαιρία, να φέρει σε δύσκολη θέση τους ομιλητές. Σε κάθε ερώτηση που έκανε κάποιος, κουνούσε το κεφάλι του καταφατικά λες και είχε καταλάβει τίποτα, ή λες και είχε σκεφτεί την ίδια ερώτηση με ένα σαρδόνιο χαμόγελο που σε έκανε να μην ξέρεις αν θέλεις να του σπάσεις τα μούτρα, ή να του ρωτάς 100 ερωτήσεις για να πάρει το μάθημα του όταν έρθει η σειρά του να μιλήσει. Ο supervisor μου με διαβεβαίωσε ότι όλοι στο συνέδριο τον ξέρουν, και ξέρουν τι μαλάκας είναι. <br /></p><p>Ο άλλος ήταν ένας τύπος που δούλευε για τη Google. Καλά τι ΨΩΝΑΡΑ! Σώπα ρε φίλε ποιος είσαι; Λοιπόν ο τύπος πράγματι, έχει δουλέψει σε καινοτόμες ιδέες από το 1984 και έχει φέρει πολλές επαναστάσεις στο χώρο του διαδικτύου. Είναι κεφάλι δε λέω. Όμως για ένα λεπτό ρε φίλε, σε μένα που είμαι ακόμα μικρός και διδακτορικό δεν έχω πάρει ακόμα, παίξε το genius. Όμως απέναντι σου δεν είχες φοιτητές, αλλά και καθηγητές που διδάσκουν 30 χρόνια και. Ποιος είσαι εσύ που θα τους πει, τι είναι καινοτομία στο ίντερνετ και ότι [quote]"If you disagree with me, then that is your problem"[end quote]. Ξεκαβάλα και λίγο φίλε γιατί δε θα ξαναδείς συνέδριο ούτε του Αγ. Π…ου ανήμερα! <br /></p><p>Ο τρίτος ήταν ένας δικός μας, Έλληνας. Φοιτητής αυτός, τον έστειλαν για το συνέδριο. Καλό παιδί και φιλικό, αλλά ΤΜΙ. Too Much Information. Τι με νοιάζει εμένα ρε φίλε να μάθω μέσα στη μια μέρα που σε γνώρισα, αν έχεις κάνει εγχείρηση για αιμορροϊδες, αν έχασες 20 κιλά πριν από 3 χρόνια κι αν σε έπιασε διάρρεια εξαιτίας του κρύου; ΕΛΕΟΣ, ο τύπος με πετυχαίνει το απόγευμα στο ξενοδοχείο και το 1^ο πράγμα που λέει είναι αυτό: «Φίλε πρέπει να βιαστώ γιατι με έπιασε κώψιμο». Εμ, κι εγώ γιατί πρέπει να το ξέρω δηλαδή; Πες κάτι άλλο ρε, έχω ένα τηλεφώνημα, έχω δουλειά, έχω να πάω να απλώσω τραχανά στην τελική.<br /></p><p>Τέλος πάντων τι να πεις, το Trondheim είναι μια πάρα πολύ όμορφη πόλη αλλά σχετικά βαρετή. Τη βλέπεις όλη σε μια μέρα και μετά δε θες να βγεις από το δωμάτιο σου. Ούτε από τις νορβηγίδες μπορώ να πω ότι εντυπωσιάστικα. Τίποτα το σπουδαίο. Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν ο τάρανδος που έφαγα στο επίσημο δείπνο. Ευτύχως δεν έλαμπε κανένα κόκκινο κομμάτι οπότε μπορώ να είμαι σίγουρος ότι δεν έφαγα το Rudolph. <br /></p><p>In any case ήταν ένα γαμάτο ταξίδι, το οποίο κόστισε συνολικά 900 λίρες Αγγλίας, τις οποίες περιμένω σε 2 εβδομάδες από το πανεπιστήμιο… Nice doing business with you! </p></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-2982147806191686782?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-44692902419669844172007-05-09T16:15:00.001+03:002007-05-09T16:15:31.972+03:00<span xmlns=''><p>Σχεδόν καθημερινά διαβάζω τις ειδήσεις στο <a href='http://www.in.gr'>www.in.gr</a> για να ενημερώνομαι για τα τεκτενόμενα της Ελλάδας. Όταν ζεις σε μια ξένη χώρα διαβάζεις σχεδόν τα πάντα για τη χώρα σου ακόμα κι αν δε σε αφορούν. Είναι λοιπόν κάτι που έχω παρατηρήσει εδώ και καιρό αλλά έλεος δεν αντέχω άλλο να μη βγάλω χολή. <br /></p><p>Αναφέρομαι στις ψηφοφορίες που έχει το site για διάφορα θέματα, με 3 – 5 επιλογές. Ενδιαφέρον να ξέρεις τι σκέφτονται οι υπόλοιποι που διαβάζουν τα νέα καθημερινά. Όμως παλληκάρια σόρρυ κιόλας, αλλά την τελευταία επιλογή τι σκατά τη θέλετε; <em>«Δεν γνωρίζω δεν απαντώ»</em>. Αλλά άντε εσείς τη βάλατε, οι άλλοι οι «έξυπνοι»; <br /></p><p>Ρε αρχηγέ μου, δεν είναι υποχρεωτικό τo γκάλοπ. Δεν θες να απαντήσεις, ΜΗΝ απαντάς. Δηλαδή να μπεις στη διαδικασία να ψηφίσεις, για να πεις τι; Οτι δεν απαντάς; Ε και χέστικε η Φατμέ στο γενί τζαμί αν δεν απαντάς εσύ. Είναι τραγικό αυτό που συμβαίνει. Δε σας έβαλαν και το μαχαίρι στο κόκκαλο. Να πω ότι η ερώτηση είναι μέρος άλλων ερωτήσεων και δε θέλεις να απαντήσεις στην συγκεκριμένη να πω οκ, αλλά είναι ΜΟΝΟ ΜΙΑ!!!! <br /></p><p>Δηλαδή σας φαντάζομαι, μπροστά στην οθόνη... ω τι ωραία ένα γκάλοπ. Χμμ «Βλέπετε βίντεο στον ίντερνετ;». Ναι, πολύ, λίγο, πολύ λίγο, καθόλου, δεν απαντώ. Ωραία θα μπω και θα τους πω ότι δεν απαντώ. Διότι μέρος της στατιστικής έρευνας είναι και να διαπιστώσει ό άλλος, ποιος είναι αρκετά μυστικοπαθής ώστε να φανερώσει ότι έχει μυστικό. <br /></p><p>Διότι κάπως έτσι είναι... «νια νια νια, έχω απάντηση για την ερώτησή σας αλλά δε σας λέω, ζήλεια ψώρα». <br /></p><p>Waste of fu..ing bandwidth!! <br /></p></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-4469290241966984417?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-44333198414861966622007-04-26T16:08:00.001+03:002007-04-26T16:08:51.418+03:00<span xmlns=''><p>Πριν πάει το μυαλό σας σε πλανητάρχες, μέση ανατολή κλπ. σταματήστε! Ο τρόμος που αναφέρομαι είναι εσωτερικός και να πω την αλήθεια αυτή τη στιγμή που γράφω το post με έχει κυριεύσει. <br /></p><p>Ήρθα σε αυτήν την εταιρία πριν από 7 μήνες περίπου. Μικρή εταιρία, γρήγορη ανέλιξη σκέφτηκα. Στην περίπτωση που η εταιρία εξελιχθεί θα ανέβω γρήγορα σωστα; Ε λοιπόν ναι βγήκα αληθινός... κι εδώ είναι το πρόβλημα. <br /></p><p>Αυτή τη στιγμή η εταιρία θα εξαπλωθεί. Το νέο project είναι project εκατομμυρίων λιρών, και νέο προσωπικό είναι αναγκαίο για να ολοκληρωθεί εγκαίρως. Ο διευθυντής (και ιδιοκτήτης της εταιρίας) μόλις ήρθε στο γραφείο μου και εμμέσως πλην σαφώς μου είπε: «είναι τέλειος ο συγχρονισμός σου με την εταιρία, διότι έχουμε τεράστιες ευκαιρίες τώρα. Για αυτό διάλεξε ποια κατεύθυνση θέλεις να ακολουθήσεις». <br /></p><p>Δεν ξέρω τι σας λέει αυτό εσάς, αλλά εμένα μου λέει πολλά. Το θέμα είναι τι γίνεται όταν το έργο είναι τόσο μεγάλο που δεν εμπιστεύεσαι τις δυνάμεις σου να το αναλάβεις; Φυσικά ποτέ δεν είσαι χαζός να πεις όχι. Πέφτεις στα βαθειά και ελπίζεις να μη σου σκάσουν τα μπρατσάκια. Έτσι νιώθω κι εγώ τώρα. <br /></p><p>Αντίθετα με το τι εικόνα περνάει το βιογραφικό μου σημείωμα, αυτή τη στιγμή νιώθω δέος στο τι έχω να αναλάβω και τι περιμένουν τα αφεντικά από μένα. <br /></p><p>Γενικά είμαι πολύ αισιόδοξο άτομο, και ψώνιο μερικές φορές (ναι ρε μερικές έχεις αντίρρηση;) αλλά φοβάμαι τώρα. Φοβάμαι τέτοιου είδους αλλαγές. <br /></p><p>Σας έχει τύχει ποτέ να αμφιβάλλετε για τον εαυτό σας; Να νομίζετε ότι είστε ηθοποιοί; Έτσι νιώθω να πω την αλήθεια μου. Νιώθω μερικές φορές ότι υποκρίνομαι ότι ξέρω τι μου γίνεται στη δουλειά μου, κι ότι ακόμα κι αν προς το παρόν μου έχει δωθεί όσκαρ ερμηνείας, κάποτε θα πάρω το χρυσό βατόμουρο και τότε άντε να βρεις παράσταση να παίξεις! Κι ένας ηθοποιός αν δεν είναι πραγματικά καλός, θα αρχίσει να περνάει η μπογιά του, και να φέρουν τα νέα φυντάνια που έχουν και την κατάλληλη προφορά για το ρόλο. <br /></p><p>Έχετε δει ποτέ το pretender; Ένας τύπος ιδιοφυία που μπορούσε να υποκριθεί ότι είναι οτιδήποτε! Πιλότος, γιατρός, δικηγόρος... προγραμματιστής! <br /></p><p>Πώς ξέρεις αν υποκρίνεσαι... ή είσαι πραγματικά αυτό που είσαι; Μήπως τελικά αυτό είναι που προσφέρει η εμπειρία;</p></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-4433319841486196662?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-52691454834425307152007-03-21T00:55:00.000+02:002007-03-21T01:24:42.327+02:00Από την ημέρα που γύρισα από Ελλάδα περίμενα αυτή τη ρημάδα την αύξηση. Θα μου πείτε, κάτσε ρε τσαχπίνη έπιασες δουλειά τον Οκτώβρη και θες και αύξηση; Δε θα διαφωνούσα, αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση ισχύουν τα εξής:<br /><br />Για τρεις μήνες περνάς από περίοδο αναστολής, και κατά αυτήν την περίοδο ο εργοδότης πληρώνει ένα κάτι-τις παραπάνω στο γραφείο εργασίας που σε προώθησε. Όποτε το συνήθες είναι να σου δίνει εσένα κάτι παραπάνω όταν γίνεσαι μόνιμος, συν το γεγονός ότι τώρα αντί μιας εβδομάδας προειδοποίηση (είτε από την πλευρά μου αν αποφασίσω να φύγω είτε από την μεριά τους αν αποφασίσουν να πάρω τα βουνά και τα λαγκάδια να δω αν έρχονται) γίνεται ένας μήνας.<br /><br />Γυρνώ λοιπόν 8 Ιανουαρίου και μια εβδομάδα αργότερα περιμένω το review μου. Έλα όμως που δε γινόταν.<br />... Περνάει ο καιρός, τα λουλουδάκια αρχίζουν να ανθίζουν (κάπου αλλού όμως γιατί εδώ ακόμα και σήμερα χιονίζει) και τελικά σαν θαύμα, το 1ο στάδιο του review γίνεται την Παρασκευή. <em>Είναι δύο τα στάδια, το 1ο με τον προϋστάμενο, και το 2ο με το γενικό διευθυντή και ιδιοκτήτη της εταιρίας όπου θα αποφασιστεί το χρηματικό με βάση τα σχόλια από τον προϋστάμενο. </em>Όλα πήγαν τέλεια. Μου αναγνώρισε ότι κάνω τη δουλειά τριών προγραμματιστών μαζί (πω ρε παιδί μου, μην πούμε καμιά μαλακία αμέσως να σχολιάσετε), κι ότι είναι πολύ ευχαριστημένος αν και θα ήθελε να βελτιωθώ σε 2 - 3 σημεία... no argument there.<br /><br />Τη χθεσινή μέρα την περίμενα πως και πως. Δυστυχώς όμως δεν ήλπιζα σε πολλά. Φρόντισαν οι δύο συνεργάτες μου να με προετοιμάσουν. <em>"Μην περιμένεις πολλά... Ακόμα δεν ήρθαν πολλά έσοδα στην εταιρία... παραπάνω από Χ το μήνα αποκλείεται". Το Χ σημαίνει ψίχουλα εν ολίγοις (για τα δεδομένα της Αγγλίας, γιατί για την Ελλάδα πάλι πολλά είναι ), ούτε καν τα μισά μου μεταφορικά έξοδα δεν καλύπτουν. Αυτό που με πλήγωσε πιο πολύ ήταν ότι δεν έγινε καν συνάντηση να παζαρέψω. Ήρθε η λογίστρια κουνάμενη σινάμενη και μου λέει ορίστε το γράμμα σου για την αναθεώρηση του μισθού σου. Το ανοίγω και ναι... Χ. </em><br /><em></em><br /><em>Ε ρε μην είδατε τον Compiler και δεν τον φοβηθήκατε. Τα παίρνω στο κρανίο σαν άλλος ghost rider. Λέω μέσα μου δε μπορεί έτσι στα μουλωχτά ρε; Σήμερα με σκατά ψυχολογία επέστρεψα στη δουλειά. Κατά το μεσημεράκι στέλνω το ημέλι στον διευθυντή:</em><br /><em></em><br /><em>"Dude,</em><br /><em></em><br /><em>This office isn't big enough for the both of us. You have 'till sundown to vanish from my sight, before I come up like a bull in a glass shop and make everything pussy - hat".</em><br /><em></em><br />Εντάξει δεν του τα είπα ακριβώς έτσι αλλά το πιάνετε νομίζω. Με τα πολλά πήγα και τον βρήκα μιλήσαμε και του έδωσα να καταλάβει ότι δε μπορεί να με πιάνει κορόιδο εμένα... You know who I am, re?<br /><br />Το παράξενο ήταν ότι δεν έκανε παζάρι καθόλου. Όχι μόνο μου έδωσε 2*Χ τελικά αλλά και τα αναδρομικά (σαν να πήρα την αύξηση τον Ιανουάριο). Τέλος καλό όλα καλά... Δυστυχώς δεν πήραμε αυτοκίνητο, αλλά την επόμενη φορά αυτό.<br /><em></em><br /><em>Εντάξει δεν του τα είπα ακριβώς </em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-5269145483442530715?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-56063534656800816042007-03-15T16:04:00.000+02:002007-03-15T16:05:23.624+02:00Όσο δούλευα στην αγαπημένη μου εταιρία φυσικού αερίου εδώ στο νησί, πήρα ένα τηλεφώνημα από ένα πελάτη, του οποίου το πρόβλημα το αναλάμβανε ένα άλλο τμήμα. Ευγενικά λοιπόν ενημερώνω τον πελάτη ότι πρέπει να τον μεταφέρω και τον βάζω on hold. Παίρνω λοιπόν τηλέφωνο και μου απαντά ο συνάδελφος με κάπως βαριά φωνή:<br /><br />- Γεια (του λέω) είμαι από το τάδε τμήμα και έχω έναν πελάτη για το δείνα πρόβλημα.<br />- Δεν έχει κανένα πρόβλημα (απαντάει) πέρασε τον, πες του ότι το όνομα μου είναι ... Αμάντα!<br />- ....<br />- Είσαι ακόμα εκεί; (με ρωτάει)<br />- Αμάντα;<br />- Ναι (μου λέει)<br /><br />Αργότερα τον γνώρισα. Ένας τύπος 1,85 μ. με γυαλιά με μια ωραία φουστίτσα, τακουνάκια, ζακετούλα και μια καταπληκτική γυναικεία κόμμωση. Έμαθα επίσης ότι είναι και παντρεμένος με δυο παιδάκια...<br /><br />Ο λόγος που θυμήθηκα αυτό το περιστατικό είναι μια σκατόγρια που βλέπω κάθε μέρα όταν πάω δουλειά και μου χαλάει τη διάθεση. Δεν ξέρω γιατί αλλά κάθε φορά που την/τον βλέπω μου έρχεται να πάω να της/του σπάσω τα μούτρα. Έχει ένα μόνιμο σιχαμένο χαμόγελο ζωγραφισμένο στη μούρη της σαν το Joker που έκανε Bottox, Lifting και εγχείρηση αλλαγής φύλου μαζί.<br /><br />Δεν θεωρώ τον εαυτό μου ρατσιστή, σεξιστή ή ότι άλλο λέγεται (κι όσοι με λένε κακό να τους καεί το mac τους), αλλά είναι κάποια πράγματα που μου χαλούν την αισθητική.<br /><br />Ε Λ Ε Ο Σ ρε παιδιά!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-5606353465680081604?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-51320359538359455422007-03-15T15:57:00.000+02:002007-03-15T16:05:53.266+02:00Μετά από την παρότρυνση του μιση... αγαπητού dtsomp είναι καθήκον μου να γράψω τις 7 αγαπημένες μου ταινίες, ευχόμενος, την επόμενη φορά που κάποιος θα έχει την φαεινή ιδέα να μάθει στοιχεία από άλλους bloggers να μην ανεβάσει κι άλλο τον αριθμό (5 στοιχεία για τον εαυτό μας, 7 ταινίες... 25 βιβλία και πάει λέγοντας).<br /><br />Οπότε, οι 7 αγαπημένες ταινίες μου είναι:<br /><br />Lord of the rings: Μιλάμε για τη μεγαλύτερη ταινία όλων των εποχών. Μεταφορικά και κυριολεκτικά. Τίποτα δεν μπορεί να την περιγράψει σωστά... έπος!<br /><br />Pitch Black: Μια low-budget sci-fi ταινία με τον Vin Diesel. Ποιος λογικός άνθρωπος θα την έβαζε σαν αγαπημένη του; Κι όμως, την είδα την ταινία χωρίς να ξέρω ποιος είναι ο Vin Diesel και χωρίς να ξέρω την υπόθεση. Μου άρεσε η ιδέα του πρωταγωνιστή να είναι στην ουσία κακός και να μένει κακός ως το τέλος. Γαμάτη ιδέα με την έκλειψη επίσης. Τι να πω; Μου άρεσε.<br /><br />Equilibrium: Αν μια ταινία είπε όσα είχε να πει το matrix με πολύ καλύτερο τρόπο αυτή ήταν το equilibrium. Ο Christian Bale είναι άπαιχτος εδώ. Απίστευτες σκηνές δράσης που δεν κουράζουν, κι ο παραλληλισμός με φασισμό και ναζισμό είναι εμφανής σε όλην την ταινία.<br /><br />Dark City: Σκοτεινή ταινία που όπως και παραπάνω έχει μερικά στοιχεία που το matrix έκλεψε. Πολύ καλό σενάριο αξίζει πιστέψτε με.<br /><br />Sin City: Τι να πεις για αυτήν την ταινία; Η έβδομη και ενάτη τέχνη ενωμένες. Μιας και είμαι λάτρης και των δυο της δίνω άγιστα τγία.<br /><br />Crouching Tiger, Hidden Dragon: Η πρώτη ταινία που έφερε τον κινέζικο κινηματογράφο, στο προσκήνιο. Απίστευτες χορογραφίες πολεμικών τεχνών, με καταπληκτικούς ηθοποιούς. Μετά ακολούθησαν πολλές ταινίες παρόμοιες, ανάμεσά τους οι “House of Flying daggers”, “Hero”, “Fearless” κλπ.<br /><br />Indiana Jones: Δεν χρειάζονται σχόλια νομίζω.<br /><br />Με τη σειρά μου θα παροτρύνω όσους ξέρω.<br /><br /><a href="http://redpills-cellardoor.blogspot.com/">Redpill</a><br /><a href="http://astroholics.blogspot.com/">Astroholic</a><br /><a href="http://nisyrios.blogspot.com/">Chemist</a><br /><a href="http://www.zouzounia.net/">Zouzounia</a> (Μετράνε για 2)<br /><a href="http://iliotropio.blogspot.com/">Ka8y</a><br /><a href="http://nenyaki.blogspot.com/">Nenya</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-5132035953835945542?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-92182163538543053272007-03-01T20:59:00.000+02:002007-03-01T21:14:05.804+02:00Με αφορμή την επιλογή του Σαρμπέλ και το τραγούδι "Γεια σου μαρία, γεια και σε σένα, δεν είσαι η Μαντόνα, με πολύ αγάπη" σας γράφω αυτό που έγραφε η εφημερίδα Metro σήμερα για τη Eurovision. Λέει λοιπόν ότι ο τραγουδιστής Brian Harvey που δεν τον ξέρει ούτε η μάνα του, θέλει να εκπροσωπήσει την Αγγλία στο διαγωνισμό. Και συνεχίζει το άρθρο λέγοντας: " Ο τραγουδιστής που ανάρρωσε απο τα τραύματά του που απέκτησε όταν τον πάτησαν οι ρόδες του αυτοκινήτου του, καθώς αυτός οδηγούσε... "... Για κάτσε ρε Batman.<br /><br />ΠΩΣ ΔΙΑΟΛΟ ΤΟ ΚΑΤΑΦΕΡΕΣ ΑΥΤΟ; Τι να πω; Αυτός ο λαός είναι τελείως άχρηστος. Ούτε τρακάρισμα δεν ξέρουν να κάνουν!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-9218216353854305327?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-52004265580537998842007-02-23T00:04:00.000+02:002007-02-23T01:26:16.820+02:00Ε ναι λοιπόν ήρθε κι η σειρά μου. Εφόσον η αγαπητή συνάδελφος <a href="http://iliotropio.blogspot.com/2007/02/5.html">Ka8y</a> με tagάρε, πρέπει κι εγώ να φανερώσω στο κοινό μου (το λιγοστό αυτό κοινό) 5 πράγματα για μένα! Δεν ξέρω αν μου έχουν ξαναζητήσει κάτι πιο δύσκολο! Αυτές ήδη τις τρεις φράσεις τις έχω σβήσει και ξαναγράψει τρεις φορές!<br /><br />1. Αυτό που ο περισσότερος κόσμος βρίσκει παράξενο είναι το πόσο πολύ μου αρέσει να περπατώ στη βροχή (Χωρίς ομπρέλα και κυρίως το Χειμώνα). Δεν μπορώ να πω ότι έχω ιδιαίτερες σχέσεις με το νερό, (έλα - έλα αρχίσαμε τα πικρόχολα σχόλια ήδη, με την υγιεινή καλά τα πάω), όταν ήμουν μικρός πήγα κολυμβυτήριο και κόντεψα να πνιγώ. Κατά συνέπεια με τα μπρατσάκια πάω θάλασσα. Όταν βρέχει όμως είναι σαν να σταματάει ο χρόνος κι επειδή όλοι φοβούνται μη βραχούν φαίνεται σαν η πόλη να είναι δική σου.<br /><br />2. Ότι έχω κάνει μέχρι σήμερα το οφείλω κυρίως στον άνθρωπο που με μεγάλωσε ολομόναχος από όταν ήμουν 5 χρονών. Πολλές από τις επιλογές μου ήταν για να γίνει περήφανος. Πριν 2 χρόνια υποσχέθηκα να μαζέψω όλα τα χρήματα που ξόδεψε για τις σπουδές μου και να του επιστρέψω σαν έκπληξη (φυσικά ποτέ δε θα τα δεχόταν πίσω). Τώρα βέβαια δε θα μπορέσει να δει την έκπληξη, αλλά η υπόσχεση είναι υπόσχεση.<br /><br />3. "Ένα τακτοποιημένο γραφείο είναι παράγωγο, μη-παραγωγικού μυαλού!" Αυτή είναι η δικαιολογία μου για την ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ακαταστασία μου. Από το γραφείο μέχρι τα ρούχα. Υπάρχει μια κοπέλα που βασανίζεται αλλά τί να κάνουμε;<br /><br />4. Μου αρέσει να διαβάζω πάρα πολύ. Όνειρό μου να γίνω μια μέρα συλλέκτης σπάνιων δερματόδετων βιβλίων σε 1η έκδοση. (Η ατμόσφαιρα της ταινίας 9η Πύλη μου έχει μείνει χαραγμένη στο μυαλό, πέραν του αδύναμου σεναρίου της). Προσπαθώ πάντα να αγοράσω βιβλία σε όσο πιο καλή έκδοση γίνεται και να γεμίσω το δωμάτιο βιβλιοθήκες.<br /><br />5. Στο ΤΕΙ είχα βγάλει φήμη (δεν ξέρω από ποιους κακοήθεις) ότι έκανα σαρκαστικά σχόλια για τους άλλους. Η αλήθεια είναι ότι μπορώ να έχω αρκετά σαρκαστικό χιούμορ, όμως ποτέ δεν εννοώ κάτι με κακία. Έχουν γίνει διάφορες παρεξηγήσεις στο παρελθόν και κάποιοι με έλεγαν και κακό! Όμως ένα έχω σαν απάντηση... με τις κολακίες δεν κερδίζετε τίποτα!<br /><br />Αυτά... Τώρα πρέπει με τη σειρά μου να tag-άρω 5 άλλους. Δυστυχώς δεν έχουν όλοι οι φίλοι μου blog οπότε θα πρέπει να tag-άρω και μερικούς που δεν έχω και πάρα πολύ επαφή.<br /><br /><a href="http://nisyrios.blogspot.com/">http://nisyrios.blogspot.com/</a><br /><a href="http://redpill-bluepill.blogspot.com/">http://redpill-bluepill.blogspot.com/</a><br /><a href="http://ilektra.blogspot.com/">http://ilektra.blogspot.com/</a><br /><a href="http://nenyaki.blogspot.com/">http://nenyaki.blogspot.com/</a><br /><a href="http://ninafood.blogspot.com/">http://ninafood.blogspot.com/</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-5200426558053799884?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-47900559460487885252007-02-18T13:26:00.000+02:002008-12-12T07:50:53.739+02:00<div>Τελευταία προσπαθώ να γίνω καλύτερος στο σχέδιο. Αντιλαμβάνομαι ότι έχω πολύ δρόμο μπροστά μου, κι ότι ίσως πρέπει να μάθω να χρησιμοποιώ τα μολύβια που μου πήραν οι φίλοι μου πιο σωστά, όμως νομίζω ότι πάω καλά. Πριν 2 - 3 χρόνια δε θα προσπαθούσα καν να κάνω κάτι τέτοιο, όμως σήμερα τέλειωσα αυτήν την εικόνα. </div><br /><div></div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_vMQqTlzSi_c/Rdg5LtJwCfI/AAAAAAAAACU/-P-fqQzTiWY/s1600-h/underBeckinsaleWeb.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5032835456848366066" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_vMQqTlzSi_c/Rdg5LtJwCfI/AAAAAAAAACU/-P-fqQzTiWY/s200/underBeckinsaleWeb.jpg" border="0" /></a><br /><div>Κάποιοι ίσως να αναγνωρίσουν από που είναι η εικόνα</div><br /><div></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-4790055946048788525?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-11225222122386983032007-02-16T13:51:00.000+02:002007-02-16T13:53:30.890+02:00Κι έλεγα δε θα ακούσω τίποτα αυτή την εβδομάδα. Κι όμως. Έλεγα πως τα τελευταία χρόνια ο κόσμος έχει αρχίσει να αντιλαμβάνεται τι είναι το Internet κι αν μη τι άλλο να μπορούν να σου πουν ότι το διαδίκτυο είναι είναι υπολογιστές που ενώνονται μεταξύ τους. Πολλά ζητάς φίλε μου! ΠΑΑΑΡΑ ΠΟΛΛΑ!<br /><br />Πριν 4 - 5 χρόνια περίπου πήγα στο ZeroOne για ένα σκληρό δίσκο. Μπαίνει τότε ένας τύπος με μια δισκέτα. (ΟΥΤΕ ΚΑΝ CD). Και ακολουθεί το παρακάτω:<br /><br />-Γεια σας. -Γεια σας κύριε πως μπορώ να σας εξυπηρετήσω;<br />-Θα ήθελα παρακαλώ την τελευταία έκδοση του Ιντερνέτ (και του δινει τη δισκέτα)<br /><br />Ναι ρε φίλε βεβαίως μήπως να σου το κάνω και ένα δεύτερο backup αντίγραφο στο περισσευούμενο χώρο της δισκέτας; Ε εντάξει λέω. Ο άνθρωπος δεν ήξερε, κι η αλήθεια είναι οτι πριν 5 χρόνια το internet δεν είχε εξαπλωθεί όσο έχει τώρα. Το αφήνω να πέσει.<br /><br />Χτες όμως που προσπαθούσα να στείλω ένα e-mail σε μια υπηρεσία και πάντα το e-mail αυτό δεν παραδιδόταν. Τους παίρνω τηλέφωνο:<br /><br />-Ναι γεια σας, προσπαθώ να στείλω ένα e-mail και μάλλον μου το έδωσαν λάθος. Αν μπορούσατε να μου το ξαναδώσετε<br />(Μου το ξαναδίνει η τύπισσα τέλος πάντων και ναι μου δίνει το ίδιο).<br />-Χμμ ναι σε αυτό στέλνω και μάλλον έχει πρόβλημα γιατί δεν το στέλνει. Σίγουρα είναι το σωστό αυτό;<br />-Ναι, ναι λαμβάνουμε συνέχεια e-mails σε αυτό. Μπορεί να μην ήρθε επειδή ο καιρός δεν είναι καλός.<br />- ...<br />(Δεν άντεξα και έγινα λίγο σαρκαστικός)<br />Ναι μπορεί να έχετε δίκιο και να είναι ο καιρός, και πριν λίγες μέρες που έιχε χιόνια εδώ και προσπαθούσα να δω ειδήσεις από την Ελλάδα, δεν άνοιγε γιατί είχαν αποκλειστεί τα φορτηγά.<br /><br />Μα πως τα κάνουν ρε παιδί μου αυτοί οι επιστήμοναι; Που μένεις παιδί μου να σου στείλω ημέλι; <a href="mailto:piastaugokaikoureuto@papiapekinou.com">piastaugokaikoureuto@papiapekinou.com</a> ωραία το έγραψα πάνω στο φάκελο. Θα κολλήσω και το γραμματόσημο... ωραία. Τώρα θα το πάρει ο ταχυδρόμος και θα το πάει εκεί που πρέπει. Θα το διπλώσει και θα το βάλει σε εκείνη τη δισκέτα που είχε ο άντρας μου στο κομοδίνο... τι έγραφε πάνω η δισκέτα; "Ιντερνετ τελευταία έκδοση και αντίγραφο ασφαλείας". Θα έχει σίγουρα περισσευούμενο χώρο αυτή η δισκέτα. Θα το βάλει στο στόμα του γκουμπιούτερ και θα φανεί το γράμμα στην οθόνη. Ε ρε η τεχνολογία τι σου κάνει; Θαύματα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-1122522212238698303?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-34929286624314379092007-02-09T11:16:00.000+02:002007-02-01T15:02:08.248+02:00Κάθε πρωί παίρνω την εφημερίδα METRO καθώς πηγαίνω στη δουλειά. Κατά καιρούς δημοσιεύουν επιστημονικές ανακαλύψεις σε ένα μικρό αρθράκι με τον παραπάνω τίτλο. Η σημερινή είχε το εξής:<br /><br />Press Release from the department of the bleeding obvious:<br /><br />"Surgeons that check a patient's details before surgery reduce the risk of operating on the wrong part."<br /><br />-Journal of the American College of Surgeons<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-3492928662431437909?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-79844827204865224092007-01-31T18:05:00.000+02:002007-01-31T18:06:10.399+02:00Χτες βγήκαμε για φαγητό και μετά για ποτάκι. Για άλλη μια φορά είδα την υπέροχη αυτή πινακίδα που βλέπω στα περισσότερα καταστήματα που πουλάνε αλκοόλ. Για ακόμη μια φορά δεν μπορώ να καταλάβω ποιο τζιμάνι σκέφτηκε αυτό το σλόγκαν.<br /><br />"Αν δείχνεις κάτω των 21, θα ζητήσουμε ταυτότητα που να δείχνει ότι είσαι άνω των 18".<br /><br />...<br /><br />Σώπα ρε μεγάλε! Σου πήρε πολύ ώρα να το σκεφτείς αυτό; Τι είναι δηλαδή αυτό εξυπνάδα; Εφόσον το νόμιμο όριο είναι 18 γιατί δε λες απλά "αν δείχνεις κάτω των 18 θα ζητήσουμε ταυτότητα". Δηλαδή αν είμαι 17 και δείχνω 22 δε θα μου ζητήσουν τίποτα. Αλλά αν είμαι 17 και δείχνω 20 θα μου ζητήσουν; Και γιατί; Δε δείχνω 20; Άντε και πες οκ, πόση διαφορά έχει κάποιος από τα 20 μέχρι τα 22;<br /><br />ΜΑΣ ΔΕΛΕΥΕΤΕ ΡΕ ΜΑΓΚΕΣ;<br /><br />αι σιχτίρι, μεσημεριάτικα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-7984482720486522409?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-88884334321097628112007-01-29T18:56:00.000+02:002007-01-29T18:58:13.763+02:00Από ένα e-mail που ήρθε σήμερα:<br /><br />Το 1986, ο Mkele Mbembe ήταν σε διακοπές στην Κένυα, εφόσον αποφοίτησε από Northwestern University. Σε ένα σαφάρι, βρέθηκε κοντά σε έναν ελέφαντα, με το ένα πόδι σηκωμένο στον αέρα. Ο ελέφαντας έδειχνε ενοχλημένος, οπότε ο Mbembe τον πλησίασε προσεκτικά. Γονάτισε μπροστά και έλεγξε το πόδι του ελέφαντα και βρήκε ένα μεγάλο κομμάτι ξύλο βαθειά καρφωμένο μέσα του. Με πολύ προσοχή και και φροντίδα, ο Mbembe έβγαλε το ξύλο έξω με το κυνηγητικό του μαχαίρι, και μετά ο ελέφαντας κατέβασε το πόδι του κάτω. Ο ελέφαντας στράφηκε προς τον άντρα, και με ένα περιεργαστικό ύφος, τον κοίταξε για μερικές έντονες στιγμές. O Mbembe καθόταν παγωμένος, σκεφτόμενος πως σε λίγο θα τον ποδοπατήσει. Τελικά ο ελέφαντας φώναξε δυνατά, γύρισε και έφυγε μακρυά.<br /><br />Ο Mbembe ποτέ δεν ξέχασε τι έγινε εκείνη την ημέρα.<br /><br />Είκοσι χρόνια αργότερα, ο Mbembe περπατούσε στο ζωολογικό κήπο του Σικάγο, με τον έφηβο γιο του. Καθώς πλησίασαν, την περιοχή των ελεφάντων, ένας από αυτούς γύρισε και περπάτησε προς τον Mbembe και το γιο του Tapu. Ο μεγάλος ελέφαντας κοίταξε τον Mbembe, σήκωσε το μπροστινό του πόδι, και το ξανα-ακούμπησε κάτω. Ο ελέφαντας, το επανέλαβε πολλές φορές, και φώναξε, καθώς κοιτούσε επίμονα τον άντρα. Ο Mbembe θυμήθηκε το 1986, κι αναρωτήθηκε αν ήταν ο ίδιος ελέφαντας.<br /><br />Μάζεψε το κουράγιο του σκαρφάλωσε τα κάγκελα, και μπήκε στην περιοχή των ελεφάντων. Προχώρησε μπροστά στον ελέφαντα και τον κοίταξε με δέος. Ο ελέφαντας φώναξε πάλι, τύλιξε την προβοσκίδα του γύρω από τα πόδια του Mbembe και τον χτύπησε στο κάγκελο, σκοτώνοντας τον ακαριαία.<br /><br />Μάλλον δεν ήταν ο ίδιος ελέφαντας.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-8888433432109762811?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-35054164936209479852007-01-25T14:49:00.000+02:002007-01-25T14:51:01.695+02:00Μας ήρθε στη δουλειά χτες ένα πακέτο πολυαναμενόμενο από την IBM. Ενα <a href="http://www-03.ibm.com/systems/bladecenter/bladeh/index.html">BladeCenter H Chassis</a> με εγκατεστημένο Cisco Switch πάνω και 2 Blades me 2 intel Duo processors το ένα και 2 AMD το άλλο. Και τα δυο blades με 1 GB RAM και 2 σκληρούς δίσκους το καθένα.<br /><br />Το συναρμολογήσαμε χτες το μηχανηματάκι. Στην αγορά το σύστημα πιάνει 10000 λίρες (15000 ευρώ) και εμείς το πήραμε στην προνομιακή τιμή των 8 λιρών από την IBM. Ναι 8, οχτώ, eight, acht, huit. Δηλαδή 12 ευρώ. Έλεος δηλαδή, τι σημαίνει ότι το πήραμε τόσο φτηνά επείδη είμαστε αποκλειστικοί αντιπρόσωποι της IBM. Να σας δώσω εγώ και 20 λίρες αν θέλετε αλλά απλά δώστε μου ένα....<br /><br />σας παρακαλώ το ΘΕΛΩΩΩΩΩΩ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-3505416493620947985?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-36027572835618114892007-01-18T14:18:00.000+02:002008-12-12T07:50:54.196+02:00<div><div><div><div>Επηρρεασμένος από την τηλεοπτική σειρά Jericho βρήκα αυτό στο δίκτυο κι είπα να σας το αναφέρω. Όσο κι αν τραγουδάει "ένα ρολόι σταματημένο" ο Τόλης Βοσκόπουλος, δυστηχώς υπάρχει ένα ρολόι που συνεχίζει και χτυπά. Μιλάω φυσικά για το "Doomsday clock" ή αλλιώς το ρολόι του τέλους του κόσμου. Το ρολόι του Bulletin of the Atomic Scientists δείχνει πόσο κοντά είναι η ανθρωπότητα στην απόλυτη καταστροφή (ή αλλιώς στα "Μεσάνυχτα") και παρατηρεί τις μεθόδους που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει η ανθρωπότητα για να εξολοθρεύσει τον εαυτό της. Πρώτα και κύρια, τα πυρηνικά όπλα, αλλά λαμβάνουν υπόψη και τις τεχνολογίες που αλλάζουν το κλίμα και το περιβάλλον καθώς και νέες τεχνολογίες και εξελίξεις στις επιστήμες και στη νανο-τεχνολογία που θα μπορούσαν να προκαλέσουν ανεπανόρθωτο κακό. </div><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_vMQqTlzSi_c/Ra9l-KDNfbI/AAAAAAAAABI/XndPihziMsA/s1600-h/clock5.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5021344228065508786" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_vMQqTlzSi_c/Ra9l-KDNfbI/AAAAAAAAABI/XndPihziMsA/s200/clock5.gif" border="0" /></a><br />Στις 17 Ιανουαρίου 2007 λοιπόν το ρολοί προχώρησε στα 5 λεπτά πριν τα Μεσάνυχτα ή την απόλυτη καταστροφή. Το ρολόι ξεκίνησε αρχικά στα 7 λεπτά πριν την καταστροφή κατά τη διάρκεια του ψυχρού πολέμου το 1947, και κάθε χρόνο προχωράει μπροστά ή πίσω ανάλογα με την παγκόσμια κατάσταση και την πιθανότητα πυρηνικού πολέμου. </div><br /><div>Παρακάτω μπορείτε να δείτε ένα chart από την εξέλιξη του ρολογιού στο πέρασμα των χρόνων . Αν θέλετε να μάθετε τι έγινε σε κάθε έτος και προκάλεσε την αλλαγή μπορείτε να το βρείτε <a href="http://www.thebulletin.org/weekly-highlight/timeline.html">εδώ</a>. <a href="http://3.bp.blogspot.com/_vMQqTlzSi_c/Ra9mMKDNfeI/AAAAAAAAABg/QAb97vR3sXY/s1600-h/Doomsday_Clock_Graph.png"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5021344468583677410" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_vMQqTlzSi_c/Ra9mMKDNfeI/AAAAAAAAABg/QAb97vR3sXY/s400/Doomsday_Clock_Graph.png" border="0" /></a></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-3602757283561811489?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-19679075665385585782007-01-11T11:31:00.000+02:002007-01-11T11:37:16.882+02:00<p>Αυτά είναι από ένα βιβλίο που λέγεται Disorder in the American Courts, κι είναι πράγματα που ο κόσμος έχει πραγματικά πει στα δικαστήρια, λέξη προς λέξη και δημοσιεύτηκαν από δημοσιογράφους που ήταν εκεί κατά τη διάρκεια. </p><p><br /> Q: Are you sexually active?<br /> A: No, I just lie there. <br /> __________________________________<br />Q: What is your date of birth?<br />A: July 15th.<br />Q: What year?<br />A: Every year. <br />______________________________________<br />Q: What gear were you in at the moment of the impact?<br />A: Gucci sweats and Reeboks. <br />______________________________________<br />Q: This myasthenia gravis, does it affect your memory at all?<br />A: Yes.<br />Q. And in what ways does it affect your memory?<br />A: I forget.<br />Q: You forget? Can you give us an example of something that you've forgotten? _______________________________________<br />Q: How old is your son, the one living with you?<br />A: Thirty-eight or thirty-five, I can't remember which.<br />Q: How long has he lived with you?<br />A: Forty-five years. <br />_____________________________________<br />Q: What was the first thing your husband said to you when he woke up that morning?<br />A: He said, "Where am I, Cathy?"<br />Q: And why did that upset you?<br />A: My name is Susan. <br />______________________________________<br />(A Classic interchange!)<br />Q: Do you know if your daughter has ever been involved in voodoo or the occult?<br />A: We both do.<br />Q: Voodoo?<br />A: We do.<br />Q: You do?<br />A: Yes, voodoo. <br />______________________________________<br />Q: Now doctor, isn't it true that when a person dies in his sleep, he doesn't know about it until the next morning?<br />A: Did you actually pass the bar exam? <br /> ___________________________________<br />Q: The youngest son, the twenty-year-old, how old is he? _____________________________________<br />Q: Were you present when your picture was taken? ______________________________________<br />Q: So the date of conception (of the baby) was August 8th?<br />A: Yes.<br />Q: And what were you doing at that time? ______________________________________<br />Q: She had three children, right?<br />A: Yes.<br />Q: How many were boys?<br />A: None.<br />Q: Were there any girls? <br /> ______________________________________<br />Q: How was your first marriage terminated?<br />A: By death.<br />Q: And by whose death was it terminated? ______________________________________<br />Q: Can you describe the individual?<br />A: He was about medium height and had a beard.<br /> Q: Was this a male, or a female? <br /> ______________________________________<br />Q: Is your appearance here this morning pursuant to a deposition notice which I sent to your attorney?<br />A: No, this is how I dress when I go to work. ______________________________________<br />Q: Doctor, how many autopsies have you performed on dead people?<br />A: All my autopsies are performed on dead people. _____________________________________<br />(I am still laughing at this one!)<br />Q: ALL your responses MUST be oral, OK? What school did you go to?<br />A: Oral. <br />______________________________________<br /> Q: Do you recall the time that you examined the body?<br />A: The autopsy started around 8:30 p.m.<br />Q: And Mr. Dennington was dead at the time?<br />A: No, he was sitting on the table wondering why I was doing an autopsy. ______________________________________<br />Q: Are you qualified to give a urine sample? _____________________________________<br />Q: Doctor, before you performed the autopsy, did you check for a pulse? <br />A: No.<br />Q: Did you check for blood pressure?<br />A: No.<br />Q: Did you check for breathing?<br />A: No.<br />Q: So, then it is possible that the patient was alive when you began the autopsy?<br />A: No.<br />Q: How can you be so sure, Doctor?<br />A: Because his brain was sitting on my desk in a jar.<br />Q: But could the patient have still been alive, nevertheless?<br />A: Yes, it is possible that he could have been alive and practicing law somewhere.</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-1967907566538558578?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-38215845360242646322007-01-08T22:31:00.000+02:002008-12-12T07:50:54.956+02:00<div><div>Όπως με παρότρυναν χιλιάδες φανατικοί θαυμαστές μου, αποφάσισα να σας προτείνω μερικές τηλεοπτικές σειρές που πιστεύω θα σας αρέσουν. Πέραν της γνωστής σειράς "Lost" και "Prison Break" υπάρχει και μικρή λίστα από άλλες εξίσου συναρπαστικές σειρές. Φυσικά δεν πρόκειται όλες να σας αρέσουν αλλά η παρακάτω λίστα σίγουρα θα έχει κάτι για όλα τα γούστα...<br /><br /><div>Η πρώτη σειρά είναι η </div><br /><div><em><strong>"Jericho. "</strong></em><br />Μια ιστορία που σου εξηγεί τι γίνεται όταν ένα το σύννεφο πυρηνικής έκρηξης ξαφνικά εμφανίζεται στον ορίζοντα, βυθίζοντας ταυτόχρονα τους κατοίκους μιας μικρής επαρχιακής πόλης στο Kansas (ναι παίζει κι η Ντόροθυ) στο χάος, αφήνοντας τους τελειώς απομονωμένους και χωρίς να γνωρίζουν αν έχουν απομείνει οι μόνοι ζώντες Αμερικάνοι. Ο φόβος για το άγνωστο σπρώχνει την Jericho σε ένα κοινωνικό, ψυχολογικό και φυσικό χάος όταν όλες οι τηλεπικοινωνίες και το ρεύμα κόβονται. Η πόλη αρχίζει να καταρρέει καθώς ο τρόμος, ο θυμός κι η αναστάτωση βγάζουν τον χειρότερο εαυτό κάποιων κατοίκων. Αλλά μέσα από αυτή την κρίση όπου οι λογικοί άνθρωποι γίνονται παρανοικοί, τα προσωπικά σχέδια κυριαρχούν και μυστικά κινδυνεύουν να αποκαλυφτούν, υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που θα βρουν μια εσωτερική δύναμη που ποτέ δεν ήξεραν ότι είχαν και θα γίνουν οι πιο απίθανοι ήρωες. </div><br /><br /><div><br />Μια από τις πρωταγωνίστριες της σειράς είναι η κακάσχημη "Ashley Scott" που φαίνεται στη φώτο παρακάτω. Επίσης μπορείτε να δείτε και ένα στιγμιότυπο της σειράς.<a href="http://3.bp.blogspot.com/_vMQqTlzSi_c/RaKq-X_9oFI/AAAAAAAAAAM/vB4qEBK77NQ/s1600-h/ashley_scott.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5017760923415060562" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_vMQqTlzSi_c/RaKq-X_9oFI/AAAAAAAAAAM/vB4qEBK77NQ/s200/ashley_scott.bmp" border="0" /></a><br /><br /></div><br /><br /><div></div><br /><br /><div><br /><br /><br /></div><br /><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_vMQqTlzSi_c/RaKrI3_9oGI/AAAAAAAAAAU/DBpzXX4r1S0/s1600-h/jericho_cloud.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5017761103803687010" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_vMQqTlzSi_c/RaKrI3_9oGI/AAAAAAAAAAU/DBpzXX4r1S0/s200/jericho_cloud.bmp" border="0" /></a></div><br /><br /><div><br /></div><br /><br /><div></div><br /><br /><div><br /></div><div></div><div> </div><div>Η επόμενη σειρά που με έχει κερδίσει τους τελευταίους μήνες είναι μια σχετικα παλιά σειρά (λέγοντας παλιά εννοώ 10 χρόνων). Πρόκειται για την:</div><br /><br /><div><strong><em>"Stargate SG-1"</em></strong></div><br /><div>Ακριβώς μετά το τέλος της μέτριας κινηματογραφικής ταινίας, η σειρά ξεκινά με τον βασικό ήρωα της ταινίας μόνο που αυτή τη φορά τον παίζει ο Richard Dean Anderson ή αλλιώς γνωστός ως MacGyver. Ο στρατηγός Hammond καλεί και πάλι τον Συνταγματάρχη Jack O'Neill να βγει από τη σύνταξη για να ξεκινήσει για μια μυστική αποστολή σωτηρίας. Ο Ο'Neill ομολογεί ότι παράκουσε τις εντολές που είχε να καταστρέψει τη stargate στον πλανήτη κι ότι ο επιστήμονας φίλος του Daniel Jackson μπορεί να ζει ακόμα.<br /></div><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_vMQqTlzSi_c/RaKvIX_9oHI/AAAAAAAAAAc/QJoq1Jz3Ol8/s1600-h/stargatesg1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5017765493260263538" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_vMQqTlzSi_c/RaKvIX_9oHI/AAAAAAAAAAc/QJoq1Jz3Ol8/s200/stargatesg1.jpg" border="0" /></a></div><br /><br /><div></div><br /><br /><div></div><br /><br /><div>Όταν λοιπόν αναλαμβάνει να πάει να ξαναβρεί τον παλιό του συνεργάτη, ανακαλύπτουν πως τελικά ακολουθώντας τις σωστές συντεταγμένες κάτι σαν τηλεφωνικός αριθμός ή IP διεύθυνσης ένα πράγμα, μπορούν να καταλήξουν σε κάποια άλλη stargate σε όλο το γαλαξία.<br /></div><div>Ήμουν αρκετά αρνητικός για αυτή τη σειρά εφόσον είχα δει μερικά τυχαία επισόδεια και δεν καταλάβαινα την τύφλα μου. Όμως όταν την είδα από την αρχή τότε με κράτησε. Η σειρά διανύει σήμερα τη 10η σαιζόν της και δικαίως μπορώ να πω εφόσον μέχρι και σήμερα καταφέρνει και διατηρείται φρέσκια. </div><br /><div>Τα καλά της σειράς; χμμ, 1ον θα έλεγα πως μάλλον έχει σωστούς επιστημονικούς συμβούλους εφόσον οι επιστημονικές επεξηγήσεις των αστρικών φαινομένων αν μη τι άλλο τις περισσότερες φορές έχουν βάση. Επίσης κάτι που με κέρδισε είναι ότι ό,τι συναντήσουν οι πρωταγωνιστές στη σειρά (νέα τεχνολογία, όπλα κλπ) θα το δεις να το χρησιμοποιούν παρακάτω. Οι πρωταγωνιστές δηλαδή εξελίσσονται καθώς και η τεχνολογία της γης. </div><br /><div>Κάτι τελευταίο... Ώντας μεγάλος θαυμαστής του MacGyver με ξένισε αρχικά ότι ο Richard Dean Anderson που στον προηγούμενο μεγάλο ρόλο του, δεν ήθελε να πιάσει καν όπλο και ήξερε τα πάντα (φυσική, χημεία, τραγωδία κλπ) τώρα παίζει ένα στρατιωτικό που δεν ξέρει την τύφλα του από επιστήμη. Το humor που έχει ο ρόλος του είναι δικός του αυθορμητισμός που τελικά κρατήσαν ως χαρακτήρας του Jack O'Neill.</div><br /><div><strong><em>"Stargate - Atlantis"</em></strong></div><br /><div>Κατά την 7η σαιζόν του Stargate SG-1 ξεκινά κι η Stargate Atlantis που βασίζεται φυσικά στην ίδια μυθολογία. Από τότε οι σειρές παίζουν παράλληλα, και μπορείς να δεις πως η μια επηρρεάζεται από την άλλη (οι τεχνολογικές εξελίξεις στην SG-1 βελτιώνουν την κατάσταση για τους ήρωες στην άλλη και το αντίστροφο). </div><br /><div>Ένα στοίχειο που έχει η μυθολογία των σειρών αυτών είναι ότι συνδυάζουν αρχαίους μύθους και ιστορικά γεγονότα και τα αποδιδούν μια sci-fi οπτική γωνία. Ας πούμε ... πως οι θέοι των αρχαίων Vikings (Thor, Odin κλπ) είναι μια φυλή εξωγήινων που υποδύονταν τους θεούς για να καθοδηγήσουν τους ανθρώπους. Έτσι λοιπόν καταφέρνουν και βρίσκουν τη χαμένη ατλαντίδα. Εκεί οι πρωταγωνιστές συναντούν μια ακόμα πιο επικύνδυνη απειλή από αυτό που τους ώθησε να την ψάξουν αρχικά. </div><br /><div>Αρκετά σας κούρασα όμως πάμε για την επόμενη σειρα:<br /></div><div><strong><em>" the 4400"</em></strong></div><br /><br /><div>Mια σειρά που και πάλι αρχικά δεν με εντυπωσίασε. Οι 4400 είναι μια ομάδα ανθρώπων που έπεσαν θύματα απαγωγής από την εποχή του 1930 μέχρι και σήμερα. Ξαφνικά μέσα από ένα κομήτη που έπεσε σε μια αμερικανική λίμνη (εφόσον κι όλα γίνονται εκεί), και οι 4400 εμφανίζονται στο ίδιο σήμειο όπως ήταν τη μέρα που τους απήγαγαν χωρίς να θυμούνται ούτε που πήγαν ούτε τι πέρασαν. </div><br /><br /><div></div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_vMQqTlzSi_c/RaKyu3_9oII/AAAAAAAAAAk/IUv7xg4NuRo/s1600-h/the_4400_cartel_1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5017769453220110466" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_vMQqTlzSi_c/RaKyu3_9oII/AAAAAAAAAAk/IUv7xg4NuRo/s200/the_4400_cartel_1.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div>Η σειρά θυμήζει αρχικά X-Files αλλά γρήγορα αλλάζει ρόλο. Οι 4400 γύρισαν αλλαγμένοι, κάποιοι διαθέτουν ιδιαίτερες δυνάμεις και είναι ευθύνη 2 κυβερνητικών πρακτόρων να μάθουν τι συνέβη (το X-Files που σας έλεγα). Όμως τα πράγματα περιπλέκονται καθώς η κυβέρνηση αρχίζει να φοβάται τους 4400 και αρχίζει ένας "πόλεμος μεταξύ των απλών ανθρώπων κι αυτών που διαθέτουν δυναμείς όπως οι 4400. </div><br /><br /><div></div><br /><br /><div>Η σειρά αυτή έχει παίξει τα τελευταία 3 καλοκαίρια.<br /></div><br /><div><strong><em>"John Doe"</em></strong></div><br /><div>Την έχω ξανα-αναφέρει αυτήν αλλά παραμένει αγαπημένη, άσχετα με το άν έπαιξε μόνο μια σαιζόν. Η σειρά αφορά τη ζωή του John Doe (το όνομα που δίνουν οι Αμερικάνοι σε όσους δεν έχουν ταυτότητα), ενός μυστηριώδους άντρα που βγαίνει ναυαγός σε ένα απομονωμένο νησί, έχοντας γνώση για τα πάντα στον κόσμο. ΝΑΙ ΤΑ Π Α Ν Τ Α. Παρά όλα αυτά δεν έχει την παραμικρή ανάμνηση του ποιος ή του τι έιναι. ο Doe γρήγορα βρίσκει το δρόμο του στο Seattle όπου συνεργάζεται με την αστυνομία και χρησιμοποιεί τα ταλέντα του για να τους βοηθήσει να λύσουν αδύνατα εγκλήματα σε κάθε επισόδειο, καθώς συνεχίζει το μυστήριο του ποιος είναι και από που έρχεται. </div><br /><div></div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_vMQqTlzSi_c/RaLUkn_9oJI/AAAAAAAAAA8/EQk38wRKf2w/s1600-h/dominic-purcell-john-doe-001.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5017806660521795730" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_vMQqTlzSi_c/RaLUkn_9oJI/AAAAAAAAAA8/EQk38wRKf2w/s200/dominic-purcell-john-doe-001.jpg" border="0" /></a><br /><div>Θέλετε να ξέρετε τον πλυθησμό του Περού το 1853; Πόσα γαλάζια αυτοκίνητα υπάρχουν στην πολιτεία της Washington; Ή ακόμα καλύτερα, να προβλέπει ποιο άλογο θα κερδίσει κάθε αγώνα στον ιππόδρομ, γνωρίζοντας όλες τις πιθανές παραμέτρους! Τα γνωρίζει όλα. Αλλά πως είναι; Οικογενειάρχης ή μόνος; Ήρωας ή κακοποιός; Δεν έχει ιδέα</div><br /><div></div><br /><div>Αξίζει να το δείτε. Πρωταγωνιστής της σειράς ο Dominic Purcell. </div><br /><div></div><br /><div>Και τέλος για να κλείσω αυτό το θησαυρό γνώσης θα προτείνω κάτι διαφορετικό.</div><div> </div><div><strong><em>"House"</em></strong></div><div>O Dr. Gregory House είναι μια ιατρική ιδιοφυία που ηγείται μια ομάδα νέων ιατρών στο Princeton University στο New Jersey. Τα περισσότερα επισόδεια ξεκινούν κάπου εκτός νοσοκομείου, δείχνοντας τα συμπτώματα του ασθένους. Έπειτα μας δείχνει τα βήματα που ακολουθούν οι επιστήμονες ώστε να μπορέσουν να διαγνώσουν τι έχει. </div><div> </div><div>Ο ασθενής κατά κανόνα λαμβάνει λάθος διάγνωση 2 -3 φορές σε κάθε επισόδειο και παίρνει θεραπείες που εμπλέκει την καταστασή του παραπάνω. Συχνά δεν μπορούν να κάνουν σωστή διάγνωση διότι ο ασθενής λέει ψέματα για το τι έχει εξαιτίας του ότι δε θέλουν να αποκαλύψουν πτυχές της ζωής τους που τους οδήγησαν εκεί. ο House συχνά λέει "Όλοι λένε ψέματα" και η συμπεριφορά του απέναντι στους ασθενείς του (αυτό που λέμε bedside manner) δεν είναι και ο καλύτερος.<br /></div><div>Η σειρά έχει πάρει πάρα πολυ ψηλές κριτικές και αξίζει την προσοχή σας. </div><div> </div><div>Τέλος για 6η συνεχή σαιζόν: </div><div> </div><div><strong><em>"24"</em></strong></div><div>Το σενάριο απλό για άλλη μια φορά η Αμερική απειλείται από τρομοκράτες. Ο Jack Bauer ένας πράκτορας της αντι-τρομοκρατίας καλείται να θυσιάσει τα πάντα για την πατρίδα του. Σχετική αμερικανιά μεν, με ένα Kiefer Sutherland να παίζει εκπληκτικά έναν πράκτορα δέκα φορές καλύτερο από το Rambo, τον James Bond και τον Άη - Βασίλη μαζί. </div><div> </div><div>Η σειρά έπαιξε στην Ελλάδα αλλά από ότι κατάλαβα ούτε η 1η σαιζόν δεν τέλειωσε. Παίζει λοιπόν σε πραγματικό χρόνο κάθε λεπτό που περνά στην οθόνη είναι και ένα λεπτό δικό μας. Απιστευτα δυνατή περιπέτεια που σε κρατά σε αγωνία συνέχεια. Με το πέρασμα των σαιζόν, η σειρά γίνεται πιο σκοτείνη, παρουσίαζοντας προδοσίες, πολιτική ίντριγκα και σκληρή περιπέτεια. Σε μετέπειτα σαιζόν δε διστάζει να σκοτώσει και κεντρικούς ήρωες της σειράς ώστε να στηρίξει το story-line. </div><div> </div><div>Όπως είπα υπάρχουν στοιχεία υπερβολής αλλά που ζείτε αν δεν το περιμένατε;</div><div> </div><div>Ουφ. Αυτά ελπίζω να σας βοήθησε καθόλου. Άντε φιλάκια πολλά! </div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-3821584536024264632?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-83479395766413910332006-12-22T12:58:00.000+02:002006-12-22T13:11:50.826+02:00Ο φόβος που έχει πιάσει τους Βρετανούς έχει φτάσει στο απροχώρητο. Χριστουγεννιάτικα πάρτυ ακυρώνονται , το Λονδίνο φέτος για πρώτη φορά δεν στολίστικε ουσιαστικά, κάλαντα δεν ακούγονταν στους δρόμους (εκτός από το καταραμένο-να-ναι-να-του-καεί-το-βίντεο Last Christmas), στα σχολεία τα χριστουγεννιάτικα πάρτυ ονομάστικαν πάρτυ χειμερινών διακοπών, τα γραμματόσημα που παραδοσιακά κάθε χρόνο είχαν χριστιανικές φιγούρες την εποχή των Χριστουγέννων είχαν φέτος ένα στολισμένο δεντράκι και τέλος δεν επέτρεψαν σε μαθητές να ανταλλάξουν χριστουγεννιάτικες κάρτες για να μη στενοχωρηθούν οι αλλόθρησκες μειονότητες που γιορτάζουν οι Χριστιανοί τα Χριστούγεννα. <br /><br />ΕΛΕΟΣ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ! Ξεκολλάτε! Έχουμε ανεξιθρησκεία ή δεν έχουμε; Υποτίθεται πέθαναν τόσοι άνθρωποι για να κερδίσουμε αυτό το δικαίωμα. Ο υπερβολικός ζήλος για politically correctness έχει καταντήσει ζυγός! Δεν μπορούνε λέει στα σχολεία να λένε το γνωστό πίνακα "blackboard" για να μην παρεξηγηθούν τα μαύρα παιδάκια. Μα δεν καταλαβαίνουν ότι με αυτές τις πράξεις προσβάλλουν περισσότερο τις εθνικές μειονότητες;<br /><br />Όμως σε αυτή τη χώρα ζω... όποτε σύμφωνα με το αγγλικό πνεύμα του χειμερινού ηλιοστασίου σας δίνω τις θερμότερες ευχές μου:<br /><br />Please accept without obligation, express or implied, these best wishes for an environmentally safe, socially responsible, low stress, non addictive, gender and religion neutral celebration of the winter solstice holiday and further for a fiscally successful, personally fulfilling, and medically uncomplicated onset of the generally accepted calendar year (including, but not limited to, the Christian calendar, but not without due respect for the calendars of choice of other cultures (even the Welsh).<br /><br />The preceding wishes are extended without regard to the race, creed, colour, age, physical ability, religious faith, ‘choice of computer platform’ or sexual preference of the wishee.<br /><br />Καλά Χριστούγεννα σε ΟΛΟΥΣ!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-8347939576641391033?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-84005151800532435302006-12-18T23:00:00.000+02:002006-12-18T23:15:07.719+02:00Την παρασκευή έγινε το πάρτυ της δουλειάς μου. Αισίως έκλεισα 16 ώρες την παρασκευή στο Harrogate εφόσον ήμουν από τις 7 το πρωί εκτός σπιτιού. Στο πάρτυ ήρθαν εργαζόμενοι της εταιρείας από όλα τα γραφεία (ακόμα και τη στοκχόλμη) και έμειναν στο ξενοδοχείο που έκλεισε το αφεντικό μας με τον οποίο είμαστε ευτυχείς που δουλεύουμε στο ίδιο κτίριο. (Αν καταλάβαινε και ελληνικά θα συνέχιζα το γλύψιμο).<br /><br />Όλα πληρωμένα, φαγητό, ποτά αρκετά για να μεθύσουν όλοι 5 φορές, όλα πληρωμένα. Όμως τι να το κάνεις; Αγγλικό πάρτυ. Συγνώμη κιόλας, αλλά αυτός ο λαός δεν ξέρει να διασκεδάζει. Μετά τη δουλειά πήγα κι άλλαξα στο σπίτι ενός συνεργάτη. Όλα εντάξει δε λέω, και μετά 2 μπυρίτσες σε pub άξιζαν, αλλά στο πάρτυ, πολύ ξενέρωτα. Δεν ξέρω αν ήταν η χάλια μουσική του ξενοδοχείου ή ο λαός αλλά ένιωσα ότι δεν κολλάω. Κι έιναι γενικό το φαινόμενο. Ποτέ δε κατάλαβα γιατί η μοναδική ερμηνεία διασκέδασης σε αυτό το λαό πάει χέρι χέρι με τους Ανώνυμους Αλκοολικούς. Δε λέω κι εμείς πίνουμε σα λαός αλλά δεν γίνομαστε έτσι, και πάνω από όλα ξέρουμε να διασκεδάζουμε.<br /><br />Φοβάμαι πως στα 26 μου, δε θα μπορέσω να προσάρμοστω σε ένα τέτοιο τρόπο διασκέδασης ποτέ. Όμως τις δημόσιες σχέσεις μου τις έκανα. Την παρασκευή που έρχεται η εταιρία κλείνει και η τρίμηνη δοκιμαστική περίοδος τελειώνει. Το ερώτημα είναι θα με κρατήσουν μόνιμα; Η απάντηση φαίνεται να είναι πως ναι. Σε μια συζήτηση με το αφεντικό μου (και δεν εννοώ κάποιο προιστάμενο αλλά τον ίδιο τον ιδιοκτήτη) μου είπε πως μετά από το παρόν project θα πρέπει να αναλάβω 2 άλλα επειδή είμαι ο καταλληλότερος για τη δουλειά. ΟΛΕΕΕ λέγε μου τέτοια άρχηγε!<br /><br />Άντε τώρα να συζητήσουμε και για αυξησούλα, αυτοκινητάκι εταιρικό, κινητό, πλοίο, σπίτι και τα άλλα που θα πρέπει να μου προσφέρει η δουλειά! Με συγχωρείτε τώρα πρέπει να ξυπνήσω και να πάω δουλειά!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-8400515180053243530?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-35255228316810932122006-12-14T17:27:00.000+02:002006-12-14T17:29:14.646+02:00Με αφορμή του <a href="http://nisyrios.blogspot.com/2006/12/post.html">post</a> του Νισυρίου θα θέλα να καταθέσω σε εσάς τους θαυμαστές μου τις δικές μου σκέψεις να τις κάνετε ευαγγέλιο και να προσκηνάτε κάθε πρωί, προ και μετά του φαγητού.<br /><br />Έχω μαζέψει πολλά χαρτιά, σαν αυτά που αναφέρει ο φίλτατος νισύριος, Αγγλικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Πτυχίο Πληροφορικής, Μαστερ και σύντομα θέλω να πιστεύω το διδακτορικό μου. Για πολλά χρόνια είχα κι εγώ τη λογική της συλλογής χαρτιών ώστε να μπορέσω να βρω δουλειά εύκολα κλπ. Όμως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Ποτέ δεν είναι άσπρο - μαύρο εκτός αν είναι στο δημόσιο. Σήμερα δε χρειάζεσαι χαρτιά, χρειάζεσαι "την ευκαιρία".<br /><br />Χρειάζεσαι έναν εργοδότη που να σου δώσει την ευκαιρία να μπεις σε ένα χώρο να τρίψεις τη μούρη σου και να μάθεις τη δουλειά. Εντάξει υπάρχουν επαγγέλματα που αναγκαστικά θέλεις τα χαρτιά, αλλά κι όσοι τα έχουν νομίζετε ότι βρίσκουν δουλειά εύκολα;<br /><br />Όταν θα τελειώσεις με το πτυχίο, δε θα έχεις την απαιτούμενη εμπειρία για τις δουλειές που θα μπορείς να κάνεις και θα θέλες να έχεις, και θα θεωρείσαι "overqualified" για αυτές που μπορείς να κάνεις με κλειστά τα μάτια. Για να βρω τη δουλειά που έχω τώρα, μου πήρε πάνω από 100 αιτήσεις και ξέρετε σε πόσες συνεντεύξεις με φώναξαν; Πέντε!<br /><br />Υπάρχει ένα ρητό που λέει : " Those who can't do, teach". Ισχύει ; Δεν ξέρω. Αυτή τη στιγμή η δουλειά που έχω είναι αυτή που ονειρευόμουν να έχω όταν πρωτομάθαινα τις πρώτες γραμμές pascal στο γυμνάσιο. Ονειρευόμουν όμως να γίνω και καθηγητής στο πανεπιστήμιο. Τα τελευταία δύο χρόνια και μετά από τόσες και τόσες απορρίψεις άρχισα να αναθεωρώ τη συλλογή των χαρτιών μου. Άρχισα να αμφιβάλλω για τις γνώσεις και ικανότητες μου! Δεν ήξερα αν τελικά διάλεξα λάθος δρόμο. Ξέρω κατά κάποιο τρόπο τι περιλαμβάνει το καθηγητιλίκι. Δίδασκα σε δημοτικό τα βασικά περί Υπολογιστών όσο ήμουν φοιτητής στην Ελλάδα, και ένα εξάμηνο στο πανεπιστήμιο εδώ στην Αγγλία. Δεν είναι και ιδιαίτερα δύσκολο. Μου έρχεται πολύ φυσικό να διδάσκω, αν και μερικές φορές δεν έχω υπομονή με άτομα που δεν ενδιαφέρονται να μάθουν. Όμως δεν μπορώ να αρνηθώ το πόσο σημαντικό είναι να υπάρχουν καθηγητές. Ξέρω πολλούς συμφοιτητές μου που διορίστικαν και επειδή τους ξέρω, είμαι σίγουρος πως τα παιδιά τους θα αποκτήσουν καλές βάσεις. Είναι όλοι οι νεο-διοριζόμενοι έτσι όμως; Και ακόμα πιο σημαντικό, θα μείνουν έτσι;<br /><br />Δεν μπορώ να αρνηθώ ότι πέραν του ότι μου αρέσει να είμαι καθηγητής, σκέφτηκα και τα καλά των 3.5 μηνών διακοπών, και τους καλούς μισθούς και τη μονιμότητα. Όμως τώρα είμαι ιδιωτικός υπάλληλος. Σαν "Αρχιτέκτονας Συστημάτων" (πιασάρικος τίτλος που σημαίνει ότι είμαι προγραμματιστής) εδώ που δουλεύω έμαθα περισσότερα σε 3 μήνες από όσα θα μάθαινα σε 2 χρόνια σπουδάζοντας. Πάντα πίστευα ότι το πανεπιστήμιο, απλά σου μαθαίνει να "μαθαίνεις". Σου βάζει τις βάσεις και όταν αρχίσεις δουλειά μαθαίνεις κανονικά. Τώρα άρχισα να αναθεωρώ. Δε βιάζομαι να διοριστώ καθηγητής. Ίσως το επιδιώξω όταν κουραστώ, όμως άρχισα να σκέφτομαι την πιθανότητα να φτιάξω μια καριέρα στον ιδιωτικό τομέα πρώτα. Γιατί; Μα γιατί κάποιος μου έδωσε την ευκαιρία. Την ευκαιρία για να αποκτήσω την πολυπόθητη εμπειρία.<br /><br />Πριν τη δουλειά που έχω τώρα έπρεπε να βρω κάτι άμεσα για να σταθώ στα πόδια μου. Βρήκα τότε μια δουλειά σε τηλεφωνικό κέντρο. Πίστευα ότι με τα προσόντα μου θα με προωθήσουν σε ανάλογο πόστο πολύ σύντομα. Η εταίρια (Μεγάλη εταιρία φυσικού αερίου της Μεγ. Βρετανίας) δεν ήθελε σκεφτόμενους υπαλλήλους. Ήθελε άτομα που να μη σκέφτονται, να μην παίρνουν πρωτοβουλίες να ακολουθούν εντολές και να λειτουργούν σαν φυλακισμένοι. Εκεί κατάλαβα ότι τα χαρτιά μου δε θα μετρούσαν ποτέ αν δεν ήμουν καλός στις πωλήσεις.<br /><br />Είναι όμως αυτό το χαρτί που θα μου επιτρέψει στο μέλλον να κάνω αίτηση για δουλειά στο πανεπιστήμιο. Όμως εγώ είμαι υπέρ των ιδιωτικών πανεπιστημίων, Θα ανοίξουν θέσεις για δουλειά και περισσότερα παιδιά θα μπορέσουν να μορφωθούν. Στο δημόσιο θα υπάρχει πάντα ανταγωνισμός, μέσο, μαχαιρώματα. Εντάξει θα χειροτερέψει λίγο το πράγμα με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, όμως για τα παιδιά που τα ενδιαφέρει ο ιδιωτικός τομέας θα τους δώσει τα απαραίτητα εφόδια για τη δουλειά που θέλουν να κάνουν.<br /><br />Το μόνο που θα θέλουν μετά θα είναι η "ευκαιρία".<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-3525522831681093212?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-28136934559216304652006-11-30T16:57:00.000+02:002006-11-30T16:58:40.784+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/6480/1756/1600/593324/SteliosHajiIoannou.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger2/6480/1756/200/480184/SteliosHajiIoannou.jpg" border="0" /></a><br /><div>Να χαρώ εγώ ελληνικό Δαιμόνιο. Όχι μόνο γαμεί και δέρνει στο χώρο των επιχειρήσεων αλλά νάτος που μας χρήζεται και ιππότης από τη Βασίλισσα της Αγγλίας για την προσφόρα του στην κοινωνία. Κατώτερο μέλος των ιπποτών μεν, αλλά Ιππότης όπως και να το κάνεις. </div><br /><div><br />Ο Στέλιος Χατζηιωάννου, ο ιδρυτής της EasyJet έγινε Ιππότης χτες και κόλλησε κι ένα ωραίο Sir πριν το όνομα του. Άντε κι η σειρά μας τώρα. ... Sir Compiler. </div><br /><div><br />Για όσους θέλουν να μάθουν περισσότερα για τον Sir Stelios Haji-Ioannou ακολουθείστε το <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Stelios_Haji-Ioannou">link</a>. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-2813693455921630465?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-30631216125099275012006-11-28T19:20:00.000+02:002006-11-28T19:32:51.608+02:00Δυστηχώς η δουλειά μου είναι στα τσακίδια. Κάθε πρωί σηκώνομαι στις 07:00 και γυρνάω σπίτι 19:00. Καλό ε; Τι να κάνεις όμως που δεν παίζει αυτοκίνητο και η δουλεία, ναι δουλεία γράφει όπως λέμε σκλαβιά, είναι σε άλλη πόλη;<br /><br />Κάθε πρωί λοιπόν βλέπω τα ίδια πρόσωπα που παίρνουν το ίδιο τρένο με μένα. Πράγματα που προσέχεις όταν βαριέσαι. Μια κοπέλα με ένα συνεχές θυμωμένο ύφος, που μιλάει επί μισή ώρα στο κινητό της. ΝΑΙ ΚΑΘΕ ΡΗΜΑΔΑ ΜΕΡΑ. Απίστευτο.<br /><br />Ένας ψηλός γεροδεμένος τύπος, τα κορίτσια σίγουρα θα θέλαν να του πιάσουν κουβέντα, ο άνθρωπος είναι αντικειμενικά ωραίος. Έλα όμως που ο τύπος πιθανότατα μόλις έπιασε δουλειά σε γραφείο εδώ στην Αγγλία και δεν έχει προλάβει να αγοράσει πολλά κοστούμια ακόμα. Κάθε μέρα φοράει το ίδιο μπεζ κοστούμι, που μάλλον το είδα κιόλας στο τοπικό ΝΕΧΤ να κοστίζει 120 λίρες. Τώρα μόλις που έσφιξαν τα κρύα τον είδα με ένα νέο παλτό. Και πάνε πάνω από δυο μήνες που τον βλέπω.<br /><br />Μια κυρία στα 35 - 40 της. Διαβάζει τη σείρα βιβλίων του Stephen King - The Dark Tower. Έχει φτάσει στο 4ο βιβλίο της σειράς (ναι διαβάζει λίγο αργά φαίνεται). Μια φορά κάθησε απέναντι μου. Όταν χτύπησε το κινητό της, άρχισε να λέει στη φίλη της τι προβλήματα περνάει ο γάμος της. Ο άντρας της είναι μα...ας και τα σχετικά.<br /><br />Αλλά από όλες ... η αγαπημένη μου φιγούρα είναι ένας πυροβολημένος. Δεν ξέρω τι παίρνει ο τύπος αλλά είναι όλα τα λεφτά. Μακρύ μαλλί, με ένα κόκκινο σημάδι στο πρόσωπό του. Φοράει ΠΑΝΤΑ ένα κοστούμι, με ένα μαύρο παλτό από πανω του. Μόλις έβαψε τα κόκκινα του μαλλιά ΚΑΤΑΜΑΥΡΑ προχτές, και κάθε μέρα φτάνει στο σταθμό διαβάζοντας βιβλίο, περιοδικό ή manga. Όλα του τα βιβλία είναι fantasy epic - lord of the rings στυλ. Μόνο μια φορά άκουγε μουσική και όλοι τον έβλεπαν να χορεύει στην πλατφόρμα. Όταν δε, ανέβηκε στο τρένο μου φάνηκε πως τα μάτια του δεν εστίαζαν... σαν να είχε πάρει κάτι "ευχάριστο".<br /><br />Είναι πολύ περιέργο δεν ξέρω κανένα τους, αλλά ξέρω τόσα για αυτούς. Και μάλλον το ίδιο κι αυτοί για μένα. Πάει και τέλειωσε όσοι ταξιδεύουν με Μέσα Μαζικής Μεταφοράς γίνονται πρώτης τάξεος κουτσομπόληδες.<br /><br />Τρέχω τώρα έχω ένα τρένο να προλάβω.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-3063121612509927501?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-9331900626427885752006-11-23T17:56:00.001+02:002006-11-23T17:56:35.119+02:00Η μεγάλη μέρα ήταν βέβαια την περασμένη πέμπτη αλλά καιρός να ρίξω μια μικρή ενημέρωση του τι έγινε. Δε μάθαμε πολλές λεπτομέρειες από τον πωλητή που ανέλαβε το πρόγραμμα μας. Τη Δευτέρα καθώς ερχόμουν στην εταιρία συνάντησα τον ιδιοκτήτη και γενικό διευθυντή της εταιρίας. Μετά τις σχετικές καλημέρες μου λέει εμμέσως πλην σαφώς ότι το πρόγραμμα πήγε καλά. Τον ρώτησα περισσότερες λεπτομέρειες για το πως πήγε η παρουσίαση και μου είπε πήγε πάρα πολυ καλά. Όμως μου αποκάλυψε και κάτι που δεν ήξερα.<br />Την Παρασκευή έγινε μια δεύτερη παρουσίαση του προγράμματος σε εταιρία ΚΟΛΟΣΣΟ που έδειξαν όχι απλό ενδιαφέρον αλλά λέει το "ΛΑΤΡΕΨΑΝ". Η συγκεκριμένη εταιρία (δεν μπορώ να αποκαλύψω όνομα λυπάμαι) έχει τη δυνατότητα να αγοράσει και να εγκαταστήσει μέχρι και 40.000 αντίτυπα (αν και ρεαλιστικά κοιτάμε για τα μισά περίπου) που θα φέρει εκατομμύρια λίρες στην εταιρία. Ακολουθούν και άλλες εταιρίες παρακάτω. Είναι βέβαιο πως όταν η μια το αγοράσει, όλες οι ανταγωνίστριες εταιρίες θα το αγοράσουν σύντομα, με τροποποιήσεις φυσικά. Διότι η κάθε εταιρία δε θα το αγοράσει αποκλειστικά! Το αποτέλεσμα; Όπως γίνεται πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις. Οι developpers παίρνουν μην πω καλύτερα, και οι πωλητές και τα αφεντικά όλα τα κέρδη. Τέλεια... άντε σας αφήνω τώρα πάω να κλάψω με την ησυχία μου!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-933190062642788575?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-89514237766291207052006-11-15T19:10:00.000+02:002006-11-15T19:19:42.977+02:00Σήμερα είμαι ό μόνος από την ομάδα που έσκασε μύτη στη Δουλειά. Η υπόλοιπη ομάδα έφυγε για νότο καθώς είχαν προγραμματισμένο διήμερο ταξίδι. Κι έτσι έμεινε μοναχούλης ο μικρός Compiler για δυο μερούλες. Όχι κι άσχημα το γραφείο δικό μου, μουσικούλα κλπ. Στο κάτω κάτω της γραφής το demo για το presentation αύριο είναι έτοιμο.<br /><br />Πόσο γελασμένος ήμουν.<br /><br />Α ναι δε σας είπα, το demo το έχει πλέον στα χέρια του ο πωλητής της εταιρίας. Είναι αυτός που θα κάνει την προώθηση στα κατάλληλα άτομα. Αύριο έχει ραντεβού με μια εταιρία κολοσσό που αν πετύχει και πουν το ναι, θα φέρει μερικές εκατοντάδες χιλιάδες λίρες στα χρηματοκιβώτια της εταιρίας. Έλα μου όμως που χτες το βράδυ μετά το σχόλασμα με ενημέρωσαν για bugs τα οποία έπρεπε απαραιτήτως να φύγουν μέχρι άυριο.<br /><br />Σήμερα είμαι στη δουλειά από τις 8:30, και δουλεύω για να βγάλω bugs από κώδικα που έγραψαν άλλοι διότι εντελώς συμπτωματικά αυτοί οι "άλλοι" δεν είναι παρώντες σήμερα και αύριο. Ευτυχώς τα κατάφερα, αλλά είναι πολύ εύκολο, ώντας ο νεότερος στην ομάδα αν πάει κάτι στραβά να τα ρίξουν σε μένα όλα. Θέλω να πιστεύω πως όλα θα πάνε καλά. Έκανα τεράστιες αλλάγες στον κώδικα, και ποντάρω ότι το έκανα πιο σταθερό.<br /><br />Άντε θα σας πω αύριο πως πήγε.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-8951423776629120705?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-40489983837645271692006-11-10T17:51:00.000+02:002006-11-10T18:48:28.249+02:00Με αφορμή το <a href="http://iliotropio.blogspot.com/2006/11/blog-post.html">post</a> της Ka8y θα θέλα να καταθέσω κι εγώ τις εντυπώσεις από τον ιδιωτικό τομέα του εξωτερικού. Παντού είναι τα ίδια. Όλοι είναι ευγενικοί, εξυπηρετικοί και καλοί μέχρι να στρίψεις την πλάτη σου. Τότε βγαίνουν τα μαχαίρια, ρόπαλα, σιδερογροθιές και μυγοσκοτώστρες εναντίον σου.<br /><br />Έχω διαπιστώσει ότι στη δουλειά που είμαι όλοι μα Όλοι, θα κατηγορήσουν τον άλλο για μια μαλακία που γίνεται. Στην ομάδα μου είμαστε τρία άτομα με εμένα να είμαι ο τελευταίος τροχός της αμάξης. Έχουμε έναν Project Manager, ενα Senior Systems Architect και εμένα που είμαι απλά Systems Architect. Η όλη κόντρα πηγάζει από το 2ο που ενώ είναι πιο πολλά χρόνια στην εταιρία, έκαναν τον άλλον Project Manager κι όχι επειδή το αξίζει απλά γιατί τα πράγματα είναι λίγο φλου.<br /><br />Ο τύπος λοιπόν είναι 35 χρονών, (και για να προσθέσω το κουτσομπολιό μου, έχει 2χρονο παιδί με 19 χρονη... ) you do the math. Αλλά φέρεται σαν παιδί. Είναι πραγματικά ευφυέστατος, και πολλές φορές οι γνώσεις του προκαλούν το θαυμασμό, αλλά όποτε ανοίξει το στόμα του να κάνει κάποιο σχόλιο, θα θέλεις να του σπάσεις τα μούτρα.<br /><br />Μόλις προχτές μου ζητήσαν τελευταία στιγμή να γράψω μια ρουτίνα. Εντάξει λέω εφόσον το θέλετε θα το κάνω άσχετα αν πλησιάζουμε πολυ κοντά στη προθεσμία για το demo. Το γράφω κι εγώ όπως όπως για να πετύχω functionality και τίποτα παραπάνω γιατί δεν έχω το χρόνο να κάνω κανονικό design και έρχεται ο τυπάς με ένα υφάκι...<br /><br />-"Έκανες τη ρουτίνα όπως σου την είπα;"<br />-"Όχι, δουλεύει όμως και μετά την παρουσίαση του Demo, θα το αλλάξω γιατί θα είμαι πιο χαλαρός"<br />-"Ok, μου λέει, αν είναι πέρα των δυνατοτήτων σου πες μου να το κάνω εγώ"<br /><br />ΤΙ ΛΕ ΡΕ ΜΠΑΡΜΠΑ;;; μην ανέβω πάνω και σε κάνω γκάιντα στο βρωμόξυλο. ΗΜΟΥΝ ΣΑΦΗΣ, δεν έχω το χρόνο τώρα γιατί ΑΠΛΑ ΞΑΝΑΓΡΑΦΩ ΟΤΙ ΚΩΔΙΚΑ ΕΓΡΑΨΑ ΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ 2 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΜΕΣΑ ΣΕ 2 ΜΕΡΕΣ, ΑΠΛΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑΤΙ ΣΟΥ ΚΑΥ...Ε ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙΣ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΤΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ.<br /><br />Και όλη του η στάση είναι τέτοια. Θα βρει μια οποιαδήποτε τρύπα κάπου, και θα κρατήσει το στόμα του κλειστό. Δε θα το φανερώσει. Ακόμα κι αν ήταν να γίνει παρουσίαση, δε θα πει τίποτα για να σε δει να γελοιοποιήσαι. Αλλά έτσι είναι ο άνθρωπος, δεν χάνει ευκαιρία να το παίξει ΜΕΓΑΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΑΡΑΣ αλλά σαν συνεργάτης σκάτα με ρίγανη... και δε μου αρέσει κι η ρίγανη.<br /><br />Χτες συγκεκριμένα, πιάνω τον project manager και του λέω μην κάνεις το τάδε, γιατί δε θα δουλέψει πρέπει να τελειώσουμε το δείνα κομμάτι πρώτα. Δεν το σκέφτηκε ο άνθρωπος πιο πριν και του το είπα εγώ... βέβαια κι αυτός δε το σκέφτηκε διότι δεν έχει δουλέψει το πρόγραμμα τόσο πολύ ώστε να ξέρει τα τερτίπια του. Μόλις το ανέφερα το περιστατικό στην ΠΡΟΣΩΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ C++ επάνω μου λέει:<br /><br />-"Α ναι το είχα δει το λάθος αλλά δεν του το είπα για να δω πως θα αντιδράσει όταν θα το δεί ο διευθυντής".<br /><br />Από εκεί κατάλαβα τι γίνεται. Ζούγκλα - ζούγκλααα λέω<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-4048998383764527169?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-78359431177705327302006-11-05T15:07:00.000+02:002006-11-05T15:21:23.345+02:00Αυτό μας χαρακτηρίζει την τελευταία εβδομάδα εφόσον η παρέα απέκτησε νέο στέκι. Όχι απαραίτητα από επιλογή μας αλλά ως συνέπεια κάποιων συμβάντων. Η 28η Οκτωβρίου γιορτάζεται πολλαπλώς εδώ στο leeds και σε μια μικρή παρέα Ελλήνων και Κυπρίων. Πέραν της εθνικής εορτής, έχουμε 2 ακόμα λόγους... Τα γενέθλια της Chrys μου και την επέτειο δύο καλών φίλων.<br /><br />Όσο εμείς κάναμε το παρτάκι μας το περασμένο Σάββατο, το φιλικό μας αυτό ζευγάρι βγήκαν για φαγητό για ένα πιο ρομαντικό δείπνο πριν έρθουν στο πάρτυ λίγο αργότερα. Μαζί τους έφεραν και ένα δώρο στην Chrys... το τηλέφωνο του ιδιοκτήτη του Bar - Restaurant. Δύο μέρες μετά έπιασε δουλειά ως πιανίστρια να παίζει τα βράδια στο Bar του εστιατορίου... Κατά συνέπεια όλοι πηγαίνουμε εκεί για να απολαύσουμε τη μουσική και να πιούμε τα cocktails μας. Είναι ωραία όταν μπορείς να κάνεις και παραγγελιές στην πιανίστρια!!!<br /><br />Το καταπληκτικό ήταν όταν η Chrys είπε ότι δεν είχε τι άλλο να παίξει το τελευταίο εικοσάλεπτο, κι άρχισε να παίζει τραγούδια ελληνικά αλλά σε πιάνο instrumental έκδοση όπως το "Παρθένα της γειτονιάς" <em>(Βουγιουκλάκη "Μέσα σε αυτή τη βάρκα είμαι μονααααχήηη")</em> που ενώ τα Αγγλάκια δεν καταλάβαιναν τίποτα εμείς πεθάναμε στο γέλιο.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-7835943117770532730?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1161894544216889242006-10-26T23:18:00.001+03:002006-11-03T21:36:02.664+02:00Μαύρα μάτια βρε παιδί... Έγιναν τόσα πολλά από το τελευταίο post μέχρι τώρα. Δεν έχει νόημα ούτε να τα αναφέρω ούτε να τα ανακυκλώνω. Ήταν η χειρότερη ίσως περίοδος της ζωής μου, αλλά... ΤΕΛΕΙΩΣΕ!<br /><br />Το blog θα ξανα-ξεκινήσει όπως παλιά.. με φάσεις αξιόλογες για σχολιασμό που συναντάμε όλοι εδώ στο "νησί" καθώς και art, comics και σχέδια που κάνω στο σχεδόν ανύπαρκτο ελεύθερο χρόνο μου.<br /><br />Επίσης θα ξεκινήσει ένα νέο. Αυτό θα είναι λίγο διαφορετικό... λίγο πιο τεχνικό και μάλλον κατά κανόνα πιο βαρετό αλλά όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να κοιτάξει. Περισσότερα εκεί!<br /><br />αυτά προς το παρόν.... τα ξαναλέμε σύντομα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-116189454421688924?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1142768666493608522006-03-19T13:19:00.000+02:002006-11-03T21:36:02.545+02:00<strong>by Dr. Compiler</strong><br /><strong></strong><br /><strong>Εισαγωγή</strong><br />Με αφορμή το <a href="http://dtsomp.blogspot.com/2006/03/blog-post_08.html">post</a> του dtsomp για το τέλος του διαδικτύου, ένιωσα πως κάποιος που κάνει διδακτορικό δεν μπορεί να μην έχει μια εμπεριστατωμένη επιστημονική άποψη επί του αντικειμένου.<br /><br /><strong>Περίληψη</strong><br />Ο Dr. Compiler λοιπόν ανακοινώνει τα αποτελέσματα αυτής της πολυετής μελέτης που αποτελεί το "ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ".<br /><br /><strong>1. Αρχιτεκτονική του Internet</strong><br />Το Internet έχει μια χαώδη αρχιτεκτονική και είναι αδύνατον να χαρακτηριστεί με απλό τρόπο.<br /><br /><strong>2. Το τέλος του Internet</strong><br />Έχουν εμφανιστεί πολλές σελίδες που φέρουν τον τίτλο "Η τελευταία σελίδα του Internet", όμως ποια είναι η σωστή; Ο αγαπητός συνάδελφος dtsomp ανακάλυψε μια από αυτές αλλά σε καμιά περίπτωση δεν αποτελεί τη μοναδική. Παρακάτω λοιπόν παραθέτω τα αποτελέσματα της έρευνας μου που μετά από πολύ καιρό αναγνωρίζεται διεθνώς και θα δημοσιευτεί στο ετήσιο journal της IEEE του έτους 2041.<br /><br />Οι παρακάτω σελίδες όλες ευελπιστούν να αποτελούν την τελευταία σελίδα του Διαδικτύου:<br /><a href="http://www.1112.net/lastpage.html">http://www.1112.net/lastpage.html</a><br /><a href="http://www.shibumi.org/eoti.htm">http://www.shibumi.org/eoti.htm</a><br /><a href="http://home.att.net/~cecw/lastpage.htm">http://home.att.net/~cecw/lastpage.htm</a><br /><a href="http://www.internetlastpage.com/">http://www.internetlastpage.com/</a><br /><a href="http://www.theverylastpageoftheinternet.com/">http://www.theverylastpageoftheinternet.com/</a><br /><a href="http://www.w3schools.com/HTML/lastpage.htm">http://www.w3schools.com/HTML/lastpage.htm</a><br /><a href="http://www.geocities.com/SunsetStrip/Lounge/5593/End/index.html">http://www.geocities.com/SunsetStrip/Lounge/5593/End/index.html</a><br /><a href="http://www.frank-hilger.de/fun/lastpage.html">http://www.frank-hilger.de/fun/lastpage.html</a><br /><br />Όμως ποια από όλες είναι πράγματι η τελευταία; Ενδείξεις έχουμε ότι μάλλον είναι η πρώτη στη λίστα που παραθέτω ως λείμμα. Διότι η τελευταία ακολουθεί πάντα μιαν άλλη, την προτελευταία. Ανακάλυψα λοιπόν την πρωτελευταία σελίδα που βρίσκεται στο παρακάτω URL:<br /><div>second to last</div><div><a href="http://attrition.org/misc/stl.html">http://attrition.org/misc/stl.html</a></div><div></div><div>Επομένως η τελευταία πρέπει να είναι αυτή που ακολουθεί την πρoτελευταία. </div><div></div><div><strong>3. Η αρχή του Internet</strong></div><div>Ότι όμως έχει ένα τέλος πρέπει αναγκαστικά να έχει και μια αρχή. Οι έρευνες ενός Δόκτωρος Compiler πρέπει να είναι αναγκαστικά πλήρεις. Ανακάλυψα λοιπόν και σελίδες που αποτελούν την αρχή του κολοσσού που λέγεται Διαδίκτυο. Αυτές οι σελίδες παραθέτονται παρακάτω:</div><br /><br /><a href="http://www.internetfirstpage.com/">http://www.internetfirstpage.com/</a><br /><a href="http://www.genesis.net.au/~first/">http://www.genesis.net.au/~first/</a><br /><a href="http://www.nvsd44.bc.ca/sites/ReportsViewOneM.asp?RID=2529">http://www.nvsd44.bc.ca/sites/ReportsViewOneM.asp?RID=2529</a><br /><br /><strong>4. Future Work</strong><br />Στις προσεχείς μελέτες πρόκειται να αποκαλύψω ποια είναι η Κεντρική Σελίδα του Διαδικτύου και λειτουργεί ως ο ομφαλός του Internet. Επίσης επιστημονικό ενδιαφέρον προκαλεί τι υπάρχει πέραν του τέλους και πριν την αρχή. Υπάρχει ένα διαδικτυακό Big Bang? Ή μήπως στο τέλος του Internet πέφτεις απο κάτω; Αστικοί και Διαδικτυακοί Θρύλοι που πρέπει να εξακριβωθούν από την επιστημονική κοινότητα.<br /><br /><strong><em>Dr. Compiler</em></strong><br /><strong><em>IEEE consultant</em></strong><br /><strong><em>Internet expert </em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-114276866649360852?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1141814344338648062006-03-08T12:25:00.000+02:002006-11-03T21:36:02.485+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6940/1300/1600/scarred-wolf.0.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6940/1300/320/scarred-wolf.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6940/1300/1600/scarred-wolf.jpg"></a><br />Αυτός είναι ένας ... να πω ψηφιακός πίνακας που έγινε εξ ολοκλήρου στο photoshop. Η σκηνή είναι από παιχνίδι φαντασίας, όπου δύο εξερευνητές ενός αρχαίου τάφου, αντιμετωπίζουν έναν σημαδεμένο λύκο, που έχει κάνει εκεί το λημέρι του και σημαδεύτηκε από κάποιον άλλον εξερευνητή που δεν κατάφερε να ξεφύγει με τη ζωή του.<br /><br />Είναι η πρώτη μου απόπειρα να ζωγραφίσω κάτι χωρίς να το δουλέψω πρώτα στο χαρτί. Επίσης δεν έκανα καθόλου σχεδιάγραμμα, αλλά ξεκίνησα κατευθείαν με ψηφιακά πινέλα και χρώματα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-114181434433864806?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1139964382494934812006-02-15T02:43:00.000+02:002006-11-03T21:36:02.431+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6940/1300/1600/magic-sunset.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6940/1300/200/magic-sunset.jpg" border="0" /></a><br />Η τελευταία μου σύνθεση στο photoshop. Δεν ξέρω ποιος τράβηξε την αρχική φωτογραφία όμως όποιος κι αν είναι τράβηξε το ηλιοβασίλεμα από το βόρειο πόλο όπου φαίνεται πλησιέστερα το φεγγάρι.<br /><br />Ποιο μέρος είναι καλύτερο για να συναντηθούν μαγικά πλάσματα;<br /><br />Ελπίζω να σας αρέσει!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-113996438249493481?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1138752206484118702006-02-01T02:01:00.000+02:002006-11-03T21:36:02.372+02:00Ίσως και το χειρότερο ταξίδι που έκανα ποτέ στην Ελλάδα. Μπορεί και να ήταν η χειρότερη εβδομάδα της ζωής μου. Δε με νοιάζει όμως...<br /><br />περαστικά σου πατέρα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-113875220648411870?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1137271715214278062006-01-14T22:40:00.000+02:002006-11-03T21:36:02.320+02:00Καλά καλά, ο όρος "θείες" είναι λίγο ψωνίστικος αλλά είναι λογοπαίγνιο κυρίως. Μου είχε μπει μήνες στο μυαλό να αλλάξω μια φωτογραφία έτσι ώστε να δείχνει τα 3 επίπεδα της ζωής μας (Παράδεισος - Γη - Κόλαση). Σήμερα το τελείωσα. Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη από μένα και είναι ένας ναός εδώ στο Leeds. Μπορείτε να δείτε την αρχική φωτογραφία επίσης. Πιστεύω πως το αποτέλεσμα είναι αξιοπρεπής...<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6940/1300/1600/Leeds-Parish-Church.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6940/1300/200/Leeds-Parish-Church.jpg" border="0" /></a><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6940/1300/1600/Heaven-Earth-Hell.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6940/1300/200/Heaven-Earth-Hell.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-113727171521427806?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1137181942366706082006-01-13T21:44:00.000+02:002006-11-03T21:36:02.263+02:00Είχα όρεξη να παίξω λίγο με το photoshop σήμερα, και αποφάσισα να ακολουθήσω μερικά tutorials μπας και αρπάξω και τίποτα. Πως σας φαίνονται;;<br /><br /> Ένας όμορφος πλανήτης, που εκρήγνυται, και μια εικόνα της παραλίας της Θεσσαλονίκης σε Heat Vision.<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6940/1300/1600/exploding-planet.1.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6940/1300/200/exploding-planet.jpg" border="0" /></a><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6940/1300/1600/planet.0.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6940/1300/200/planet.jpg" border="0" /></a><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6940/1300/1600/heat-vision.1.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6940/1300/200/heat-vision.0.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-113718194236670608?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1137164367386492582006-01-13T16:53:00.000+02:002006-11-03T21:36:02.152+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6940/1300/1600/white%20tower.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6940/1300/320/white%20tower.jpg" border="0" /></a><br />Εκτάκτως και για μια βδομάδα, κατεβαίνω την επόμενη Παρασκευή Θεσσαλονίκη.<br /><br />Πείτε στο Δήμαρχο, ότι δε θέλω υποδοχές και κόκκινα χαλιά τα έχω πραγματικά βαρεθεί.<br /><br />Θεσσαλονίκη έρχομαι!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-113716436738649258?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1135803877295995682005-12-28T23:01:00.000+02:002006-11-03T21:36:02.100+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6940/1300/1600/spar-comic.0.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6940/1300/320/spar-comic.0.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6940/1300/1600/spar-comic.jpg"></a><br />Ένα comic που ήθελα να κάνω πολύ καιρό κυρίως για μένα και ένα φίλο μου. Αυτή είναι η πρώτη του σελίδα. Θα βάλω κι άλλες μόλις γίνουν.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-113580387729599568?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1135803672309182952005-12-28T22:58:00.000+02:002006-11-03T21:36:02.048+02:00Ένα λάθος που έγραψα στο προηγούμενο post οπότε και πρέπει να είμαι λίγο πιο μαλακός προς τους Άγγλους, την επόμενη του boxing day είναι bank holiday που σημαίνει αργία. Επομένως δεν είναι και τόοοσο ανάποδοι.<br /><br />Συγνώμη!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-113580367230918295?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1135695059069525232005-12-27T16:24:00.000+02:002006-11-03T21:36:01.986+02:00Είναι τα πρώτα μου Χριστούγεννα στο εξωτερικό και επομένως μακρυά από το σπίτι μου. Φέτος όμως τα περάσαμε πιο παραδοσιακά! Όσοι έχουμε απομείνει εδώ πάνω θέλαμε να φέρουμε τα ελληνικά Χριστούγεννα εδώ πάνω. Πήραμε δώρα ο ένας για τον άλλον τα τιλίξαμε και τα βάλαμε κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο για να τα ανοίξουμε τη μέρα των Χριστουγέννων. Ένα παιδί που ήρθε επίσκεψη μας έφερε επίσης μελομακάρονα (όχι αρκετά) και κουραμπιέδες. Πολύ όμορφη ατμόσφαιρα...<br /><br />Μάθαμε επίσης τις συνήθειες των Άγγλων στα Χριστούγεννα. Οι Άγγλοι που λέτε λοιπόν βγαίνουν την παραμονή Χριστουγέννων, αλλά όχι ιδιαίτερα μπορώ να πω. Μερικά club ήταν μισό-άδεια τραγική κατάσταση! Μα την επόμενη ήταν Χριστούγεννα γιατί δε βγαίνουν στο κάτω - κάτω της γραφής;<br /><br />Μπα, θα βγαίνουν ανήμερα των Χριστουγέννων. Κι όμως... Εδώ πάθαμε όλοι σοκ. ΟΛΑ ΚΛΕΙΣΤΑ! Ο..Λ..Α! Απίστευτα πράγματα. Δε λειτουργούσε τίποτα, περίπτερα (newsagents όπως τα λένε 'δω πάνω), bar-'άκια, καφετέριες, clubs τα πάντα. Τα λεοφορεία δε λειτουργούσαν και αν έπαιρνες ταξί για να πας κάπου σου έλεγαν ότι όλα είναι κλειστά. Τραγική κατάσταση.<br /><br />Τη δεύτερη των Χριστουγέννων (Boxing Day) όλα παρέμεναν κλειστά μέχρι τις 6 το απόγευμα. Λεοφορεία ακόμα δε λειτουργούσαν. Την επόμενη μέρα (σήμερα) όλοι δούλευαν και τα περισσότερα club έμεναν ανοιχτά ώς τις 4 και 6 το πρωί. <strong>ΤΙ ΑΝΑΠΟΔΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΘΕΕ ΜΟΥ! </strong><br /><br />Τελικά το ονομάσανε boxing day γιατί όποιος <em>ΕΙΝΑΙ ΞΕΝΟΣ ΕΔΩ ΠΑΝΩ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΑΡΧΙΣΕΙ ΤΟ ΜΠΟΞ ΑΠΟ ΤΑ ΝΕΥΡΑ ΤΟΥ. </em><br /><br />Χωρίς παρεξήγηση όμως, εγώ περνάω πολύ όμορφα.<br /><br /><strong>Χρονια πολλά και καλά χριστούγεννα!</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-113569505906952523?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1135119193185496242005-12-21T00:45:00.000+02:002006-11-03T21:36:01.927+02:00<span style="font-family:Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif;font-size:85%;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-weight: bold;">ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ!! Έψαχνα στο <a href="http://www.in.gr/">www.in.gr</a></span> <span style="font-weight: bold;">για τα τελευταία νέα και έπεσα πάνω σε αυτό το άρθρο... το σχετικο link είναι αυτό <a href="http://www.in.gr/tech/googlebombing-ote.asp">http://www.in.gr/tech/googlebombing-ote.asp</a> Αλλά για όποιον βαριέται να πηγαίνει το έκανα copy-paste εδώ.<br /></span></span></span></span> <p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/6940/1300/1600/firsthit.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6940/1300/320/firsthit.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-family:Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif;font-size:85%;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-weight: bold;"></span></span></span></span></p> <p><span style="font-family:Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif;font-size:85%;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-weight: bold;"></span>Με "καζάνι που βράζει" μοιάζει το ελληνικό ίντερνετ καθώς η on-line κοινότητα των χρηστών</span></span> </span>θεωρεί ότι έχει πέσει θύμα εμπαιγμού, καθώς -σύμφωνα με τις θέσεις των Ελλήνων χρηστών του διαδικτύου- δεν τηρήθηκαν οι προεκλογικές εξαγγελίες της κυβέρνησης για φθηνό ίντερνετ και δεν γίνονται ενέργειες για τη βελτίωση των ευρυζωνικών υποδομών στην ελληνική περιφέρεια, η οποία κυρίως πλήττεται από την αύξηση στο τιμολόγιο του ΕΠΑΚ.</p> <p><b>"Υπόσχεση που δεν τηρήθηκε</b> " </p> <p>Οι αντιδράσεις των χρηστών συνοψίζονται στο γεγονός ότι δεν τηρήθηκε η κυβερνητική υπόσχεση για "φθηνό ίντερνετ".</p> <p> Δια του λόγου το αληθές, οι ιστοσελίδες των χρηστών παραπέμπουν στο κυβερνητικό προεκλογικό πρόγραμμα για το Ίντερνετ και σε δηλώσεις του Πρωθυπουργού και στελεχών της Κυβέρνησης.</p> <p><b>Θύμα "googlebombing" ο ΟΤΕ </b></p> <p><span style="font-family:Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif;font-size:85%;">Για πρώτη φορά στα ελληνικά ιντερνετικά χρονικά σημειώθηκε και συνεχίζεται επίθεση μέσω συνδέσμων κατά του ΟΤΕ. </span></p> <p><span style="font-family:Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif;font-size:85%;">Αρκεί ο χρήστης να πληκτρολογήσει στο google τη λέξη "ληστές" και να πατήσει αναζήτηση και το πρώτο αποτέλεσμα που θα εμφανιστεί είναι η... ηλεκτρονική διεύθυνση του ΟΤΕ. </span></p> <p><b><span style="font-family:Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif;font-size:85%;">Αδυναμία παρέμβασης </span></b></p> <p><span style="font-family:Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif;font-size:85%;">Αδυναμία παρέμβασης στον ΟΤΕ και την ΕΕΤΤ για το Internet, δήλωσε η κυβέρνηση, απαντώντας σε επερώτηση του βουλευτή του Συνασπισμού Γ.Δραγασάκη. </span></p> <p><span style="font-family:Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif;font-size:85%;">Διαβάστε την είδηση από το <a href="http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=666162&amp;lngDtrID=252" target="_blank">news.in.gr</a>.</span><span style="font-family:Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif;"> </span> </p> <p><b>Στροφή προς τα ασύρματα δίκτυα </b></p> <p>Την ίδια στιγμή που η αύξηση του ΕΠΑΚ έφερε στην επικαιρότητα το υπερβολικό κόστος της πρόσβασης στο Ίντερνετ στη χώρα μας, το ενδιαφέρον μεμονωμένων χρηστών και οργανώσεων στρέφεται προς τα ασύρματα δίκτυα.</p> <p><b>Ημερίδα στο ΤΕΙ Πειραιά για την ασύρματη δικτύωση </b></p> <p>Την Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου 2005 στο ΤΕΙ Πειραιά, στο κτίριο 24, στις 16.00 οργανώνεται παρουσίαση - συνάντηση - συζήτηση "WiFi Lab Meeting" με την συμμετοχή της Ένωσης Ελλήνων Χρηστών Ίντερνετ (ΕΕΧΙ), του Ασύρματου Μητροπολιτικού Δικτύου Αθηνών (AWMN) και της Ένωσης Χρηστών και Φίλων Λίνουξ Ελλάδος (HELLUG) με θέμα την εξοικείωση με την ασύρματη δικτύωση. Μετά τις παρουσιάσεις θα ακολουθήσουν ερωταπαντήσεις επίλυσης τεχνικών προβλημάτων. </p> <p><b>"Αφήστε τα σύρματα και πιάστε τα Ασύρματα"</b></p> <p>"Ξεκλειδώστε τα AP (Access Point) σας, απελευθερώστε το "φυλακισμένο" ίντερνετ του γραφείου/σπιτιού σας και μοιραστείτε ό,τι πληρώνετε και δεν χρησιμοποιείτε". Με σύνθημα"Αφήστε τα σύρματα και πιάστε τα Ασύρματα" ξεκίνησε νέα καμπάνια από την Ένωση Ελλήνων Χρηστών Ίντερνετ με στόχο τη μεγαλύτερη διάδοση της πρόσβασης στο διαδίκτυο.</p> <p>"Η πρόσβαση στο Ίντερνετ είναι κατοχυρωμένο συνταγματικό δικαίωμα, σύμφωνα με το άρθρο 5 του Συντάγματος. Είναι άδικο να κοστίζει το δικαίωμα στην πρόσβαση τόσο ακριβά" δήλωσε ο πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Χρηστών Ίντερνετ Νίκος Βασιλάκος, "Η πρότασή μας είναι: αν πληρώνετε για κάτι και δεν το χρησιμοποιείτε, 'ανοίξτε' το για να το χρησιμοποιήσουν και άλλοι. Μοιράστε το ασύρματο δίκτυο στην πολυκατοικία, στην γειτονιά παντού". </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-113511919318549624?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1134145408539171852005-12-09T18:08:00.000+02:002006-11-03T21:36:01.822+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6940/1300/1600/peter_pan.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6940/1300/400/peter_pan.jpg" border="0" /></a><br />Χτες ήταν Events night! Πήγαμε στο μπαλέτο (ναι ρε καλά διαβάσες μπαλέτο)! Το θέμα του ήταν το παιδικό παραμύθι Peter Pan.<br /><br />Το περίμενα να πω την αλήθεια κάπως μέτριο, αλλα εντυπωσιάστηκα θετικά. Χρησιμοποιούσαν πολλά σχοινιά και γερανούς για να κάνουν τους χορευτές να πετάνε και η παράσταση περιλάμβανε χορευτικές φιγούρες στον αέρα καθώς και στή σκηνή.<br /><br />Ήταν η πρώτη μου φορά σε μπαλέτο και ομολογώ πως δεν περίμενα να μπορούν απλά μέσω του χορού να πουν ολόκληρη ιστορία. Τα σκηνικά, κοστούμια και χορευτές ήταν πολύ ωραία.<br /><br />Και κάτι άλλο... Στην Ελλάδα όταν οι φοιτητές παίρνουν εισητήρια σε θέατρα, μέγαρα μουσικής κλπ παίρνουν πάντα τις χειρότερες θέσεις. Εδώ παρατήρησα πως δεν κάνουν διαχωρισμό και είχαμε τις καλύτερες θέσεις (εντάξει εντάξει από τις καλύτερες) στο Θέατρο. Το Θέατρο ήταν το ιστορικό Alhambra του Bradford και έμεινα άφωνος από την πολυτέλεια του και τη χλιδή αλλά και από το πόσο προσιτές ήταν οι τιμές του snack bar μέσα.<br /><br />Νομίζω πως αν μου ξαναδωθεί η ευκαιρία θα πάω οπωσδήποτε.<br /><br />Μετά από αυτήν την εξόρμηση στο θέατρο/μπαλέτο λοιπόν ακολούθησε το τελευταίο Greek Night του Leeds. Κόσμος πολύς καλή ελληνική μουσική και χορό. Άντε πάντα τέτοια!!!!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-113414540853917185?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1133908756484720532005-12-07T00:22:00.000+02:002006-11-03T21:36:01.765+02:00Πριν από 15 μέρες με έπιασε μια ίωση-γρίπη κι εγω δεν ξέρω τι, συν ένα τράβηγμα σε ένα μυ στην πλάτη.. Ο πόνος ήταν ο πιο ενοχλητικός διότι δεν μπορούσα καλά-καλά να κινηθώ. Αποφάσισα λοιπόν μετά από μερικές μέρες (καμιά βδομάδα να πω την αλήθεια) να πάω στο γιατρό. Παίρνω λοιπόν τηλέφωνο τετάρτη πρωί για να κλείσω ραντεβού:<br /><br />-Καλημέρα, θα θέλα να κλείσω ένα ραντεβού με το γιατρό.<br />-Βεβαίως, <em>μου λέει, </em>το νωρίτερο έχω άυριο το πρωί στις 08:40.<br />-ok, σας ευχαριστώ πολύ.<br /><br />Όλα καλά ως εδώ. Έλα όμως που σταμάτησε ο πόνος στην πλάτη! (Η ίωση δεν είχε πλακώσει ακόμα αυτή ήρθε 3 μέρες μετά).Παίρνω άλλο ένα τηλέφωνο τετάρτη απόγευμα να ακυρώσω το ραντεβού μα ήταν αργά. Σηκώνομαι λοιπόν πρωί για να τους πάρω τηλέφωνο μόλις ανοίξουν για να το ακυρώσω.<br /><br />-Καλημέρα, έχω ένα ραντεβού στις 08:40 με το γιατρό, στο τάδε όνομα...<br />-Ναι, <em>μου λέει.</em><br /><em>-</em>Ναι, ξέρετε δεν έχω το πρόβλημα που είχα με την πλάτη, μου πέρασε και θα θελα να ακυρώσω το ραντεβού.<br />-Δεν γίνεται αυτό! <em>Εδώ κάπου σαλλεύει η γκόμενα...</em><br /><em>-</em>Τι εννοείται δε γίνεται; Δεν έχω πια το ίδιο πρόβλημα τι να έρθω να κάνω;<br />-Κοιτάξτε να δείτε, δεν μπορείτε να παίρνετε τηλέφωνο 10 λεπτά πριν το ραντεβού και να το ακυρώνετε.<br />-Και τι να κάνω; Να έρθω να δω το γιατρό και να του πω πως είχα κάτι αλλά τώρα είμαι καλά και ήρθα να σας δω επειδή άργησα να ακυρώσω το ραντεβού;; <em>(υπόψην ότι δεν πληρώνουμε γιατρούς, να πω ήταν θέμα χρημάτων).</em><br /><em>-</em>Ακούστε μήπως θα σας ενδιέφερε να το αλλάξετε ώρα;<br />-Δεν ξέρω αν με καταλάβατε αλλά είμαι καλά, δεν έχω τίποτα λέτε να έχω σε 2 ώρες;<br />-Αυτό δεν μπορεί να συμβαίνει, να ξέρετε ότι θα το σημειώσω.<br /><br />Και έτσι έληξε ο διάλογος μας. Ένας διάλογος που με κάνει να σκέφτομαι πως εδώ πάνω γενικά δε σκέφτονται. Έχουν εκπαιδευτεί σε 10 ερωτήσεις με 10 πιθανές απαντήσεις, και αν τους δώσεις μια 11η τους βραχυκύκλωσες. Αν δε λέει το εγχειρήδιο τους άντε εσύ να τους εξηγήσεις ότι δεν είσαι ελέφαντας. Κι αυτό απλά επιβεβαιώνεται από το επόμενο συμβάν...<br /><br />Κάποιες μέρες μετά παθαίνω τη ρημάδα την ίωση, με ένα τρελό βήχα να με έχει γονατίσει. Τελος πάντων, πάω από το ιατρείο που ήταν και κοντά και πάω στη reception για να κλείσω ραντεβού. Πήγα κατά τις 11 το πρωί και πλησιάζω και λέω:<br /><br />-Καλημέρα σας, θα ήθελα ένα ραντεβού.<br />-Λυπάμαι αλλά δεν υπάρχει κανένα ραντεβού για την παρασκευή.<br />-Ναι, μα σήμερα είναι τετάρτη (<em>Μα τί μου λέει; Ποιος της είπε Παρασκευή;;;</em>)<br />-Ναι κοιτάξτε λειτουργούμε με 48ωρο κλείσιμο, οπότε σήμερα θα κλείσετε για παρασκευή. Τώρα μπορείτε να πάτε σπίτι και άυριο το πρωί μπορείτε να πάρετε τηλέφωνο για να κλείσετε για Δευτέρα.<br />-Δε μπορείτε να μου κλείσετε από τώρα για Δευτέρα;;;<br />-Όχι,<em> απαντάει,</em> πρέπει να πάρετε τηλέφωνο αύριο.<br /><br />Καλά λέω κι εγώ τι να πω. Μαζεύω τα κομμάτια μου και πάω σπίτι. Την επόμενη το πρωί κατά τις 10:30 παίρνω τηλέφωνο. Όταν επιτέλους κάποιος απάντησε:<br /><br />-Ναι, <em>ακούω ξερά...</em><br />-Ναι γεια σας, θα ήθελα ένα ραντεβού για Δευτέρα.<br />-Λυπάμαι πολύ όλα έχουν κλείσει για Δευτέρα, πάρτε πάλι τηλέφωνο αύριο.<br />-Συγνώμη, αλλά προσπαθώ από χτες να κλείσω ραντεβού και μου είπαν να πάρω τηλέφωνο σήμερα.<br />-Ναι, αλλά έκλεισαν όλα. Σας προτείνω άυριο να πάρετε από τις 08:40 για να κλείσετε για την τρίτη.<br /><br />Τέλος πάντων κλείνω το τηλέφωνο. Την επόμενη μέρα όμως ακούω το εξής όταν παίρνω τηλέφωνο: <em>"Καλέσατε το ιατρείο τάδε, δυστηχώς σήμερα δεν θα υπάρχει κανένας να απαντήσει στο τηλεφώνημα σας, καλέστε από Δευτέρα έως Παρασκευή από τις 08:30 έως 15:15.Ευχαριστούμε". </em>Τα νεύρα μου έχουν γινει κρόσια...<br /><br />Με τα πολλά έρχεται και η Δευτέρα. Σηκώνομαι πάλι από τις 08:30 παίρνω τηλέφωνο και ακούω το ίδιο αυτοματοποιημένο μήνυμα που άκουγα και πριν... Τι διάολο, παίρνω τηλέφωνο το μεσημεράκι και όντως κάποιος απαντάει...<br /><br />-Ναι γεία σας, θα ήθελα να κλείσω ένα ραντεβού για Τετάρτη.<br />-Λυπάμαι αλλά έχουν κλείσει όλα για τότε.<br />-Πως γίνεται αυτό;<br />-Τι εννοείτε; <em>Με ρωτάει</em><br />-Εννοώ πως προσπαθώ να πιάσω γραμμή από τις οχτώμιση έως τις 11 και σας πιάνω τώρα.<br />-Μα τι λέτε μου λεεί εγώ απαντάω από τις 9 το πρωί.. (<em>Και εγώ που ζω και έχουμε τόση διαφορά ώρας;;;</em>)<br />-Κοιτάξτε προσπαθώ να κλείσω ένα ραντεβού εδώ και μια βδομάδα μπορείτε να μου κλείσετε ένα για την Πέμπτη;;<br />-Όχι λειτουργούμε σε 48ωρη βάση και πρέπει να πάρετε τηλέφωνο αύριο.<br />-Γιατί;<br />-Τι γιατι; <em>με ρωτάει</em><br /><em>-</em>Γιατί πρέπει να πάρω αύριο αφου θα μιλήσω με εσένα πάλι...<br />-Γιατί έτσι είναι το σύστημα<br />-Μα δεν έχετε σύστημα, λέτε να σας τηλεφωνήσουν το πρωί μα κανείς δεν απαντάει και όταν κάποιος απαντήσει ώς δια μαγείας τα ραντεβού έχουν κλείσει..<br />-Ναι έχετε δίκιο.<br />-Δηλαδή θα το κλείσετε;<br />-Πρέπει να τηλεφωνήσετε το πρωί.<br /><br />Κάπου εδώ άρχισα να διαπιστώνω πως με ένα σταχτοδοχείο ή με έναν τοίχο μπορώ να συνενοηθώ καλύτερα. Τι να πώ πάω να πω τον πόνο μου στον τοίχο!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-113390875648472053?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1131240492171668212005-11-06T03:24:00.000+02:002006-11-03T21:36:01.711+02:00Είμαι πολύ καλά. Αυτό που έλεγα να κάνω το καλοκαίρι, ότι δηλαδή θα ανέβω Αγγλία και θα κάνω τη ζωή μου εδώ πάνω, το καταφέρνω σιγά - σιγά. Έχω μια δουλίτσα, που αν και τελείωνει σε μερικές εβδομάδες πιστεύω θα μου δώσει τα εφόδια για κάτι καλύτερο, δεν είμαι μόνος μου, έχω πολλούς φίλους, κάνω συχνά πυκνά ταξιδάκια στην Αγγλία να δω στενούς φίλους από Θεσσαλονίκη και γενικά περνάω καλά.<br /><br />Αυτό έχω να πω. Είμαι ο Compiler και είμαι καλά!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-113124049217166821?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1129751843597339012005-10-19T22:36:00.000+03:002006-11-03T21:36:01.608+02:00Μπαίνουμε σιγά σιγά στο ρυθμό της νέας χρονιάς. Το ξέρω ίσως εγώ να άργησα λίγο αλλά τελικά μπήκα. Τα μαθήματα στο πανεπιστήμιο ξεκίνησαν και έχω να πω στο φοιτηταριό εκεί έξω το εξής: ΔΙΑΒΒΒΑΑΑΣΤΕΕΕΕΕ<br /><br />Σήμερα διόρθωνα γραπτά. Κάθε καρυδιάς καρύδι. Ο ένας έχει συρράψει γράμμα στο workbook του, που εν ολίγοις παρακαλάει να του δίνουμε γενικά μια εβδομάδα παραπάνω για τις ασκήσεις άνευ λόγου και αιτίας και μόνο σε αυτόν. Άλλος πάλι έκανε την επανάστασή του... <em>"Αρνούμαι να γράψω τις απαντήσεις διότι θεωρώ ότι δεν μαθαίνω τίποτα με το να τα γράφω μα μόνο με το να τα διαβάζω. Θεωρώ ότι μια τέτοια διαδικασία είναι χάσιμο χρόνου". </em><br /><em></em><br />Ότι να 'ναι λέμε. Εντάξει υπήρχαν και οι άριστοι σήμερα, παιδιά που έγραψαν και παραπάνω από όσα χρειαζόταν. Τελικά πόσες φορές έβρισα, καταράστικα, καρφίτσωσα κούκλες voodoo για κάποιον καθηγητή μου που μου έβαλε μικρό βαθμό; Ίσως τελικά να μην ήταν τόσο απλά τα πράγματα όπως τότε. Αύριο θα υπάρχουν φοιτητές που όπως και εγώ στο παρελθόν θα πουν <em>"ο πούστης με έκοψε γιατί του την είπα". </em><br /><em></em><br />Μα δεν είναι έτσι, τα θέματα δεν τα έβαλα εγώ... Πήρα τις οδηγίες μου, πως να τα βαθμολογήσω και τα βαθμολόγησα. Έκοψα κάποιους και πέρασα κάποιους άλλους, και τα ονόματα εγώ ούτε που τα ξέρω. Έιναι περίεργο να αλλάζεις ξαφνικά στρατόπεδα. Αλλά ρε φίλε, θα σε κόψω αν δεν γράψεις γιατί ο άλλος που θα γράψει πρέπει να περάσει. Δίκαια πράγματα. Πως θα γίνει δηλαδή... μπα καλός είσαι.<br /><br />Απλά θα πω και το εξής. Κάποια στιγμή πέφτει στα χέρια σου ένα γραπτό με 10 με τόνο. Απλά τέλειο. Ε το επόμενο δεν μπορείς να το βάλεις 10 αν του λείπει κάτι. Δυστηχώς έτσι έχουν τα πράγματα.<br /><br />Ένα ελπίζω μόνο... μη γίνω ποτέ Downfoot!<br /><br /> Ξέρουν κάποιοι :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-112975184359733901?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1129209217975164512005-10-13T16:11:00.000+03:002006-11-03T21:36:01.554+02:00Here's a sigh to those who love me,<br />and a smile to those who hate;<br />and, whatever sky's above me,<br />here's a heart for every fate.<br /><br /><div align="right">Lord Byron, "To Thomas Moore"</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-112920921797516451?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1128834638028739712005-10-09T07:58:00.000+03:002006-11-03T21:36:01.502+02:00Είναι έξι το πρωί και όχι ακόμα δεν πήγα για ύπνο. Δεν ξέρω αν θα μπορούσα να κοιμηθώ. Μη προσπαθήσεις να καταλάβεις και πολλά από αυτό το post. Δεν πρόκειται και δεν διατίθεμαι να εξηγήσω. Μερικές φορές θα θέλα να είμαι αδίστακτος, να μη λογαριάζω τίποτα τέλος πάντων να σκέφτομαι σε άσπρο - μαύρο. Τελικά μάλλον βλέπω μόνο γκρίζο. Πολλές λεπτομέρειες να υπολογίσω, να σκεφτώ για να πάρω μια απόφαση. Ποια είναι η λύση που θα προκαλέσει τη λιγότερη ταραχή; Το λιγότερο πόνο ή το λιγότερο ρίσκο; Αυτή θα πάρω, κάθε φορά υπολογίζοντας τα πάντα, λαμβάνοντας υπόψη λεπτομέρειες που δε θα ήθελα ούτε καν να ξέρω ότι υπάρχουν. Θέλω να χαλαρώσω, να κόψω ταχύτητα να αράξω... κι ας γίνει ότι θέλει. Μια φίλη μου φοβάται μήπως δει ότι είναι κάποια άλλη από τον εαυτό που ήξερε τόσα χρόνια. Εγω δε φοβάμαι πια νομίζω... όλοι έχουμε 1,2, 5 - 10 πρόσωπα, και δείχνουμε κάποιο επιλεγόμενο ανάλογα με το άτομο που έχουμε απέναντι μας. Δεν ειναι μάσκες ή προσωπεία είναι πτυχές του εαυτού μας, που δεν τις αφήσαμε να αναπτυχθούν, ώστε να πάρουμε τα στοιχεία που μας αρέσουν από κάθε μια, ή να αποφύγουμε άλλα που δε μας αρέσουν. Με ενοχλεί η politically correct στάση που κρατούσα κατά καιρούς...<br /><br />Τελικά, σε μια γραμμή... θέλω να χαμογελάσω και να μάθω κάτι... "Δημόσιες Σχέσεις" ας πούμε. Δεν πειράζει παιδιά... καταλαβαίνω εγώ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-112883463802873971?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1128718216609737522005-10-07T23:46:00.000+03:002006-11-03T21:36:01.448+02:00Σήμερα είναι greek night εδώ στο Leeds. Ετοιμαζόμαστε όλο το ελληναριό να σκάσουμε μύτη εκεί. Ναι ok δεν ακούω ιδιαίτερα ελληνική μουσική (δηλαδή τύπου σκυλάδικων και λαϊκών) αλλά όταν είσαι εκτός της πατρίδας σου, είναι ένας τρόπος να νιώσεις ότι είσαι σπίτι σου.<br /><br />Λοιπόν καλά να περάσουμε κι απόψε, κι όπως είναι και το σλόγκαν ένος Κυπρίου φίλου: "δε βαριέσαι, θα περάσουμε ... θα περάσουμε".<br /><br />C U soon!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-112871821660973752?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1128265668120785792005-10-02T17:59:00.000+03:002006-11-03T21:36:01.392+02:00Λοιπόν πήγα προχτές και βρήκα την καθηγήτρια με την οποία είχα τη συνέντευξη. Η εν λόγω κυρία είναι η Professor Valentina Zharkova καταγωγή από την Ουκρανία και μου είπε ότι την πήρα τη θέση του demonstrator για το μάθημα της. Ολα καλά λοιπόν εφόσον θα κάνω 4 ωρίτσες για το μάθημα της κάθε Δευτέρα. Βέβαια δεν πληρώνει αρκετά ώστε να βγάζω τα έξοδα μου κι ούτε είναι κάτι μόνιμο εφόσον κρατάει ένα εξάμηνο αλλά θα δείχνει καλό στο CV μου το Demonstrator for the Computer Networks Security Course του πανεπιστημίου.<br /><br />Όταν πήγα στο πανεπιστήμιο λοιπόν έκανα λάθος στη πτέρυγα του κτιρίου και χτύπησα σε λάθος πόρτα. Οπότε και ρωτάω μήπως μπορούν να με καθοδηγήσουν στο γραφείο της Professor Veronica Zemanova!!!!!<br /><br />Για όποιους δεν γνωρίζουν την τελευταία ορίστε:<br /><br /><a href="http://www.celebsdb.com/pic/Veronica_Zemanova/7.html">http://www.celebsdb.com/pic/Veronica_Zemanova/7.html</a><br /><br />Ευτυχώς που η κυρία που ρώτησε δεν την είχε υπόψη της! Χεχε<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-112826566812078579?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1128084485995450042005-09-30T15:45:00.000+03:002006-11-03T21:36:01.340+02:00Γεια σας με πεθυμήσατε; (Νεκρική σιγή στο ακροατήριο)...<br /><br />Έχω σε 2 ώρες interview για μια θέση demonstrator στο πανεπιστήμιο. Για Linux/Computer Networks. Κάποιες ώρες την εβδομάδα μόνο και η πληρωμή τρίχες αλλά εφόσον καμιά άλλη εταιρία δεν απάντησε τι να κάνω; Ίσως βοηθήσει αν μπει στο βιογραφικό. Που ξέρεις...<br /><br />Λοιπόν πάω να ετοιμαστώ ... wish me luck!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-112808448599545004?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1127085696257734562005-09-19T02:15:00.000+03:002006-11-03T21:36:01.285+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6940/1300/1600/jackie-on-the-roof.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6940/1300/320/jackie-on-the-roof.jpg" border="0" /></a><br /><br /><p>Αποφάσισα να εξασκηθώ λίγο, αντιγράφοντας δημιουργίες άλλων καλλιτεχνών και ζωγραφίζοντας τες από την αρχή με μολύβι μέχρι το τελικό στάδιο. </p><p>Το διπλάνο είναι από το The Darkness, μια δημιουργία του Marc Silvestri, που δείχνει τον κεντρικό ήρωα του comic να καπνίζει στην οροφή ενός κτιρίου. <em>Το original της συγκεκριμένης εικόνας δημιουργήθηκε από τους, Romano Molenaar, Matt Banning, Kevin Conrad, Joe Weems, Rick Basaldua και Matt Milla.</em></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-112708569625773456?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1126800629001257252005-09-15T18:51:00.000+03:002006-11-03T21:36:01.231+02:00Χάθηκα λίγο αλλά ξεκίνησε η μελέτη και τα πράγματα μόνο προς το χειρότερο μπορούν να πάνε. Η αναζήτηση της δουλειάς συνεχίζεται αλλά προς το παρόν τίποτα στον ορίζοντα. Δύσκολο όταν ζητάνε συνέχεια προϋπηρεσίες και εσύ δεν έχεις τα 3 - 5 χρόνια που ζητάνε όλοι. Άλλοι πάλι ζητάνε νέα πράγματα. Γνώσεις που εσύ δεν έχεις διδαχτεί στα τέσσερα χρόνια του ΤΕΙ και στο master σου, γιατί για κάποιον μυστήριο λόγο τα πανεπιστήμια απλά δε σου μαθαίνουν αυτά που θα χρειαστείς στον εργασιακό τομέα, καλό ε;;;<br /><br />Οπότε και έχω σηκώσει 3 - 4 βιβλία από τη βιβλιοθήκη για να προσθέσω στο διάβασμα που ρίχνω για το διδακτορικό ώστε να καλύψω τις διάφορες εφαρμογές και γλώσσες προγραμματισμού που δεν αναφέρει το CV μου. Ο μικρός Compiler αναπτύσσεται. Μόνο 10 - 12 ώρες διάβασμα τη μέρα σωστά; Χαλλλλαρά θα μου πείτε που λέμε και εμείς στη Θεσσαλονίκη (ναι ναι με 4 λάμδα). Μιλάω λοιπόν και με τον Δάσκαλο στο τηλέφωνο (το supervisor ντε, ελληνικής καταγωγής) -<em>"Ναι, τι κάνεις τώρα; Διαβάζεις; Ανακάλυψες ότι 25 ώρες στο 24ώρο δε φτάνουν; Ωραία, ωραία. Κοίτα γράψε και ένα report όχι ιδιαίτερα μεγάλο μωρέ καμιά 15αριά σελίδες μέχρι τη Δευτέρα που να γράφεις τα εξής: <strong>Relevant Thesis Title, motivation and state of the art of your topic as well as open problems. What your aims and objectives (milestones το λένε - </strong>μου λέει, ναι το γύρισε αγγλίκα μόλις μπήκε η ορολογία του professor στη μέση) <strong>techniques and tools you decided as appropriate to use. What can be achieved so far, what industrial relevance it has as well as your conclusions and abstracts of the conference-submitted papers so far. In a nutshell your achievements to date and any proposed future work.</strong> Έτσι παιδί μου; λίγα πράγματα μην κουραστείς κιόλας για να αρχίσουμε τη σκληρή δουλειά από Δευτέρα που θα τελειώσεις με αυτό το report".</em><br /><br />Ξέρετε κάτι όμως; Μου αρέσει. Δεν είμαι μαζοχιστής, ούτε ψώνιο ούτε φυτό, και πιθανότατα σε μια εβδομάδα από τώρα θα γράψω κάποιο άλλο, λογοκριμένο blog... αλλά πάντα υπό πίεση δούλευα καλύτερα. Αν και τώρα έχω χίλιους δυο άλλους λόγους που κάνω το διδακτορικό κάπως λίγο πιο πρακτικούς, ο αρχικός, ο πρώτος - πρώτος που γεννήθηκε στο μυαλό μου όταν ξεκινούσα το δεύτερο εξάμηνο στο ΤΕΙ, ήταν να μάθω. <em>(Σαν τον Μενέλαο Λουντέμη ακούγομαι - Ένα παιδί μετράει τα άστρα ) Ελπίζω αυτός να το έγραψε και να μη γίνομαι ρεζίλι των σκυλιών τώρα.</em> Να μπω στο γραφείο μου και να δω τη βιβλιοθήκη μου γεμάτη βιβλία και να τα έχω διαβάσει κιόλας, όχι όπως στο ΙΚΕΑ που βλέπεις διακοσμητικά απλά γιατί ταιριάζουν με τη διαρρύθμιση τους. Τέσσερα χρόνια στο ΤΕΙ δε μου έφταναν, και τώρα που είμαι στο 7ο χρόνο σπουδών νομίζω πως τα επόμενα δύο πάλι δε μου φτάνουν.<br /><br />Δεν ξέρω αν βγάζω νόημα σε σας τους λίγους που το διαβάζετε αυτό αλλά σε μένα είναι ξεκάθαρα όλα. Όσοι βγάλατε νόημα από τις συγκεχυμένες μου σκέψεις σας αξίζει ένα τεράστιο ΜΠΡΑΒΟ!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-112680062900125725?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1126308369322656062005-09-10T02:03:00.000+03:002006-11-03T21:36:01.176+02:00Λοιπόν είναι η πρώτη φορά που περιγράφω βήμα βήμα τη δημιουργία μια σελίδας comic επειδή μάλλον είναι και η πρώτη φορά που ακολούθησα βήμα-βήμα πιστά τους κανόνες δημιουργίας μιας τέτοιας σελίδας.<br /><br /><strong>ΠΡΟΣΟΧΗ: Αν δε σε ενδιαφέρει κάτι τέτοιο θα το βρεις βαρετό! Consider yourselves warned!!!!</strong><br /><br />Αυτό που έρχεται πρώτο είναι η επιλογή της πλοκής/υπόθεσης. Στην περίπτωσή μου, μιας και δεν έχω κάποια υπόθεση αρκετά πρωτότυπη διάλεξα ένα ποίημα από τον Edgar Allan Poe, το Eldorado κατάλληλο για ένα μονοσέλιδο.<br /><br />Έπειτα αναλύεις το κείμενο και προσχεδιάζεις τη διάταξη των τετραγώνων (panel) κάθε σελίδας (αν είναι παραπάνω από μια). Στη συνέχεια εκτύπωσα μια σελίδα με άδεια τετράγωνα σύμφωνα με τη διάταξη που είχα προ-αποφασίσει και στη συνέχεια άρπαξα το μολυβάκι και άρχισα να τα γεμίζω.<br /><br />Έτσι έφτασα στο παρακάτω:<br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6940/1300/1600/Eldoradopencil2.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6940/1300/320/Eldoradopencil2.jpg" border="0" /></a><br />Βέβαια το σχέδιο με το μολύβι είναι αχνό, έχει πολλές επιπλέον και άχρηστες γραμμές και δεν κάνει καθόλου για να προχωρήσεις στο χρωματισμό. Για αυτό το λόγο υπάρχει το στάδιο <em>inking.</em> Το πέρασμα του μελανιού παραδοσιακά γινόταν με πινέλα, μελάνια και μαρκαδοράκια. Σήμερα υπάρχει και η ψηφιακή τεχνική για το λόγο ότι στις άλλες δεν υπάρχει το Undo! Περνάς από το scanner το σχέδιο του μολυβιού σε υψηλή ανάλυση (400 - 600 dpi) και το επεξεργάζεσαι με κάποια εφαρμογή επεξεργασίας εικόνας (photoshop, painter ή paint shop pro). Είναι πολύ χρήσιμο να υπάρχει και ένα digitizer, (εγώ χρησιμοποιώ ένα φτηνό εφόσον είναι για το ψώνιο μου). Έτσι περνάς από πάνω όλες τις γραμμές που θέλεις να κρατήσεις.<br /><br /><br />Και καταλήγεις εδώ:<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6940/1300/1600/Eldoradoink2.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6940/1300/320/Eldoradoink2.jpg" border="0" /></a><br /><br />Προχωρούμε λοιπόν στο τελευταίο βήμα (ή αν θες το προτελευταίο αν μετρήσεις και την πρόσθεση του κειμένου). Το χρωματισμό. Σήμερα τα comics που κυκλοφορούν ως επι το πλείστον χρησιμοποιούν αποκλειστικά εφαρμογές για το χρωματισμό τους. Οι εφαρμογές αυτές προσφέρουν απίστευτες δυνατότητες στο ελαιοχρωματι.... εννόω στο άτομο που το χρωματίζει και κάνουν ακόμα και τον ερασιτέχνη να φαίνεται καλός!<br /><br /><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p>Έτσι φτάνουμε στο τελικό αποτέλεσμα. </p><p align="left"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6940/1300/1600/Eldoradofinal2.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6940/1300/320/Eldoradofinal2.jpg" border="0" /></a></p><p></p><p>Πάντως τώρα συνηδητοποιώ γιατί χρειάζονται 4-5 άτομα για να δημιουργήσουν ένα comic 22-σελίδων σε ένα μήνα. Χρειάζονται πολλές ώρες. Πάρα πολλές! </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-112630836932265606?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1126301763334204412005-09-10T00:33:00.000+03:002006-11-03T21:36:01.126+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6940/1300/1600/Eldorado.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6940/1300/320/Eldorado.jpg" border="0" /></a><br />Παροκινούμενος από τη Nenya έκανα ένα comic βασισμένο στο ποίημα του Edgar Allan Poe - Eldorado. Ελπίζω να σας αρέσει. Περιμένω σχόλια και κριτικές!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-112630176333420441?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1125938065767901382005-09-05T19:31:00.000+03:002006-11-03T21:36:01.074+02:00... ή μάλλον αυτό θα ήθελα να ακούσω σύντομα, μιας και ξεκίνησα να ψάχνω για δουλειά αρκετά πιο εντατικά από όσο έψαχνα πέρυσι. Έτσι λοιπόν άρχισα να στέλνω αιτήσεις δεξιά και αριστερά για όπου χρειάζονται κάποιον πληροφορικάριο ελπίζοντας να έχω σύντομα αποτελέσματα.<br /><br />Έγραψα ωραία ωραία το βιογραφικό μου, συνοδευτικές επιστολές, γράφτηκα στο jobshop του πανεπιστημίου, ενώ παράλληλα έχω γραφτεί και σε online (και μη) job agencies. Τι διάολο δε θα μου κάτσει καμιά δουλίτσα;;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-112593806576790138?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1125521339356982892005-08-31T23:23:00.000+03:002006-11-03T21:36:01.023+02:00Λίγο πριν αρχίσει η προηγούμενη χρονιά γνώρισα κάποια παιδιά από Ελλάδα που έμεναν στο ίδιο κτίριο με μένα. Ανάμεσά τους και η Κατερίνα, μια κοπέλα λίγο μεγαλύτερή μου. Μάλιστα όταν τη γνώρισα, γνώρισα και τον αραβωνιαστικό της (επίσης από Ελλάδα) κάποιον Βαγγέλη αν δεν με απατάει η μνήμη μου.<br /><br />Ε λοιπόν την είδα αυτήν την Κατερίνα καμια 5 - 6 φορές από τότε και μου είπε μέσα από κάποιες συζητήσεις που είχαμε πως είναι από κάποια επαρχιακή πόλη λίγο μακρυά από Αθήνα και κάνει master στο marketing.<br /><br />Από τότε έιχαμε ένα γεια (αν το είχαμε και αυτό). Όλα καλά, κυριλέ. Γελαστήκατε!<br /><br />Μήνες αργότερα (και λίγο πριν πάω διακοπές στην Ελλάδα) μια φίλη μου από την Κύπρο με παίρνει τηλέφωνο και μου λέει: <em>"Ξέρεις τώρα που γυρνούσα με το τρένο από Λονδίνο, γνώρισα μια φίλη σου."</em><br /><em>-"φίλη μου;"</em> τη ρώτησα προσπαθώντας να θυμηθώ ποια φίλη έχω εγώ που δεν την ξέρω.<br /><em>"ναι, μια φίλη σου από Κύπρο, μένετε στο ίδιο κτίριο". </em>Τότε μου ήρθαν στο μυαλό δυο κορίτσια από Κύπρο, αλλά κάθε άλλο παρά φίλες μου είναι, δεν έτυχε να γνωριστούμε ποτέ. Η φίλη μου συνέχισε απτόητη <em>"ναι μια Κύπρια που τη λένε Κατερίνα". </em><br /><em>"ρε συ..." </em>της λέω <em>"δεν ξέρω καμιά Κύπρια που να την λένε Κατερίνα, μια Ελλαδίτισσα Κατερίνα ναι γνωρίζω".</em><br /><em>"Τι λες..."</em> μου απάνταει <em>"Αφού είστε και κολλητοί. Κάνει Bsc στη νομική, δεύτερο έτος από Λευκωσία, είπε μάλιστα πως είσαι χρυσό παιδί".</em><br /><em></em><br />Εδώ κάπου έχω αρχίσει να χάνω τη μπάλα. Η φίλη μου μιλούσε για ένα τελείως διαφορετικό άτομο, και λέω μέσα μου πως μάλλον θα πρόκειται για ένα τόσο μεγάλο μπέρδεμα (<strong>θα γνώρισε μιαν άλλη που θα ήξερε αυτή έναν άλλον).</strong> Για να λυθεί λοιπόν η παρεξήγηση της στέλνω μια φωτογραφία της. <em>"Αυτή είναι μου λέει"</em>... Εκεί άρχισαν όλα να μπερδεύονται. Μετά από άλλες δυο φωτογραφίες βεβαιωθήκαμε πως μιλάμε για το ίδιο άνθρωπο, όμως σε ποιον από τους δύο (και γιατί) είπε ψέματα; Μάλιστα τη συναντήσαμε και στο δρόμο και τότε μας το έπαιζε τελείως τρελή... Ούτε κυπριακά ελληνικά ούτε την κοινή αλλά αντίθετα μας μιλούσε Αγγλικά!!!!<br /><br />Πριν από μια εβδ0μάδα η φίλη μου που τη γνώρισε αλλιώς έτυχε να βρεθεί με τον πρόξενο της Κύπρου, και βεβαιωθήκαμε πως είναι από Κύπρο (πως θα μπορούσε να μιλάει τόσο βαριά Κυπριακά άλλωστε αν δεν έχει τουλάχιστον ρίζες από εκεί) και πως το επίθετο το οποίο ήξερα εγώ είναι άλλο. Λες και ήταν δυο διαφορετικοί άνθρωποι.<br /><br />Και τελικά αναρωτιέμαι, είναι φαινόμενο της Αγγλίας να γνωρίζεις ανθρώπους που το παίζουν κάτι άλλο από αυτό που είναι; Ανεβαίνουν οι Έλληνες εδώ πάνω και γίνονται άλλοι γιατί απλά δεν τους ξέρει κανένας; Και το πρόβλημα ανάγεται στο πόσοι τελικά από αυτούς που ξέρεις είναι γνήσιοι. Οι κοινωνίες των Ελλήνων στις ξένες χώρες είναι τόσο μικρές που δεν ξέρεις πως να κρυφτείς. Από όσους γνώρισα λίγοι είναι αυτοί που θα κρατούσα επαφή χωρίς να φοβάμαι μήπως χάσω το χέρι μου αν τους κάνω χειραψία. Κουτσομπολιά, συκοφαντίες ακούγονται παντού και προπαντώς ψέματα. Ευτυχώς προς το παρόν βρέθηκα απέξω από όλα αυτά, όμως ρε γαμώτο γιατί ανεβαίνει κάθε καρυδιάς καρύδι εδώ πάνω;<br /><br />Βρείτε καμιά προσωπικότητα πρώτα, γίνετε άνθρωποι και ανεβείτε για να εκπληρώσετε το σκοπό σας και όχι για να γίνετε άλλοι! Η μια συστήνεται αλλιώς, η άλλη άλλαξε δύο πανεπιστήμια και τελικά παρετήθηκε γιατί βρήκε γκόμενο με λεφτά από μια αραβική χώρα, ο άλλος περηφανεύεται που ζει 5 χρόνια στη Μεγ. Βρετανία και ακόμα πτυχίο δεν έχει πάρει. Τι να πω τελικά μάλλον εγώ είμαι ο ανώμαλος που συστήνεται με ίδιο ονοματεπώνυμο και όχι σαν Juan Sanchez Del Mario.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-112552133935698289?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1125332029317037442005-08-29T19:12:00.000+03:002006-11-03T21:36:00.964+02:00Ναι λοιπόν επέστρεψα στο νησί. Καλώς όρισα λοιπόν!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-112533202931703744?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1125331948977841312005-08-29T19:11:00.000+03:002006-11-03T21:36:00.916+02:00Όχι... αλήθεια! Έμαθα ότι κλείστηκε σε ψυχιατρική κλινική. ΜουαχαχαΧαΧαΧαΧΑΧΑΧΑΧΑ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-112533194897784131?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1125219732259526152005-08-28T11:56:00.000+03:002006-11-03T21:36:00.856+02:00<div align="left">Είμαι σίγουρος πως όλοι έχουν ιστορίες με τις διάφορες κουτσομπόλες (και κουτσομπόληδες γιατί όχι) της γειτονιάς τους. Ιδιαίτερα όσοι ζουν σε πιο κλειστές κοινωνίες το αντιμετωπίζουν περισσότερο. Όσοι θυμούνται την ατάκα <em>"αυτά τα νέα της Αλεξάνδρας..."</em> πρέπει να ξέρουν πως πρόκειται για μια τέτοια περίπτωση.</div><div align="left"> </div><div align="left">Πριν από πολλά χρόνια ο προπάππος μου ήταν γείτονας με τον Τσιτσάνη. Έμεναν κάπου κοντά στην Παναγία Δέξια κοντά στην καμάρα στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Κάθε βράδυ που συναντιώντουσαν και έπιναν κανένα ποτηράκι και έλεγαν τα νέα τους, συμπλήρωναν <em>"Αυτά τα νέα της Αλεξάνδρας...</em>".</div><div align="left"> </div><div align="left">Η Αλεξάνδρα ήταν επίσης γειτόνισσα τους. Γεροντοκόρη, δεν παντρεύτηκε ποτέ (εξού και ο δεύτερος στίχος του τραγουδιού του τσιτσάνη <em>"που δεν ήξερε τι θα πει άντρας") </em>και μοναδική της ασχολία ήταν να μεταδίδει ότι κουτσομπολιά μπορεί να μάθει από τους γείτονες. </div><div align="left"> </div><div align="left">Σήμερα σε κάποια άλλη γειτονιά της Θεσσαλονίκης, κάπου ανατολικά, ζει μια γύναικα ανάμεσά μας που φέρει τα ίδια προσόντα της Αλεξάνδρας του τραγουδιού. Μόνο που το σατανικό της σχέδιο ήταν να μασκαρευτεί σε μια μητέρα και σύζυγο σαν όλες τις άλλες. Κάθε βράδυ στα χείλη των ανθρώπων φτάνει ο ίδιος ψίθυρος, κάποιες λέξεις που τρομάζουν τα παιδιά και μένουν ήσυχα τα βράδια... <strong>"Kyra-Koula is watching you!". </strong></div><div align="left"><strong></strong> </div><div align="left">Η κυρα-Κούλα είναι μια κυρία που αρέσκεται στο να μαθαίνει και να μεταδίδει κουτσομπολιά κι αν επίσης δεν ξέρει κάποιες λεπτομέρειες απλά τις συμπληρώνει όπως αυτή νομίζει ότι θα κάνει την ιστορία πιο ωραία. Με την πάροδο των τελευταίων χρόνων, η κυρα-Κούλα έχει αγγίξει το επίπεδο του μύθου στην παρέα. Όπως ένα ψέμα μπορεί να πάρει τεράστιες διαστάσεις από στόμα, έτσι και ένα αστείο. </div><div align="left"> </div><div align="left">Σήμερα η κυρα-Κούλα (σύμφωνα με τα σχόλια της παρέα μας πάντα) διαθέτει ένα υπερσύγχρονο αρχηγείο πληροφοριών που τροφοδοτεί με πληροφορίες όλα τα πρακτορεία ειδήσεων, και τις μυστικές υπηρεσίες πληροφοριών των περισσοτέρων κρατών του κόσμου. Γνωρίζει ακόμα τι κάνεις και τι θα κάνεις πριν ακόμα ξέρεις καλά καλά εσύ, κι αυτή υποδύεται το ρόλο της χαρωπής νοικοκυράς. Είναι χαρακτηριστικό μας πόσο μπορούμε να προχωρήσουμε ένα αστείο πριν αυτό πάρει τη δική του ζωή. </div><div align="left"> </div><div align="left"><strong>P.S.</strong> Όλα όσα έγραψα παραπάνω τα έγραψα με τη θέληση μου, και ποτέ δεν απειλήθηκα από τύχον περίεργες οργανώσεις που ανοίκουν στην κυρα-Κούλα. Το παραπάνω κείμενο δεν αποτελεί προπαγάνδα της εν λόγω κυρίας. Μαμά, αν λείψω λίγο καιρό μετά από αυτό να ξέρεις ... εμ ... ότι... δηλα...</div><strong></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-112521973225952615?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1124751581308884212005-08-23T01:37:00.000+03:002006-11-03T21:36:00.801+02:00"Θέλω τους φίλους μου να δω,<br />να πάμε βόλτα στην πλατεία,<br />κι όλη τη μέρα αλητεία και<br />το βράδυ για ποτό.<br /><br />Θέλω τους φίλους μου να δω,<br />που 'χουν χαθεί με τις δουλειές τους,<br />και τις γυναίκες τις καλές τους<br />κι έχω μήνες να τους δω!"<br /><br />Το τραγούδι αυτό το άκουσα όταν γύρισα από Αγγλία για τώρα το καλοκαίρι και με άγγιξε αμέσως. Μόνο που ήταν κάπως ανάποδο... εγώ είχα χαθεί λόγω σπουδών στο εξωτερικό. Γύρισα λοιπόν, και όπως κάθε φορά που επιστρέφεις διαπιστώνεις τα ίδια πράγματα... πόσο άλλαξαν τα πάντα στην πατρίδα σου (με τον όρο <em>"τα πάντα"</em> εννόω συνήθειες, στέκια και ασχολίες της παρέας σου) ενώ εσύ ακόμα είσαι με μια κάπως ρομαντική εικόνα της κατάστασης στην Ελλάδα.<br /><br />Πως είχα αφήσει την Ελλάδα πριν από δύο χρόνια; Τέλειωσα τότε τη σχολή μου, και όλοι οι φίλοι μου δεν ήταν παρά φοιτητές και ενώ στο μυαλό σου γνωρίζεις πως οι μίσοι πήγαν φαντάροι και απολύθηκαν και έχουν βρει εργασία, εσύ ακόμα πιστεύεις πως θα γυρίσεις πίσω και θα είναι όλα όπως τότε που ξυπνούσες το πρωί (<em>γύρω στις 12 το μεσημέρι τι πρωί;)</em> και η μοναδική σου έννοια ήταν που θα πιεις τον πρωινό καφέ σου.<br /><br />Δεν ήταν έτσι φυσικά! Ο κόσμος προχωράει και δεν είναι πως εγώ μένω στάσιμος, απλά δεν προχωράμε στα ίδια μέρη. Εγώ είχα βέβαια και την ευχή-κατάρα του να περάσω στην πόλη από την οποία κατάγομαι. Οι δεσμοί και οι φιλίες που έκανα από τη σχολή μου εδώ δεν ήταν ποτέ αρκετά δυνατές διότι όπως οι περισσότεροι (αν και υπάρχουν εξαιρέσεις) κάνουν παρέα με τους φίλους που έκαναν από το νηπιαγωγίο-δημοτικό-γυμνάσιο-λύκειο-σχολή μπαλαρίνας (εμ... άκυρο το τελευταίο). Τον τελευταίο μήνα ήταν ακριβώς όπως παλιά, τα παιδιά πήραν άδεια και εμείς κάναμε περισσότερη παρέα από ποτέ. Νομίζω όμως πως τα ψέματα τέλειωσαν όμως.<br /><br />Οι άδειες τέλειωσαν, οι εξεταστικές αρχίζουν σύντομα (για αυτούς που παραμένουν φοιτητές), κάποιων οι κοπέλες γύρισαν απο τις ιδιαίτερες πατρίδες τους. Επιστροφή στην καθημερινότητα, στη ρουτίνα και στα άγχη της ζωής.<br /><br />Κι εγώ; Εγώ φεύγω για Αγγλία στο τέλος της εβδομάδας με σκόπο να προχωρήσω και εγώ λίγο παρακάτω με σκοπό ίσως κάπου στο μέλλον να μπορέσω να συναντήσω τους άλλους σε κάποιο σταυροδρόμι και να έχουμε κοινή καθημερινότητα και κοινή ρουτίνα. <br /><br />Άντε ξεκινάμε... <strong>Ταξιιιιιιιιιιιιιιιιιιιί!!!</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-112475158130888421?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1124583843088716762005-08-21T03:21:00.000+03:002006-11-03T21:36:00.732+02:00HAD I the heavens' embroidered cloths,<br />Enwrought with golden and silver light,<br />The blue and the dim and the dark cloths<br />Of night and light and the half-light,<br /><br />I would spread the cloths under your feet:<br />But I, being poor, have only my dreams;<br />I have spread my dreams under your feet,<br />Tread softly because you tread on my dreams<br /><div align="right">W.B. Yeats</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-112458384308871676?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1124285217870620322005-08-17T16:17:00.000+03:002006-11-03T21:36:00.681+02:00Of all sad words of tongue and pen, the saddest are these: <em>It might have been!</em><br /><div align="right"><strong>John Greenleaf Whittier</strong> </div><em></em><br /><em>"Oh the gladness of their gladness when they're glad, And the sadness of their sadness when they're sad; But the gladness of their gladness, and the sadness of their sadness, Are as nothing to their badness when they're bad"</em><br /><div align="right"><strong>James Matthew Barry</strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-112428521787062032?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1123798620758093322005-08-12T01:04:00.000+03:002006-11-03T21:36:00.630+02:00Σήμερα Παρασκευή ξεκινάμε για το τετραήμερο για καμπινγκ. Θα πάμε στο Πλατανίτσι στο δεύτερο πόδι Χαλκιδικής. Δεν είμαι και ιδιαίτερος λάτρης του κάμπινγκ να πω την πικρή αλήθεια μου, όμως ελείψη χρημάτων βλέπετε για κάτι καλύτερο και στην τελική κάποιος στην παρέα πρέπει να υποχωρήσει.<br /><br />Αυτό που λατρεύω όμως είναι τα επιχείρηματα ενός κολλητού προσπαθώντας να με πείσει πόσο καλό είναι το κάμπινγκ. <em>"Ρε συ, θα περάσουμε ωραία θα δεις... δεν είσαι σκληραγωγημένος καθόλου... φλώρε... εμ βέβαια δεν έχεις πάει φαντάρος... Δηλαδή τι, δεν μπορείς να κοιμηθείς σε σκηνή; Θες σώνι και καλά ξενοδοχείο και κρεβάτι;... Ρε έρχεσαι σε επαφή με τη φύση ρε... "</em> κλπ. κλπ.<br /><br />Και ναι να τα δεχτώ όλα αυτά που λέει. Αλλά που έρχεται η μέρα που θα φύγουμε και είδα τι έχει φορτώσει στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου το ίδιο άτομο. <strong>Φορητό Ψυγειάκι, διπλό φουσκωτό στρώμα/κρεβάτι, μια σκηνή πέντε ατόμων αλλά για 2 άτομα (έχει 3 σκηνές άλλες 2 μικρότερες), λάμπα με φωτοκύτταρο που ανάβει αν μπει κάποιος στη σκηνή. </strong>Όλα αυτά τα είχε στο πίσω κάθισμα διότι στο πορτ μπαγκάζ είχε τα εξής: <strong>6 καρεκλάκια για να μπορούμε να καθόμαστε, τραπεζάκι πτυσσόμενο, ρακέτες για την παραλία, ειδικά καρφιά και σφυράκια για να στήσεις τη σκηνή σε οποιοδήποτε έδαφος, μια ηλεκτρική τρόμπα και μια φουσκωτή φάλαινα όρκα ΔΟΛΟΦΟΝΟ! </strong><br /><strong></strong><br />Δεν ξέρω άλλα μήπως τελικά τα ξενοδοχεία έγιναν πιο ασκητικά; Επίσης μέχρι να ξεφορτώσουμε τα σχετικά αντικείμενα θα έχει περάσει το τριήμερο, και ποιος τα φορτώνει πάλι στο αυτοκίνητο;;; Είμαστε και φλώροι βλέπεις. <strong>:Ρ</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-112379862075809332?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1123156053435258872005-08-04T14:37:00.000+03:002006-11-03T21:36:00.577+02:00Κουράστηκα να ζω σε δυο χώρες. Τα 2/3 στην Αγγλία και το άλλο 1/3 στην Ελλάδα. Τον τελευταίο χρόνο τον πέρασα (αν θες χαράμησα κατά ένα μέρος) λέγοντας δεν μπορώ να κάνω ή να αγοράσω ή να επενδύσω σε κάτι στην Ελλάδα γιατί μένω Αγγλία. Δεν μπορώ να πάρω εκείνη ή την άλλη δουλειά στην Αγγλία διότι δεν θα μπορώ να πηγαίνω στην Ελλάδα για διακοπές Χριστούγεννα και πάσχα και κανένα μήνα το καλοκαίρι.<br /><br />Δεν νομίζω ότι έχω την δυνατότητα ούτε τη δύναμη να το κάνω άλλο αυτό. Δυστυχώς δεν μου έδωσαν την υποτροφία από το Ωνάσσειο (μην τους... ) και έτσι πρέπει οπωσδήποτε να πιάσω δουλειά στην Αγγλία φέτος. Όποτε νομίζω ήρθε η ώρα να αλλάξω σελίδα ή τελος πάντων να την γυρίσω τελείως. Δεν ξέρω πόσο εύκολο θα μου είναι από εδώ και στο εξής να έρχομαι για διακοπές στην Ελλάδα αλλά τουλάχιστον θα δημιουργήσω κάποιου είδους ζωή και ανεξαρτησία στην Αγγλία.<br /><br />ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΠΑΡΑΣΙΤΟ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!<br /><br />ουφ το έβγαλα από το σύστημα μου!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-112315605343525887?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1122629804767708332005-07-29T12:16:00.000+03:002006-11-03T21:36:00.525+02:00<a href="http://www.geocities.com/cvmouchos/images/Kratos.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand" alt="" src="http://www.geocities.com/cvmouchos/images/Kratos.jpg" border="0" /></a><br />Διαβάζοντας στα Νέα για το δυστυχή Βραζιλιάνο που τον περάσανε για βομβιστή αυτοκτονίας και τον φάγανε στο Λονδίνο έκανα το διπλανό comic. Ελπίζω να μη ξαναγίνουν τέτοια λάθη.<br /><br />Πατήστε πάνω του να το δείτε full screen.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-112262980476770833?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1122291436061628312005-07-25T14:07:00.000+03:002006-11-03T21:36:00.475+02:00<div align="justify">Έχω μια λόξα με τα βιβλία. Άλλοι συλλέγουν σπίρτα και γραμματόσημα έγω συλλέγω βιβλία. Όσο πιο καλή και πιο σπάνια η έκδοση του βιβλίου που αγοράζω τόσο το καλύτερο. Ελπίζω στο μέλλον να αποκτήσω τη βιβλιοθήκη που έχω στο μυαλό μου (εικόνες απο τις διάφορες συλλογές βιβλίων που εμφανίζονται στην ταινία η Ενάτη Πύλη μου έχουν δώσει έμπνευση). </div><div align="justify"> </div><div align="justify">Φυσικά εκείνες οι συλλογές που εμφανίζονται στην ταινία αποτελούνται από δερματόδετα βιβλία πολλών αιώνων και αυτό είναι κάτι που η τσέπη μου δεν σηκώνει ούτε τώρα ούτε προβλέπεται να σηκώσει σύντομα. Όμως βρήκα μια έκδοση του διάσημου κώδικα Da Vinci την οποία έπρεπε να πάρω οπωσδήποτε. Είναι μια συλλεκτική έκδοση με σκληρό εξώφυλλο γυαλιστερά φύλλα και εικονογραφημένη. Μπορείς να παρακολουθήσεις το βιβλίο το οποίο περιγράφει αρχιτεκτονικές κτιρίων και πίνακες του Leonardo Da Vinci βλέποντας ακριβώς τι εννοεί ο συγγραφέας. </div><div align="justify"> </div><div align="justify">Το βιβλίο είναι ένα βιβλίο μυστηρίου (για όσους δεν το έχουν διαβάσει) και παράλληλα ένα κηνύγι θυσαυρού. Βέβαια έρχεται σε αντίθεση σε ότι μας έχει μάθει η Εκκλησία και για το Χριστό αλλά είναι πραγματικά ενδιαφέρον και σε κρατάει σε αγωνία. Αν και είμαι μάλλον από τους τελευταίους που το έχουν διαβάσει το προτείνω ανεπιφύλακτα σε όσους δεν το έχουν διαβάσει ακόμα. </div><div align="justify"> </div><div align="justify">Μαθαίνω πως πρόκειται να το γυρίσουν και ταινία σύντομα με τον Tom Hanks ως τον πρωταγωνιστή. Φαντάζομαι τα μέσα ενημέρωσης εκείνη την εποχή όταν θα εμφανιστεί στους κινηματογράφους που θα έχει στα διάφορα παράθυρα ιερείς να αφορίζουν την ταινία και έναν παπα-τσάκαλο να βρίζει και να γίνεται για άλλη μια φορά μαϊντανός στα κανάλια. </div><div align="justify"> </div><div align="justify"><a href="http://www.imdb.com/title/tt0382625/">http://www.imdb.com/title/tt0382625/</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-112229143606162831?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1122235176012589502005-07-24T22:48:00.000+03:002006-11-03T21:36:00.425+02:00Όταν ήμουν Αγγλία πρίν από ένα μήνα περίπου πήρα ένα τηλεφώνημα από τη μητέρα μου που ανακοίνωνε ότι ανοίγουμε εποχιακό μαγαζί στην Ολυμπιακή ακτή Κατερίνης. Ξέρετε τώρα, faux-bijoux, καφτάνια, καλοκαιρινά είδη κλπ.<br /><br />Πριν μια εβδομάδα είχαμε λοιπόν τα εγκαίνια. Όπως είναι φυσικό λοιπόν, υπήρχε κόσμος πολύς φίλοι και γνωστοί αλλά και όλοι όσοι μένουν εκεί για διακοπές. Κάπου λοιπόν προς το βράδυ της Κυριακής αυτής όπου και γίνεται και το αδιαχώρητο στον πεζόδρομο αυτόν έχουμε στήσει και τον μπουφέ με τα τυροπιτάκια, αναψυπτικά και ποτά και επικεφαλής τοποθετήθηκε ο φίλος μου ο Γιάννης όπου βοηθούσε στο σερβίρισμα.<br /><br />Εντάξει εντάξει δεν είχαμε τρομερές απαιτήσεις. Υπήρχαν πολλοί τζαμπατζίδες που περνούσαν απλά και μόνο για να τσιμπήσουν κάτι ή να πιουν.<br /><br />Σκάει λοιπόν μύτη ένα παλληκαράκι γύρω στα 25 και ακολουθεί ο παρακάτω διάλογος:<br /><br />-"Ρε ψηλέ να πούμι, δεν μας βάζεις κάτι να πιούμι να βρέξουμι τα λαρύγγια μας;"<br />-"Ό,τι θελεις, τι θα πιεις;"<br />-"Ε τι να σε πω τώρα ρε φιλάρα, βάλε να πούμι sprite. Να σε πω τώρα έχει αέριο μέσα ή ξεθύμανε δηλαδή;;; Πάρτε και κανένα καινούριο μπουκάλι να πιούμι κι εμείς"<br /><br />Και μετά ρωτάω μήπως έπρεπε να ανοίξουμε αναψυκτήριο;;;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-112223517601258950?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1122022680667036122005-07-22T11:50:00.000+03:002006-11-03T21:36:00.373+02:00Λόγω της απουσίας μου στην Αγγλία τα τελευταία δύο χρόνια δεν είχα ιδέα την ύπαρξη των καφετεριών Playhouse στο κέντρο της πόλης που σου προσφέρει μια τεράστια ποικιλία από σπάνια επιτραπέζια παιχνίδια για να παίξεις με την παρέα σου.<br /><br />Να πω την αλήθεια μου έχω ψιλο-σιχαθεί όλο αυτό το νυφοπάζαρο που γίνεται στις διάφορες καφετέριες σήμερα. Όλες έχουν την ίδια trendy διακόσμηση, μαζεύουν τις ίδιες funky φατσούλες και έχουν τις ίδιες τιμές. Όπου κι αν πας τα ίδια. Το πρόβλημα έρχεται και οξύνεται όταν γυρνάς πίσω στην Ελλάδα για διακοπές και δεν έχει τι να συνεισφέρεις στη συζήτηση. Λίγο τον ενδιαφέρει τον άλλον τι κάνεις εσύ στην Αγγλία και τι σημαίνει αν εκάνες την τάδε ή την δείνα δημοσίευση, πόσο μάλλον να μιλήσεις για τις λεπτομέρειες της ίδιας της παρούσιασης. Έτσι παράμενεις κατά κανόνα σιωπηλός.<br /><br />Προχτές πήγαμε λοιπόν σε ένα playhouse και παίξαμε ένα παιχνίδι όλοι μάζι. Ρίξαμε πολύ γέλιο και περάσαμε τέλεια. Επιτέλους κάτι διαφορετικό. Αντέ σταματάω τώρα για να πάω στην Κρήνη για καφε. :P<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-112202268066703612?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1121671605166878022005-07-18T10:23:00.000+03:002006-11-03T21:36:00.321+02:00Φαίνεται πως υπήρχε κάποιο πρόβλημα με το blog μου και δε φόρτωνε. Τώρα φαίνεται πως όλα είναι εντάξει τώρα.<br /><br />Τα λέμε σύντομα!!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-112167160516687802?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1121346471840958922005-07-14T15:55:00.000+03:002006-11-03T21:36:00.262+02:00<div align="justify">Συγκεχυμένες σκέψεις. Βαριέμαι οικτρά. Είναι άσχημο να είσαι φοιτητής που κάνει διακοπές στην Ελλάδα όταν όλοι οι φίλοι σου δουλεύουν όλη τη μέρα και το βράδυ γυρίζουν σπίτι νωρίς επειδή την επόμενη θα ξυπνήσουν πρωί. Επίσης με ενοχλεί που ο δήμος αποφάσισε να φτιάξει όλους τους κεντρικούς δρόμους της Θεσσαλονίκης καθημερινές που όλος ο κόσμος δουλεύει και έχει δημιουργήσει ένα χαμό στη κίνηση των πολιτών. Όμως μου αρέσει που βρέχει τελευταία ακόμα και αν κάνει το αυτοκίνητο μου μ...νι και ας το έχω πλύνει τρεις φορές μέσα σε 5 μέρες. Με εκνευρίζει το τηγανητό λάδι που σε καίει όταν πέφτει στο στήθος σου την ώρα που τηγανίζεις μια μπριζόλα χωρίς t-shirt επειδή το μπλουζάκι θα πάρει μυρωδιές και τώρα δεν μπορείς να κάνεις μπάνιο μέχρι να αλλάξεις δέρμα σαν φίδι και σκέφτεσαι συνέχεια γιατί δεν την έκανες ψητή τη ρημάδα! Γιατί κάποιοι είναι παντόφλες;; Γιατί η Κατερίνη δεν είναι 5 λεπτά δρόμος;; Τέλειο το να μένεις μόνος σου και στη Θεσσαλονίκη και στην Αγγλία. Η μικρούλα μου αδερφή μεγάλωσε αρκετά ώστε να αρχίσω να έχω μια σχέση μαζί της αδερφού - αδερφής και όχι πατέρα - κόρης εφόσον έγινε πλέον 12 χρονών. Αναρωτιέμαι γιατί κοστίζει τόσο πολύ να επισκεφτείς την ξαδέρφη σου που σπουδάζει στη Νέα Υόρκη. Ποιος διαβάζει καλοκαιριάτικα έναν τόμο για οπτικά δίκτυα;;; Δεν μας χ..ζεις και συ με τον κώδικα Ντα Βίντσι; Όμως είναι ωραίο βιβλίο το διαβάζω τώρα. </div><div align="justify"> </div><div align="justify">Όποιος το διαβάσει αυτό και βγάλει και συμπέρασμα είναι ήρωας. Απλά έπρεπε να τα βγάλω από το σύστημα μου. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-112134647184095892?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1121291325343953642005-07-14T00:38:00.000+03:002006-11-03T21:36:00.209+02:00Ξέρετε όμως τι συμπέρασμα έβγαλα από το συνέδριο; Ότι όλα είναι μια φούσκα. Τα πάντα για το θεαθήναι. Όλοι στο συνέδριο είναι εκεί για να παρουσιάσουν τις εργασίες τους ώστε να προωθήσουν ή να εδραιώσουν την θέση τους και να κάνουν δημόσιες σχέσεις.<br /><br />Νομίζετε πως τον νοιάζει εκείνον τον Βραζιλιάνο καθηγητή τι διάολο παρουσιάζεις; Μα και βέβαια όχι. Αν δεν είναι ακριβως πάνω στο αντικείμενο του, το πιο πιθανό είναι να μην καταλάβει καν τι είπες. Κι όμως αυτός ο ίδιος καθηγητής που δεν έχει σχέση με το αντικειμενό σου πέραν απο την ευρύτερη έννοια της πληροφορικής, και που κοιμήθηκε κατά τη διάρκεια της παρουσίασης σου θα σκέφτει κάτι να ρωτήσει στο τέλος μόνο και μόνο για να δείξει τι προφέσορας που είναι.<br /><br />Επίσης το τι θάψιμο πέφτει πίσω από την πλάτη του καθενός δε λεγεται. Και από μπροστά;;; <em>"Μα βεβαίως αγαπητέ μου, ευτυχώς που έγινε το συνέδριο και ξανα-ιδωθήκαμε... τέλεια όλα.. υπέροχες παρουσιάσεις...." </em>και άλλες υποκρισίες που λόγω της καλής σχέσης που έχω με τον υπεύθυνο καθηγήτη μου τις διαπίστωσα.<br /><br />Δημόσιες σχέσεις και τίποτα άλλο. Ό ένας διοργανωτής πάει στο συνέδριο του άλλου και το αντίστροφο σε έναν φαύλο κύκλο. Πάντως βγήκε και ένα καλό από αυτήν την ιστορία... δεν πρόκειται να ξανα-έχω άγχος για παρούσιαση σε ένα συνέδριο και δεύτερον γνώρισα το εξωτερικό εξεταστή που θα έχω μετά το τέλος του διδακτορικού μου. (ο Βραζιλιάνος που λέγαμε)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-112129132534395364?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1121290668424440442005-07-14T00:16:00.000+03:002006-11-03T21:36:00.160+02:00Γύρισα στην Ελλάδα για καλοκαιρινές διακοπές στις 25 Μαϊου, δυστηχώς όμως ο υπέροχος καθήγητης μου στην Αγγλία επέμενε να παρούσιασω μια έργασια σε ένα συνέδριο στο Liverpool. Τι χαρά! Τι ευτυχία! Έφυγα λοιπόν για Αγγλία για ένα διάστημα 15 ημερών για τις ανάγκες του συνεδρίου.<br /><br />Δεν ήταν άσχημα μπορώ να πώ... Ένα διήμερο στο Liverpool με τα έξοδα πληρωμένα από το πανεπιστήμιο. Αν εξαιρέσεις το άγχος της παρουσίασης δηλαδή ακούγεται τέλειο. Γύρισα λοιπόν Αγγλία και άρχισα να ετοιμάζω την παρουσίασή μου στο Powerpoint καθώς και να ετοιμάσω κάρτες με το κείμενο που θα αποστήθιζα για την εικοσάλεπτη αυτή παρούσιαση. Θεέ μου τι αγωνία και τι άγχος! Τόσος κόσμος θα ήταν εκεί... καθηγητές πανεπιστημίων, άλλοι ερευνητικοί φοιτητές, στελέχη επιχειρήσεων. Έπρεπε η παρουσίαση μου να είναι τέλεια.<br /><br />Λοιπόν φτάσαμε όλοι κουστουμαρισμένοι στο πανεπιστήμιο του Liverpool. Ο καθηγητής μου πουθενά! Μα καλα, δε θα έπρεπε να είναι εκεί να με εμψυχώσει; Το συνέδριο δεν είχε αρχίσει ακόμα. Ο μπουφές ήταν γεμάτος και όλοι ήδη έτρωγαν. Ως γνήσιοι Έλληνες λοιπόν πλακωθήκαμε στο φαί. Μπροστά μου στην σειρά ήταν 2 παλληκάρια. Και οι δύο κρατούσαν λερωμένα πιάτα πηγαίνοντας για 2ο. Χωρίς δισταγμό λοιπόν τους μιλάω κατευθείαν ελληνικά. <em>"πατριώτες τι λεει; τι κάνετε;"</em><br /><br />Τα παιδιά ήταν φοιτητές του πανεπιστήμιου του Liverpool. Με τα πολλά την κάναμε απο το συνέδριο και πήγαμε για καφέ στο κέντρο της πόλης. Γυρίσαμε λίγο πριν τις δικές μας παρουσιάσεις. Όλα πήγαν τέλεια μπορώ να πω. Οι παρευρισκόμενοι έδειξαν ενδιαφέρον για την εργασία μας.<br /><br />Το απόγευμα έσκασε μύτη και ο καθηγήτης μου. Κοστούμι, Gucci γυαλί ηλίου και οδηγώντας την κόκκινη morgan του. Επίσης κλασσικός Έλληνας (ναι, έχω έλληνα supervisor στην Αγγλία) ήρθε κατευθείαν για τη βόλτα στο ποτάμι και το δείπνο. Το τι δημόσιες σχέσεις έπεσαν δεν λέγεται.<br /><br />Η επόμενη μέρα του συνεδρίου ήταν παρόμοια με την πρώτη. Βόλτες και τουρισμός (ναι πάλι κοπάνα κάναμε) και παρόν δώσαμε στο συνέδριο στα διαλείματα για καφέ και φαγητό. Είμαι ξεδιάντροπος το ομολογώ.<br /><br />Έπειτα πήραμε το δρόμο της επιστροφής με το van-άκι του πανεπιστημίου μας που μας είχε πάει ως εκεί. Ένα τέλειο διήμερο που δεν ήταν τίποτα παραπάνω από μια εκδρομή στην πόλη από όπου ξεκίνησαν οι Beatles.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-112129066842444044?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14391632.post-1121099185187227052005-07-11T19:19:00.000+03:002006-11-03T21:36:00.098+02:00Μετά από πολύ σκέψη δημιούργησα κι εγώ το δικό μου blog. Μέχρι τώρα διατηρούσα ένα site όπου ανέβαζα εικόνες που δημιουργούσα, σαν ένα portfolio ας πούμε καθώς και ότι θεωρούσα σημαντικό.<br /><br />Το site αυτό θα παραμείνει αλλά από εδώ και στο εξής θα έχει ένα πιο σοβαρό ρόλο και το look του σύντομα θα αλλάξει. Λέω να αρχίσω να γράφω διάφορες βλακείες σε ένα blog όπως αυτό για να μπορούν κι άλλοι να μου λένε "τι βλακείες γράφεις ρεεεεε, πάνε για καμια μπουγάτσα καλύτεραααα". Δε μασάω όμως.<br /><br />Λοιπόν καλωσόρισα στον κόσμο του blogging.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14391632-112109918518722705?l=my-compilations.blogspot.com' alt='' /></div>Compilerhttp://www.blogger.com/profile/13175600758022880956noreply@blogger.com5